Schandalig vinden we deze handelswijze. Ze zouden het moeten aanmoedigen, mensen die zich willen bekwamen in Yachtman. Vooral nu, het is nog niet verplicht. Duidelijk een verkeerd signaal. Volgend jaar dat examen doen is niet evident. Je bent eruit en de stof mag dan al niet echt moeilijk zijn, het is veel.

Verder is hij alles behalve een charterboot. Een echte eigenaarsboot met 2 kingsize bedden en dan bedoelen we groter dan thuis, 1.80m X 2.20m. Beide rompen zijn trouwens exact hetzelfde ingedeeld.

Wat ons helemaal bekoorde is de riante cockpit. Echt veel ruimer dan de andere merken. Dit komt omdat de boot verhoudings gewijs breder is dan andere catamarans en de gangboorden smaller.

Een volwaardige keuken met "eindelijk" een 4 pits vuur en wat voor een, één van de branders heeft het formaat van een Wok brander. Dat gaan we zeker eens uit proberen. Voor de rest dubbele spoelbak met dubbel watersysteem (zoet/zout water) en nog meer van dat fraais.

En de kaartentafel, neen niet zo'n klein weggemoffeld hoekje waar amper een krant op kan, maar een heuse cockpit al was het een vliegtuig. Royale draaistoel  kan geplaatst worden in een halfrond dat zo'n 180° bedraagt. Daarbij zit je niemand in de weg. Een zalige plek voor de kapitein. Op de foto nog wat kaal en zonder de stoel maar deze boot is Nr1 en was nog niet helemaal tot in detail afgewerkt. Komt dik in orde.

En dat salon/eetplaats, pfff met 12 aan de tafel, easy. De tafel kan plat en dan heb je een super kingsize waar 3 volwassenen of zelfs 4 kinderen kunnen slapen. Handig ook is dat je alle gegevens op de flatscreen TV kan zetten zodat je tijdens je nachtwacht alles kan volgen. 

Trouwens zowat alles is automatisch te sturen behalve dan het trimmen van de zeilen. Maar met de hand sturen met de  joystick lekker warm binnen is a peace of cake. En laat ze allemaal maar zeggen dat dit niet zeilen is. Mij best, ik zal eens zwaaien.

Ons vliegtuig huiswaarts had geen vleugels nodig want we zweefden toch sowieso. Einde mei komt hij over naar IJmuiden. We kijken er naar uit om hem nog eens te mogen "beleven".

Hoera, Martje geslaagd voor het basis examen, ze krijgt een ON2... en ik voor het HAREC (ON4....). We zijn beiden blij en danken speciaal die mannen van Lier die ervoor gezorgd hebben dat dit een haalbare kaart werd. Weer een klein kaapje genomen naar ons uiteindelijke doel. Pfff... nog oneindig vele andere te nemen.

En dan blijkt dat verhaal te kloppen dat het een kleine wereld is onder het zeilersvolkje, plots staan daar mensen voor ons die zeggen, hé jij, jullie moeten de familie Peeters zijn. Ik ken jullie verhaal van de website. Nou moe, wij mond vol tanden en betrapt op de cat waar we eigenlijk niet op uitgenodigd waren. Bleek deze aardige mevrouw en echtgenoot de secretaresse van African Cat te zijn. Een uitnodiging later op de avond werd snel aanvaard.

Tijdens dat poetsen hebben we meteen die vervelende papiertape verwijderd die op dek gebruikt werd om zones met glasparel verf af te scheiden van het andere paintwerk. Erg pijnlijk en vervelend was de ervaring dat een tweede laag nog moest aangebracht worden door Philip (mede eigenaar African Cat). Met blos op de wang heeft mijn vrouwke nieuwe tape aangebracht. Al met al, het klikte meteen goed tussen ons en Philip.

En dan kwam de verrassing van Philip, die ons uitnodigde op de African cat 48 (een grotere cat) om samen met 20 andere vrienden en familieleden Sail Amsterdam te beleven. Was dit een evenement zeg, nog nooit zoiets gezien.  OK, we waren er ook bij op Sail Antwerpen, maar met 1 miljoen toeschouwers toen,  overtreft Amsterdam met 3 miljoen alles.  Neem daar nog bij dat het IJ geen stroming heeft en dat al wie een boot bezit, dit gebeuren vanop water gadeslaagt, dan is het feest volmaakt alsook de chaos.

Heerlijk was deze ervaring dat met een spetterend vuurwerk werd afgesloten. In het holst van de nacht was het terugkeren naar IJmuiden Marina. Daar aangekomen om 3 uur s'nachts ging deze jongen nog  een toetje op de gebeurtenis zetten door een gewaagde sprong op aanlegstijger. Wist ik veel dat de aanlegstijger  van het pompstation vettig was. Gevolg, een plons in het nachtelijke water en veel ongeruste mensen. Nou, ik was weer wakker hoor.

Ik weet niet of het de slechte  dan wel de goede indruk was, die de doorslag heeft gegeven , maar toen Martje met de mond vol tanden het voorstel kreeg van Marcia om een weekje te gaan zeilen op de 48, was voor ons de keuze snel gemaakt. Allebei nog even het werk gecontacteerd of dat kon, en ja hoor, 1 week vakantie werden er 2. Later kwam daar Abby bij, de  kleindochter van Philip en Marcia. Echt een schatje hoor. Als ik ooit opa word, graag zo'n braaf kind als Abby.

Het plan om via het IJselmeer de Wadden aan te doen werd overhoop gehaald door de wind.  Het werd een rondje IJselmeer met een pittige wind die tot 30 knopen aanwakkerde. Tal van mooie dorpen hebben we aangedaan. Nooit werd Martje ziek, nooit werd het comfort op de cat aangetast. Meer dan ooit bevestigde deze tour onze keuze van de cat. OK, deze 48 was ons te zwaar laat staan dat we hem niet kunnen veroorloven, maar Philip gaf ons de echte cat beleving in als zijn aspecten.

Wat ons de volgende maanden ook zal bezighouden is de trip van onze zoon naar Azië. 3 maanden nota bene. Ik ben prompt tot webmaster op het thuisfront gebombardeerd. Geen nood, als wij weg zijn, wordt hij onze webmaster. Hij kan moeilijk neen zeggen, hé. Je kan zijn avontuur volgen op zijn site www.users.telenet.be/nicopeeters