OK we zijn terug. Zij het een beetje (veel) geradbraakt. Dit heeft alles te maken met het afscheidsfeestje dat mijn werk me aanbood. Bedankt jongens, we hebben ervan genoten. Ook bedankt voor de cadeaubons van Media Markt. Die gaan goed van pas komen. Ons LCD scherm is te groot voor de boot en er moet dus een nieuwe gekocht worden. Bedankt.

Het vat was dus goed af. Om 01.00u thuis gekomen en om 03.00 moesten we op voor de taxi. Gewoon niet gaan slapen dus. Op het vliegtuig nog wel een uurtje of 2 gepit maar dat is geen surrogaat voor echte slaap. Dus de rest van de dag was het Zombie spelen.

11/07/08 Belgium - Madeira

Right, where back. Just a little broken. It all has to do with the party witch was offered by my work. Thanks guys we loved it. Also thanks for the gift cheques of Media Markt. Just in time. Our LCD screen is to big for the chart panel so we need a smaller one. Thanks again.

Zot veel rust is ons niet gegund. We hebben afspraak in de vroegte met onze auto verkoper. En zo geschiede, we zijn nu de trotse ( 't is maar een uitdrukking) eigenaar van een 20 jaar oude Polo. Eens thuis kan ik al meteen aan de slag. Hij blijft niet stationair draaien, de spiegel hangt te bengelen, de ruitenwissers hebben ooit flappen gehad en ga zo nog maar een beetje door. Op het eind van de dag ziet het er allemaal weer beter uit. De sukkel had al een jaar niet meer gereden en dat liet zich voelen. Verder nog wat boodschappen gedaan. Illegaal weliswaar want er was nog niet veel in orde met de auto papieren.

12/07/08 Madeira - Caniçal

Not a lot of rest was granted. We had a meeting with the car seller. And so we did. We are now the proud owners (just an expression) of a 20 year old Polo VW. Once at home, work to do. Engine don't want to turn stationary, mirrors are bungling down, washers with no rubber, and go on and on. Lucky at the end of the day things cleared up. The poor car had not run for over a year.

Schoon schip gemaakt vandaag. Martje binnen, ik buiten. Daar ben je dus een hele dag zoet mee. Rugje krom, huid danig verbrand en later op de dag, vatje helemaal af. Maar ze is proper en blink weer als nieuw. Nog wat laatste rommel wegbrengen naar de containers en daar gaat Frankske voor de 2de maal te water. Ik zou het niet mogen schrijven want ze gaan me weer uitlachen op het werk maar ik ben te eerlijk. Trouwens dat werk, dat is nog 3 weken, dus dat overleef ik wel. Zo ook de plons maar de schade aan de benen is niet min. Rechter been achter de knie redelijk ontvelt, linker been aan de scheen ontvelt. Vraag me niet hoe, vallen is een kwestie van seconden en dan recupereren. Aanvankelijk voel je niets. Maar eens op het drogen begint het te dagen. Gelukkig hebben we een apotheek waar menig hospitaal jaloers kan op zijn en met een verpleegster als Martje is het leed snel geleden.

Ik moet dit vallen van boord echt wel afleren. De eerste maal was dat in Ijmuiden om 03.00u 's nachts na een uitstapje met de "Out of Africa" waarmee we de "Tall ships race" gingen bezoeken. Dit verhaal staat vast nog elders in de website. Enfin, ik sprong daar op de "diesel" stijger en slipte achterover het water in. Niemand had het gezien. De schroeven op volle kracht en ik onder de boot. Ook nog uitgaande tij zodat ik zondermeer het zeegat zou uitgespoeld zijn ware het niet dat ik me nog net aan de stijger kon vast houden. Hier ontsnapte ik op de nipper aan erger.

Neen, dat vallen van boord kan je niet te lang uitdagen en moet echt stoppen nu.

13/07/08 Marina Quita do Lorde

Made clean ship today. Martha inside, me outside. Took us all day. Broken back and burned, the ship looks like new. Just clear up some last rumble. And there goes Frank for the second time into the water. Should not write this but I'm to honest. I will be laughing stock at work but what the heck, will be just 3 weeks at work now. But the damage on the corps is more severe. Right leg skinned off behind the knee. Left leg skinned off at front. Under leg, don't know the name for it. Don't ask me how it happened. It all over in seconds. No pain. Just later on it starts.  Lucky we have a pharmacy witch makes many hospitals jealous. And with a nurse like Martha, you want to jump again.

Just needs to get rite off it. First time it was in Ijmuiden (Netherlands). At 03.00h after a nice visit of the Tall ships race in Amsterdam on the "Out of Africa" a catamaran,  I jumped on to the pier and slipped to fall backwards under the boat. Propellers going and nobody had see me fall. Also the tide was pulling water out of the marina witch could me taken out to sea. Lucky I could get hold to the pier until somebody noticed.

Enerverend dagje vandaag. Naar de officiële instantie voor het inschrijven van de auto. Niet dat ik kan zeggen dat ze hier nu trager werken dan thuis, in tegendeel, alles is elektronisch. Maar  het taal probleem speelt ons parten en we moeten weer Catia inschakelen om een en ander vlot te krijgen. Leg maar eens uit dat je Belg bent en geen adres meer hebt in België. En dat ons huidig adres van Madeira dat van Catia is. Enz, enz, ......

We bekronen deze dag echter met echte Belgische frietjes. Jawel, we kochten een frietpan voor het fornuis en dat moest direct getest worden. In een lokale slager kochten we biefstuk. Hoera, op en top Belgisch maal. De after party is iets minder want ik vergaar nu al mijn moed om dit verhaal te schrijven. Waarom ben ik hier aan begonnen, en erger nog, waarom moest ik zo nodig nog een Engelse versie uitvinden.

Geduld dus voor de volgende update.

14/07/08 Machico

Day off today. Went to the officials for the car registration. Well, it's OK here, all electronic and so. But the language is a problem. We don't speak a bit of Portuguese  and many don't speak anything else. Lucky there is Catia. Our saviour in bad days.  Try to explain we are Belgians with no address in Belgium and that our address in Madeira is at Catia's.

Well end good all good, we laid had on a fry pan so we could fry some real Belgian fries. At a local butcher we bought some steaks. Now we have the Natioanal Belgians dish. Hmmmm.

Naar Catia geweest om te internetten. Ook nog wat bank zaken geregeld zoals marina betalen. Die is nu met een vol jaar voldaan. Hou u vast, 9700€ voor een jaar en dan hebben we afgepingeld wat dat was eerst 12000€. Ter vergelijking in Antwerpen Willemdok 2500€. Nou moe, moet er nog zand zijn. We moeten later zeer zeker wat meer ankeren want zo gaan we regelrecht failliet.

In de namiddag is het dan zo ver. Met een bang hartje naar de auto controle. Geloof me, in België raakt dit karretje zeker niet door de controle. Groot is onze verbazing wanneer we een groene kaart krijgen met slechts 1 opmerking. De bumper vooraan hangt wat los. We zijn in de wolken. Dat hij niet zo bijster remt, dat je ruikt dat de uitlaatgassen ver boven de norm moeten liggen, dat de grootlichten, de één verroest de ander vol water, dat, dat, .... geen probleem hier. We vermoeden wel dat ze compassie met ons hebben. We hebben meteen ook gezegd Belgen te zijn en Engels of Frans spreken. Niemand daar die een andere taal kent dan Portugees. Waarschijnlijk hebben ze daardoor opgegeven te gaan discuteren.

15/07/08 Quinta do Lorde

Went to Catia for internet access. Did some banking, like marina payment. We now have payed  for one year all together. Are you sitting? 9700€ in total. And that was the bottom price of 12000€ after long discussions. To compare, Antwerp in the middle of the town is 2500€ per year.  Madeira cheap? Not for boats.

Grootste deel van de dag met de Fisher Panda generator bezig geweest. Die kl..t. starter wou er maar niet uit. Uiteindelijk dan wel. Hoera, en nu de nieuwe erin. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost om alles weer in elkaar te steken. Die dingen zijn zo kompakt gebouwd dat er vast een heel set speciaal gereedschap moet voor bestaan. Dewelke ik niet heb natuurlijk.

Maar de miserie is nog niet ten einde als blijkt dat ik met geen macht de startrelais kan terugplaatsen . Iets met een palletje dat achter een vorkje moet geraken en dat wil niet lukken. Ga hier niet in detail want het zou u maar vervelen.

16/07/08 Quinta do Lorde

Mostly whole day I worked on the generator. That f.ck starter would not come off. Always something blocking the free movement. Finally after blood, sweet and tears (latterly), it did. Now the process to put everything back together. That Fisher Panda is build so compact you need probably a whole set of special tools witch I don't have.

Nog wat liggen duvelen met die startrelais. Maar de onderrug gebied me te stoppen met dit bukwerk. Ben redelijk ontgoocheld nu we zo kort bij het eind gekomen zijn van dit Panda verhaal. Er moet een truc zijn die ik maar niet kan ontdekken. Zal er eens een nachtje over slapen.

Martje herschikt de kastjes en is daar een hele dag zoet mee. De bergplaatsen zijn beperkt en er moet dus goed uitgekiend gestapeld worden. Tenslotte moet er een hele huishouding mee. We leven hier straks permanent. Wat later doen we boodschappen in een gloed nieuwe Modelo (supermarkt) en vinden daar heldere plastiek potten met een mooi houten afsluitdeksel. Net zoals thuis maar die zijn van glas en dat is taboe hier op de boot. Geen glas omwille van de breekbaarheid en het gewicht. U ernstig kwetsen op een oceaan kan nefast zijn en dat willen we zoveel als mogelijk vermijden.

17/07/08 Quinta do Lorde

The fight with the relay went on today until the lower back forbid me to continue any further. I'm really disappointed  not being able to crack the trick. Well, anyway, will sleep over it.

En tussen het schrijven door ga ik maar weer eens naar die starter. Gisteren, op de trampoline, te bekomen en genietend van de zon en een biertje begon er iets te dagen. Wat als het tandwieltje van de starter nu eens net niet met het kroonwiel overeenstemt? Sorry, ik kan voorlopig geen beter verhaal vertellen en dat dit soms nogal technisch is, doe ik maar voor de andere bootmensen die er misschien wat aan hebben. Eureka, driewerf hoera, ja met een stukje draaien aan de krukas schiet het tandwieltje op het kroonwiel en komt het vorkje nu zover vooruit dat ik het palletje van het relais erachter kan haken. Ik voeg een paar foto's bij want anders hoor je het in Keulen donderen.

Het is vreemd. We horen op vakantie te zijn en maken ons gelukkig met zo'n banaal technisch gegeven. Gaat ons leven er verder zo uit zien ? Steeds maar weer oplossingen zoeken voor technische problemen? Als ik de andere reizigers verhalen mag geloven wordt dat inderdaad een deel van het leven straks. Is het nu al. En dan ben je met kleine dingen direct in de wolken. We blijven positief nietwaar.

Het is hier vandaag een off-dagje, grijs, winderig en soms wat motregen maar altijd aangenaam van temperatuur. Ideaal voor wat binnenwerk.

18/07/08 Quinta do Lorde

Writing this story I went for awhile back to the starter problem. Yesterday, having a nap on the trampoline, with the sun and a beer to accompanion me, I saw a light. Could it be the little wheel of the starter is not fitting the big one on the crank (sorry don't know the names in English). Eureka, eureka, after cracking a bit, the little starter wheel shoots in and now the little fork comes forward enough to fit the hook. Sorry non technical people, I write this for other boat people who might encounter one day the same problem. We're into the clouds of happiness. See pictures to see what we mean.

Funny, we are on vacation isn’t it? Why are we happy with a little technical success. Is this the live we have before us? Well, if you read other stories, some part of our future live will indeed be a technical one with ups and dows. So a success in that aria makes you happy indeed. But we stay positive of course. The more complex a boat is, the more you will have that technical live on it.

It's an off day outside. Grey, windy and sometimes drizzle. But always a nice temperature. Ideal for inside work.

We kunnen er weer eentje schrappen. Van de To-do-list. De generator, onze Panda, draait weer. Oef, dat was zweten zeg. Heb meteen maar een volledige service beurt gegeven omdat we van het verleden eigenlijk maar bitter weinig weten. Zo zou ze van Durban tot Madeira 6 olie wissels gehad moeten hebben. We vinden in het logboek van de skippers slechts één melding. Ook de kleppen moeten geregeld op 500 uren. De Panda klokt nu reeds 900 uren. Alleen die kleppen moet ik nog doen maar bij gebrek aan een pakking durf ik daar nu even nog niet aan beginnen. Maar alle filters, olie en riem zijn vervangen. Ook de start van het panel werkt weer. Slecht contact in een stekker. Daar begon al de miserie. Al bij al was dit weer een goede leerschool en ken ik het beestje nu wat beter. Komt vast nog van pas. Geweldig zeilers verhaal niet?

Tijd voor wat ontspanning. In de namiddag in Funchal wat rond geslenterd. En 's avonds een fimpje gedraaid. Alzheimer. Ik was vergeten (heb je hem) te zeggen dat we vorig WE Titanic nog een keer draaiden. Ik moet toegeven, de Panasonic installatie (DVR-440H) is geweldig. We zitten als het ware in de cinema. Treinen, vliegtuigen, boten, ze gaan allen door de boot heen alsof we er midden inzitten.  Geweldig geluid.

19/07/08 Quinta do Lorde

Again one to scratch from the to-do-list. Our Panda gen is working again. Hallelujah. Took a lot of sweat. Did at ones a full service sins we know little about here history. From Durban she should had 6 oil services but we found only one to be mentioned into the skippers log. Also the valves should be regulated at 500h. Our Panda has now 900h working age. Will do the valves as soon we have the gasket of the valve cover. Also the panel start is working again. Bad contact in a multi plug. All in all, this was a good learning school. Not that many secrets for me now and I'm shure this will be handy one day. Great sailor story ain’t it.?

Niet zo veel uitgespookt vandaag. Tot 11 uur geslapen. Foei. Dan maar gebruncht. Daarna met de fiets naar Caniçal. Bandjes opgeblazen aan het benzine station. Jawel, we hebben auto 'supappen'. Voor de Nederlanders, ventielen. Das best gemakkelijk want benzine stations zijn er overal en dat blazen kost nu geen moeite meer.  3 Bar verder en we fietsen vederlicht en bikkelhard bergaf naar Caniçal alwaar we de obligatoire terrasjes doen. Hard leven hoor.

21/07 is ons ontgaan. Vast niets bijzonders gedaan.

20/07/08 Quinta do Lorde

Wasted our time this day. Slept until 11h. Well, brunch then. Afterwards on bike to Caniçal. Blow up tires at petrol station. Yes, we have car vents on the bikes. That’s very easy. Stations everywhere and with no hassle we can blow them up. 3 Bars later, feather light en stone hard we went downhill to Caniçal to visit the obligate terraces. Very, very hard live.

21/07 is gone in our mind. Must be not a special day.

Was en plas dag vandaag voor Martje. Ik weer technisch bezig geweest. Het rollen patroon blijft voorlopig bestaan. Heb een schakelaar bijgeplaatst op de anker bediening zodat die in geval van nood (plakkende relais) kan afgezet worden zodat de ankerlier niet alles aan diggelen kan trekken.  Dan naar Machico gaan terrassen en 's avonds op een franse catamaran gaan aperitieven. Een koppel van het Bretoense Vannes - Morbihan staat genoteerd in onze contacten. Dat gaat nog van pas komen als we de Bretoense kusten eens afvaren.

22/07/08 Quinta do Lorde

Dinghy dag vandaag. (Bijboot). Die was ook eens aan een flinke beurt toe en met het oog op een anker trainingsdag voor morgen moet hij of zij het wel doen. Groot is dan ook de verbazing dat na 3 rukken het motortje aanslaat. Hij stond tenslotte al meer dan een half jaar stil.

23/07/08 Quinta do Lorde

Het is zover, we varen nog eens uit. Eerst een eind de oceaan op gezeild om dan terug te komen naar de baai. Die ligt eigenlijk hier vlak om de hoek en had best op motor bereikt kunnen worden maar we zijn een zeilboot en dus zeilen we. Ons principe is zo weinig mogelijk de motor te gebruiken. Wind is tenslotte gratis en milieu vriendelijk.

En daar gaat ons anker midden in de baai met zo'n 8 meter diepte. Makkelijk zat. Minder makkelijk hadden we het met het bevestigen van de 'bretel'. Dat zijn 2 dikke touwen die elk van op de punt van de romp(en) bevestigd zijn en samen komen op een ring zo'n 5 meter verder. Ankeren met een catamaran is net wat ingewikkelder dan met een mono hull. De spanning van de ankerketting mag niet op de ankerwinch blijven staan daar deze bij ons aan de mast staat. De cat zou kunnen gaan tollen en de ankerketting zou daarbij de rompen en kielen kunnen raken. Dus die bretel neemt de krachten over en zo blijft de cat mooi in de wind liggen. Ben ik duidelijk?

Hoe dan ook, we hebben wat geworsteld om die bretel/ankerlijn voor mekaar te krijgen. We hadden nochtans een mooie knoop ingestudeerd om dit te verwezenlijken maar er stond zoveel wind dat we met handkracht het anker touw niet meer konden ophalen. Uiteindelijk slagen we erin een 'prusik' touw aan te slaan zodat nu de krachten van het anker op de bretel inwerken. Prusik knoop is een knoop waarmee je vertikaal op een ander touw de hoogte kan in klimmen.

Het is verder zalig in de baai. We liggen alleen en zien de vele wandelaars de wandeling van Ponto do San Lourenço  maken. Ik snorkel naar de ankerbal want ik wil wel eens zien hoe het anker erbij ligt. Prima ingegraven. Niets dan zandbodem rond het anker. Dat zit dus goed om het er later weer uit te trekken.

Wij blijven overnachten. 's avonds zijn we echt helemaal alleen. Vreemd gevoel maar wel zalig. Wel een beetje spanning. Zal het anker wel houden? En we zijn ook niet van plan anker wacht te lopen. In het ergste geval worden we de oceaan opgeblazen want zo staat de wind hier altijd in deze baai. Ideaal dus om te oefenen.

24/07/08 Quinta do Lorde - Baya do Abra

Finally we sail out again.  First into the ocean and then come back to the bay of Abra witch is in fact around the corner of the marina. We could have done this on motor but it is our principle to sail when ever possible. Wind is for free and it's good for the environment not using diesel.

And there she goes. Our anchor hit bottom 8 meters deep. Easy. Less easy was the fact of connecting the 'brittle' to overtake the forces from the winch and to balance the boat more into the wind. There was just to much wind to pull the anchor rope in to make a knot in it.  Probably the way we did it was not the right way. Anyhow, we managed to put a 'Prussic' knot over the tensioned anchor rope and connect this to the brittle. Now we let go some more rope until the tension was overtaken by the brittle. And there we where, in paradise.

We are alone in the bay. We do see many people walking the Ponto do San Lourenço walk. I snorkel toward the anchor ball to see how the anchor has digged in. Perfect. Nothing than sand bottom. Anchor well digged in.

Geslapen als een otter. Ik dan toch. Martje wat minder. Maar we liggen nog steeds op dezelfde plaats. We hebben al de tijd van de wereld. Na het ochtend maal en een uurtje rust, moet verteren niet? spendeer ik een duikfles aan het schrapen van de roeren , de kielen en de ergste pokken op de romp. Ook de waterlijn krijgt een beurt. Ik schrik wel even van de staat van de rompen. Vooral ook de propellers zien er niet uit. Wel als je botanicus bent zien ze er juist heel fijn uit. Geen wonder dat ik zo weinig power had. Dus maar meteen aan de slag gegaan om ze schoon te krabben. Gelukkig komt de fauna en flora goed los zodat een duikfles later de klus geklaard is.

Krijg je daar een honger van zeg. Na anderhalf uur in het water te zijn geweest zie ik er scheel van. Onze middagmalen  mogen altijd gezien worden. Het is steevast een salade met, tonijn, makreel, sardienen, inktvis, kaas, gerookt vlees, koude kip, een ei enz. Niet allemaal samen natuurlijk. Zie foto voor een inpressie.

Ook neem ik nog een afstandsfoto van de ASW nu ze daar zo mooi en vrij ligt. De lava schakeringen van de baai maken het plaatje kompleet. Dit is voor ons tot nu toe het mooiste paradijsje. Er komen er vast nog betere maar deze staat op één voor ons.

De wind is maar flauw maar toch vertikken we het om de motor te starten. Op Genua alleen vertrekken we terug naar de marina, net het hoekje om. Tegen wandel snelheid, het log wil niet draaien, dobberen we de haven binnen. Parkeren doen we wel op motor natuurlijk. Zo'n straffe zeilers zijn we niet om dat op zeil te wagen. We zijn daarvoor ook wat onderbemand.

We sluiten deze mooi ervaring af met een stevige en pikante Chili Con Carne.

25/07/08 Baia da Abra - Quinta do Lorde

Slept like .... like what in fact. Don't know the English slang for that. We say, otter. Martha a little less. But al went well and we are still at the same spot. With all the time in the world we have breakfast. Then digest for an hour before diving. Going to inspect the hull and props and rudder. Holy gosh, the props are in bad condition. Or should I say in good botanic condition. I start to scrape the props until totally clean. This works quit well. Then I scraped the hulls and rudder from the worst goggles. Also the waterline gets a treatment.

After 1.5 hours dive (I was not deep) I felt hungry like a horse (Flemish slang). Our noon meals can be seen. It's always a salad (different veggies) and tuna, or macro, or sardines, or octopus, or cheese, or smoked meat, or chicken, or egg, or ..... See picks of happy eating people.

Took also a distance shot of the ASW. She's so beautifully laying free and solo in the bay. Also the volcanic walls surroundin  us are spectacular. Until now, for us the best spot ever. There will be more for sure.

There is particle no wind but we refuse to start the engines. On Genoa only we went to the marina at walking speed. No worry, it's just around the corner. Berthing we do with engines of course. We are not able yet to sail in. Also with only 2 persons we are under crowded.

Rustdagje vandaag. We fietsen nog naar Caniçal en nemen uitgebreid een terrasje mee.

We zouden 's avonds kip met rijst en kerrie eten maar worden aangenaam uitgenodigd op een aperitief van de regatta die hier tijdens onze afwezigheid is aangekomen. Een regatta Lissabon - Madeira - Lissabon. Voornamelijk Portugezen dus.

De rode en witte sangria vloeit rijkelijk en de hapjes blijven maar voorbij komen. Wist niet dat witte sangria bestond. Ik drink het voor het eerst en het laat zich drinken. Neen, we zijn niet dronken geworden maar na al die hapjes mag de kip blijven tot morgen.

26/07/08 Quinta do Lorde

We keep a break day. Went on bikes to Caniçal to take a long drink at the local bar.

For thee we planned to have chicken with rice and curry but to our surprise we where invited to an aperitif from the regatta who arrived here while we where gone. It's a Lisbon - Madeira - Lisbon regatta so most of the people are Portuguese.

En vandaag ben ik weer uren zoet met dit verhaal te maken. Starks naar Machico om nieuwe mondvoorraad in te slaan. Zonder deftige ijskasten kan dat maar maximum voor 3 dagen. We plannen morgen weer een zeiltrip met overnachting in de baai achter ons anker. U hoort er nog van.

27/07/08 Quinta do Lorde

And today, again I'm busy for a few hours to make this update. Later on we go to Machico for food shopping. Without fridges we can only stock for 3 days. Tomorrow we plan back a sailing trip with anchoring in the bay. Until then.

We komen in gesprek met een ander Portugees catamaran koppel. Ze wachten op stukken en kunnen de regatta terug naar Lissabon niet meer mee doen want die zijn alweer vertrokken. Iets met een waterpomp van een motor. Na mekaars boten gezien te hebben komen ze met het voorstel met hen naar Funchal te varen. Wij waren eerst van plan  'alweer' naar onze baai te gaan maar dit vinden we een mooi voorstel. We zijn dan niet zo alleen.

Ankeren in Funchal is weer grens verleggend voor ons. Het is een aan lager wal ankerplaats (wind blaast je op strand). Ook staat er altijd een sterke deining want de ankerplaats staat open voor de Noord of Noord-Oost wind en golven. Menig keer hebben we monohulls wasmachientjes zien draaien als we Funchal bezochten. Het leven is dan niet zo prettig aan boord van die boten. Gelukkig blijft een catamaran van dit soort schommelen gespaard. Ze gaan enkel op en neer met de deining mee.

Nu we met 2 zijn willen we wel eens racen. We kiezen beiden een verschillende route. Hij kort bij de kust, vlinderen (Groot zeil aan één kant, Genua aan de andere). Wij kiezen niet te vlinderen en een slag in de oceaan te maken. Dat is langer maar dan weer sneller. Maar Boa Ideia ( Fontain Pagot 46), want zo heet onze uitdager wint het pleit toch. Zijn optie was dus beter. Spijtig dat onze Asymmetrische spinakker gerepareerd dient te worden want dit zou een ideale koers geweest zijn. Wind in de rug.

We proberen ook nog eens te vlinderen maar dat loopt mis en we lopen uit het roer (de automaat is van slag en het roer staat helemaal uit). We draaien een rondje met snelheid 0kn. Geparkeerd dus. Gelukkig had ik de giek vast gezet met een bulletalie (touw dat de giek tegen houdt om over te slaan bij een klapgijp). En maar goed ook want op een gegeven moment slaat het groot zeil de andere kant op maar blijft de giek staan. We hadden zeker schade gehad als we die niet hadden vast gezet. En zo leren we snel bij. Elke keer wat meer.

Het ankeren verloopt prima. Dit gegeven beginnen we goed onder de knie te hebben. Zo goed dat we wat later het nog eens overdoen om op een betere plek te ankeren. En dan nu dinghy training. Voor echt nu want anders kunnen we alleen maar naar Funchal kijken. Ook dat verloopt vlot al is het altijd weer een heisa om dat motortje van toch zo'n 30kg aan de boot te hangen. Deze zekeren we altijd aan de kraanlijn (lijn vanuit de top van de mast naar achterzijde giek). Dit om zeker te zijn als we de greep lossen het motortje niet te zien verdwijnen in het ruime sop. We gaan zeker fit blijven met al dat soort oefeningen.

En hupsakee, daar gaan we naar de Marina van Funchal. Parkeren onze 'Yellow upmarine' want zo gaan we de dinghy dopen. Niet verwijzend naar de naam van onze boot. Dit werd ons in een boek aangeraden omdat in sommige streken dieven weten dat je niet aan boord bent. Dus geen verband met Yellow upmarine en African SeaWing. We laten ons voor de eerste keer deze vakantie verwennen in ons favoriet restaurant. Een voorgerecht met avocado, Martje een tongetje en ik vissoep (eetsoep). Een lekker wit wijntje topt het diner af.

Het is vreemd de ASW daar zo te zien liggen. Vaak dachten we vroeger als we in havens waren, kijk die lui daar. Gelukzakken. Jalours op hun vrijheid. En nu liggen we daar zelf. Ik krijg er kippenvel van. Gelukzakken die we zijn.

28/07/08 Quinta do Lorde - Funchal

We meet other catamaran owners. A Portuguese couple. They're from the regatta but waiting for some pieces has grounded them in Madeira. Water pump engine. But he makes a proposition to go to Funchal with them and anchor there. We immediately agreed. Wanted to do this for a long time but Martha was not yet ready. Now we are not along it's OK.

Anchoring in Funchal is again a step further for us.  Wind will always blow you on to the coast. Don't know the English word for that. Also there’s a lot of swell. The anchor place is open to the North and North-East where the winds and waves always are coming from. Many times we saw when visiting Funchal, monohulls making wash machine movements. I think it's no fun on board. Lucky a cat does not do that. Just goes up and down with the swell.

Now we are with two, we want to race a bit. We choose both a different course. He, a Fontain Pagot 46 from the 90's choose the coast and butterfly with the wind. We go into the ocean to make a triangle. We hope to find more wind there. And we do. The route is longer but faster. Anyway the Boa Idea, that’s here name, wins. His option must have been the best one. To bad our asymmetric spinnaker needs repair because this was the ideal option with wind in the back.

We also try to butterfly but this went badly wrong. We find ourselves out off the rudder (the automate can't cope the situation) and we turn around. Lucky I had fixed the boom with a bulletaly (to prevent to flip over). And lucky I did that because at a certain moment the mainsail flipped over but not the beam. If it would have we had certainly some bad damage. And so we are at a moment parked at sea with zero speed. We are fast learning. More and more.

Anchoring went OK. We start to be good at it. So good even we re-anchored to a better place. And now, dinghy training. Withhout, we can only watch Funchal from the boat. All well although putting the motor of  30kg on the dinghy is always a hassle. We always secure the motor with the crane line so we can not lose it into the sea. But we stay fit in this way.

And there we go, up to the marina of Funchal. We park our 'Yellow up marine', yes, that's the name we gave here. Not a connection  to the name of our cat so thieves won't see we are not on board. For the first time on this trip we go to dinner at our favourite restaurant. Starter, something with avocado, Martha some fish (don't know the name in English) me a main course fish soup. We top this thee off with a good white wine.

Ik slaap als een otter. Martje wat minder, dat ankeren geeft haar nog teveel onzekerheid. Echter voor niets zorgen gemaakt want we liggen perfect vast. Anker op is wat anders nu want veel overschot hebben we niet tussen ons en de keien kust. Maar alles verloopt weer vlot. Er staat gelukkig bijna geen wind.

Eens de baai van Funchal uit slaat de wind echter hard toe. We noteren 26kn pal tegen. Wat nu? Naar Abra op motor? neen daar heb ik niet veel zin in want echt snelheid zit er niet in tegen wind en golven in. Dan maar weer een grote slag maken. Deserted Island zijn net scherp bezeilt en met wat geluk daarna de baai van Abra ook over de ander boeg. Het is flink stampen op de boot en zo nu en dan vliegt zeewater over ons heen. We zeilen op 2de reef. (groot zeil kan in 3 stappen verkleint worden, genua rol je gewoon wat meer in)

We halen de eilanden mooi en ondertussen is de wind afgenomen tot 18kn. Na over stag te zijn gegaan zetten we koers naar de baai van Abra. Het 2de reef mag er weer uit. Het eerste laten we. Voorlopig zeilen we nog maar alleen op 1ste reef omdat het touw bovenaan in de mast zo torst dat het groot zeil niet meer naar beneden komt. Ons grootzeil heeft een katrol, dus is er een dubbel touw en dat gaat zo torsen dat de wrijving van het touw sterk genoeg is om het zeil boven te houden. Gelukkig hebben de skippers een neerhaal touw bevestigd want toen we in Funchal aan kwamen was het weer prijs. Groot zeil kwam niet naar beneden en dat is best vervelend. Het zat nu zo vast dat ik serieus heb moeten winchen aan de kraanlijn winch voor hij wou los komen. Enige andere oplossing zou zijn geweest, de mast in en touw gaan doorsnijden. Zover is het gelukkig niet gekomen.

Tegen dat we in de baai zijn is de wind afgezwakt tot 14kn. Zo gaat dat hier dikwijls in Madeira. 's Morgens harde wind en in de namiddag geen wind meer. En daar liggen we weer op ons favoriet plaatsje in de baai. Helemaal alleen met een stralend zonnetje. Biertje, wijntje en een slaatje met koude kip later kruipen we moe maar voldaan in bed. Onze langste tocht tot nu toe. Wij samen alleen.

29/07/08 Funchal - Bayo do Abra

I sleep like an otter. Martha less. Anchoring is making here still nervous. But no worries, we still are firm at our position. Anchor up is something else. We have not that much space between us and the coastline. A pebbles coast. But again all went well. Lucky there is hardly any wind.

Ones out off the bay of Funchal, wind is blowing 26kn on the nose. What now? Up to Abra on motor? no, I don't think so. Lets make a turn and go up to the Deserted Islands and than to Abra. It mite just work. It's sharp but it works. With 2nd reef in the main and genoa.  But it's wobbly on the ocean. Wind and waves against our direction. So now and then spray water flys over us. Lucky we have that screen window on the bimini.

We target nicely the islands and by now the wind is down to 18kn. So out goes the second reef. We keep the first one in until the ropes are changed. There is so much torsion in the double line the main won't come down again. We had that yesterday again when we entered Funchal. It was bad this time. Needed the crane line winch to get it loos. Lucky the delivery skippers has fixed a rope at the top sail to bring it down. So they probably had that problem to. I will keep that rope there. It's  better than to climb up into the mast to cut the rope to get the main down.

Yellow upmarine uitgezet en een toertje gemaakt in de baai. Dat levert weer mooie plaatjes op. De camera zit in zijn onderwater behuizing voor alle zekerheid. En dan gaan we 'beachen'. Het keien strand op en dat is behoorlijk stijl. Weer een nieuwe primeur voor ons. En hij loopt goed af. We komen beiden droog op het strand niet tegenstaande de behoorlijke golven. Ik wacht op zo'n golf om de dinghy op de keien te zetten. De gave bodem van onze YU zal er niet lang meer gaaf uitzien. We sleuren de dinghy een eind de keien op want de tij komt nog op. Ook leg ik de ketting met dinghy anker uit voor het geval hij toch de zee zou kiezen. Hopelijk blijft het ankertje wel ergens achter steken en blaast hij niet de oceaan in.

We wandelen naar boven en komen uit op de wandeling die we reeds 2 maal deden. We kunnen nu de ASW vanuit de hoogte bewonderen en schieten weer een paar kiekjes. Mooi zoals ze daar ligt. Is dit echt onze boot? knijp eens in mijn armen.

In de namiddag stoef ik tegen Martje zich klaar te houden voor een vismaaltijd. Jawel, Frankske gaat vissen. Ik zet het rateltje wat losser zodat het de lijn van de trommel kan schieten als ik uitwerp. En hup, daar gaat het lood, de aas en heu?! de trommel over boord. We liggen beiden in een deuk van het lachen. Frank de geweldige visser heeft zijn trommel mee het water in gekeild. Wat nu. ? Ik laat de lijn, de volle 280m, uit en dat duurt een uur want ik moet de wind volgen die de dobber wegblaast richting oceaan. En ja hoor, de trommel kan gerecupereerd worden. Alleen de dopschroef die hem op zijn plaats houdt ligt nog zo'n 10m onder ons. Dat wordt dus weer duiken. Geen nood, moest toch gebeuren want er zit weer een anode los op de schroef as en dat geeft kabaal. Kennen we al wat dat is nog gebeurt. Die dingen komen steeds weer los. Ik vind het dopje vrij snel en een uur later is de vislijn weer wat het hoort te zijn.

Ik vis nog wat verder maar nu zonder uitgooien en kort onder water. Hé, wat is dat, een snok en ik zie 3 vissen. Haal de lijn op en ze knapt. Dag haak. Ook is er een flink stuk uit de dobber gebeten want daar gingen ze voor. Je ziet de tanden erin staan en het is een stevige dobber hoor. Ik denkt dat het Piratvissen zijn. Ze hebben 2 mooie blauwe vinnen boven op de rug en de buik. Met enkel deze vinnen bewegen ze zich voort. Dat levert een sierlijk ballet op. We vinden de vissen te mooi en wat zouden we er mee doen als we er toch één boven halen. Zo te zien kunnen ze flink bijten. Dus we laten het vissen maar. Martje heeft het gelukkig kunnen fotograferen en filmen. De film heeft u later te goed op het album.

We eten geen vis maar Quiche Loraine vers uit de oven en helemaal zelf gemaakt.  De avond besluiten we met een film, The beach met Leonardo DiCaprio.

30/07/08 Bayo do Abra

Yellow up marine out and made a scenic tour in the bay. Got nice picks of that. The camera is kept into the watertight housing to be certain. And now, beaching. The pebbles beach is quit steep. This is a premiere for us. And it went well. We make it dry on land. Although the waves are big, we waited on a big one to make land. The bottom of the dinghy will have some more scares. We drag the dinghy further on the beach because the tide is still coming up. As a precaution I lay the dinghy anchor and chain out on the beach. In case he will choose the sea, hopefully the anchor will stick somewhere preventing it to blow into the ocean.

We walk up to the route we did already twice. From the high we can admire the bay with the ASW in the middle of it. Nice picks again. Is that our boat? pinch me Martha.

In the afternoon I brag Martha to keep ready for a fish dinner. Yes, Frank is going to fish. I set the rattle a little looser so the line would go easy when throwing. And hop, there goose the lead, the bait, and hu?! the drum. We both die from laughing. Frank the marvellous fisherman had lost the drum line at 10 meters deep. So what now? Well I let out the 280m line and that took an hour because I had to follow the speed of the floating device who is dragged into the ocean by wind speed. And yes, the drum comes up. But the thing that keeps the drum on the system is still at the bottom. So again diving. No worries, I needed to dive anyway because a anode was loos again making a lot of noise when the engine turns. 2nd time this happens. I find the screw of the drum fast and also the anode is fixed again.

I keep on fishing but no throws any more. Just beside the boat 1 meter deep. Hey? what was that. A hard pull. I see 3 fishes. Pull out the line, gone is the hook. Also a piece of the floater is missing and I see teeth bites in it. Yes, they went mainly for the floater. I think it's Pirat fish. They have 2 nice bleu fins on the back and the belly on witch they same to move. They swim like a ballet. Well, since we don't know what to do with them I stop fishing. I don't want to kill these nice animals. Besides seeing what bite they have, it's better to be on the save side here. Lucky Matha could take picks and film. Will put the film later on to the album.

31/07/08 Bayo do Abra - Quinta do Lorde

Lui voormiddagje gehouden. Martje heeft wat in de Pilots zitten lezen. Ik maak een energie bilan op. We hebben naar niet veel gekeken. Zo ging Martje rustig toast maken en dat vraagt veel van de batterijen. Ook dat fimpje van gisteren slokt wel wat en de auto frigo draait constant. De huis batterij staat 's morgens op 82%. Tegen het einde van de dag is dat alweer 94%. De windgenerator en de zonnepanelen doen dus goed hun werk. En er is altijd nog de generator. Maar we kunnen blijkbaar zonder ook voort.

Het waait stevig vandaag en af en toe komt er zo'n val wind vanuit het joch tussen de bergen. Die mept er hard op los. Je kan de wind en de frequentie goed lezen op het water (andere rimpels). In onze cockpit voelen we daar echter niets van want de boot zet zich steeds in de wind aan zijn anker. Anker op is echter dit maal wel weer anders. Eens de bretel verwijderd is hangt de boot weer aan zijn ankerwinch en ligt dan te tollen ipv mooi in de wind te liggen. De ketting loopt onder de romp door ipv mooi naar voor. Dat maakt dat de ketting niet mooi op de rollen ligt om binnen gehaald te worden. Voor het eerst moeten we dus de motoren gebruiken om ons naar het anker te varen terwijl Martje vooraan het anker ophaalt. Eingenlijk is dat mijn job en Martje zou moeten sturen. Ze is daar echter nog niet aan toe en dus wordt het tijd dat ik haar leer sturen op motor en roeren.

Alles verloopt echter weer vlot en enkel op een stukje genua schieten we tegen 8kn vooruit op naar de marina om de hoek. Niet tegenstaande de wind verloopt het parkeren in de box ook weer prima. Alles gaat steeds beter en beter. De boot ziet er verder niet uit. Helemaal onder het zout van de tocht Funchal naar Baia da Abra. Dus eerst helemaal afgespoten. Het water hier is heel zacht. Bijna gedistilleerd water want Madeira betrekt zijn water uit de zee via osmose watermakers. Dat water ontzout dan ook goed en druppels drogen op zonder vlekken achter te laten.

Ik scheer nog wat nieuwe lussen in onze meertouwen en snij de slechte stukken weg. Die meertouwen zien wel af hoor. Met de sterke deining die hier in de marina kan staan ligt de boot soms sterk te rukken aan die arme touwen.  Zo brak er een touw van onze buur, een Nederlander, en zijn boot ging met zo'n smak tegen de steiger dat hij in de boeg een gat had. Je kon binnen kijken?! Wij waren toen net in de baai en zijn van dit geweld niet bewust geweest. Regelmatige controle van de meerlijnen is dus geen overbodige luxe.

31/07/08 Baia da Abra - Quinta do Lorde

Lazy start this morning. Martha was reading some pilots. I made an energy balans. We didn’t spare the batteries. So Martha went on making toasts (1200Watts) Also that film of yesterday took some electrons and we still run the auto fridge all the time. So the home batteries are at 82% in the morning. At the end of the day it's back to 94%. So the wind generator and the solar panels are working well. There is always the generator but I think we can well manage without it.

Quite a brise today. Wind accelerate from the mountain and hits hard. You can read the wind on the water. In the cockpit though we feel nothing since the boat is always behind it's anchor. Anchor up we have again a new story. Once the Brittle is out of the water the boat is back on anchor winch. So now she starts to toll and turn. At a moment the chain is under the hull. So now we can not pull in because the chain is not on the rolls. For the first time we need the power of the motors the sail towards the anchor. Martha pushes the buttons to pull up the anchor. Actually this should be my job but Martha still is not confident enough with steering the boat at motor. So time there my dear to learn to handle the throttles and rudders.

Everything went well again and on just a cloth of genua we fly at 8kn to the marina just around the corner. Never the less the wind, docking went well also. We're getting better and better every time. The boat looks salty from the Funchal Abra trip. So first job is to spray here with fresh water. Water is very soft here. It's made from seawater and is almost like distillate water. So it's removing the salt very quickly and the drops don't leave stings when dried up.

Weer was en plas dag voor Martje. Ook nog een brood bakken. En ik, weer voor uren zoet met dit artikel. Het is ook de foto's overzetten, selecteren, verkleinen enz dat veel tijd vraagt. En dan subiet nog alles vertalen naar mijn gebrekkig Engels.

Er zijn dit WE degustatie feesten in Machico. Dat gaan we zeker uittesten. Ook willen we nog wel een Levada wandelen. We kunnen dus nog even voort.

01/08/08 Quinta do Lorde

Washing day for Martha and also baking bread. And me, writing this story again. Keeps me busy for hours. It's not only the writing but also the translation and the photo’s that's taking time.

Ik sleutel de kapotte ankerwinch relais eruit en pruts nog wat hier en daar. Martje sleurt de antislip vloer uit de natte cel (badkamer zonder bad). Ik schreef het al eerder, dat spul moeten we niet meer omdat het nauwelijks te onderhouden is. Anti-slippen doet het wel goed. Ook voor haren en vuil. Dus weg met dat dure spul. We gaan antislip verven. Ook zo de ganse boot buiten. Dat wordt een werkje voor mij in september/oktober als Martje nog thuis is. Voordeel, 80kg lichtere boot. Moet Gideon als muziek in de oren klinken.

Wij dus in de namiddag naar Machico voor het degustatie feest. Er staat een joekel van een podium met een stel luidsprekers die niet onderdoen voor het sportpaleis in Antwerpen. Ze zijn zowat uren bezig met soundchecks en alhoewel we er behoorlijk vandaan terrassen lijkt iemand in je maag te boxen. Veel te veel bass als je het mij vraagt. Het echte geweld start pas vanavond en daar zitten nu niet echt op te wachten.

Er zijn inderdaad veel degustatie barrakjes. Elk restaurant van de buurt is aanwezig en bied zijn specialiteit aan. We eten hier echter niet want onze kip met rijst en curry staat thuis al te wachten. Wel leuk gezellig hier in Machico. Er is hier in Madeira altijd  wel wat te doen. Daar zijn ze behoorlijk goed in.

02/08/08 Quinta do Lorde - Machico

I dismantle the faulty anchor relay. Martha tears out the Vinyl anti slip floor in the bathroom. It's sad to say that this very expensive anti slip floor does not meet our standards. Well, it does his job being anti slip but it get dirty behind cleaning. Also hair cann't be flushed away and even dry it can not be vacuumed clean. So we are going to paint it with anti slip paint like on the Innovation (hull nr 1). Also the anti slip outside has to go. Will do that in September while Martha is still home. The boat will become 80kg lighter. Music in the ears of Gideon.

In the afternoon we went to Machico degustation festival. A huge podium with speakers like in a festival dome was installed. For hours they where doing sound checks and although we where at quite a distance, some body was punching us in the stomach. Much to much bass if you ask me. So the party is for tonight but this is not our thing so we will skip that.

Gewoon lui geweest in de voormiddag. Weet zelfs niet meer wat we gedaan hebben.

In de namiddag fietsen we nog maar eens naar onze stamkroeg in Caniçal. Op het werf weggetje na (ze zijn hier een heel dorp aan het bouwen)  slagen we erin het hele traject al fietsend te doen. En ik kan je vertellen, er zijn steile stukken bij hoor. Flink gedehydrateerd komen we aan op ons terras en Sangria en bier laten zich welgevallend nederdruisen in onze slokdarmen. Lastig hoor.

03/08/08 Quinta do Lorde - Caniçal

Just been lazy before noon. Don't remember even what we did.

Hoog tijd voor onze eerste Levada wandeling. Het weer is schitterend en de bergen zijn vrij van wolken. Dus, hop, daar gaan we. Eerst een eind met de wagen en geparkeerd in een super stijl straatje. Het begin van een wandeling vinden is geen sinicure in Madeira. Er staat nl niets aangeduid. Tenminste deze wandeling toch niet. Dus lopen we bij aanvang nog even verkeerd maar na (moeilijk) converseren met een lokale jongen brengt die ons naar de start.

Eerst een lang en nogal saaie aanloop van 3km tot aan een kleine waterkracht centrale. Wel gestaag stijgend. En dan flink stijgend op naar de Levada. We moeten in totaal zo'n 600m stijgen en dat kruipt heimelijk in de kuiten. Zweet is hier ook goedkoop met dit weertje. De natuur is weer verbluffend en we komen zelfs Orchideeën tegen. Jawel Patrick Mannens (een colega en Orgideeën freack van de PNP Orgideeën club, zie hier hun website) zoals beloofd een foto speciaal voor jou. Ik stuur je de grote versie na.

Eens we aan de Levada zijn loopt het min of meer horizontaal. We hebben duidelijk een weinig bewandelde Levada uitgekozen. Dat is te merken aan het begroeide pad. We komen dan ook wel geteld 2 vrouwelijk wandelaarsters tegen. Ik heb eerder in deze editie al uitgelegd wat een Levada is en waar het voor dient. Heel kort, ze verzamelen water om het naar een voor de mens geschikte plaats te brengen. Dit voor drinkwater en bevloeiing van de akkers. Nu dus ook om wat elektriciteit mee op te wekken.

Chapeau voor de mensen die dit meesterwerk hebben gebouwd. Er moet nogal wat rots zijn weggehakt om een pad en greppel te creëren om dat water te leiden. Lijden moeten ze ook gedaan hebben om de vele tunnels te graven. Op de wandelkaart staat niet voor niets dat je een lamp mee moet nemen want sommige zijn behoorlijk lang. Onze wandeling komt aan een waterval ten einde daar waar een tunnel van 2.5km begint. Dat zien we even niet zitten. Ik kan er amper in rechtstaan en de tunnel is zo'n 1.6m breed waarvan 0.8m ingenomen door een open gracht waar het water vloeit. Op het wandel gedeelte loopt een treinspoortje en tussen de rails staan vaak plassen van druppelend water uit het plafond. 5 maal de afstand van de voetgangers tunnel van Antwerpen naar Linkeroever lijkt ons geen pretje. Doen we dat toch dan komen we in een andere vallei uit en moeten dan nog maar tot bij de auto zien te geraken. Doen we dus maar niet.

We wandelen dus het hele eind terug. Dat gaat vaak zo met Levada's. Ze vormen geen gesloten cirkel als wandeling. Vaak zet je je auto bij de aankomst en brengt een taxi of bus je naar de start. Wij wandelen hem dus op en neer. Wetend dat deze een aanloop had van 600m zijn we na zo'n 16km te hebben gewandeld aan het eind van ons Latijn. Aan die bewuste waterval ben ik met een wandelschoen in het water terecht gekomen omwille van een foto. Nu aan het eind van de wandeling is deze voet gaar. Ik kan alle eelt er zo afplukken.

Wat smaakt die pint toch zo goed in de marina club. We eten 's avonds friet met stoofvlees. Jawel, helemaal zelf gemaakt met lokaal en onbekend vlees maar erg geslaagd.

04/08/08 Quinta do Lorde - The Waters of Faja da Nogueira (Levada nr 21)

High time we went for a Levada walk. Weather is beautiful again and the mountains are free from clouds. So, hop, there we go. First with the car wich we parked in a very steep road. Finding the beginning of the walk is always a challenge. Nothing is marked here in Madeira. Not this walk anyway. So we start false and need to go back on our steps. A local boy shows us the right way after explaining him with arms and legs what we wanted.

After a long and doll start of 3km up to a little water power station the real thing starts. It was quit upwards and we still have to go up for a long time. In total 600m. A trough leg killer. Swet is also cheap here in this sunny and warm region. Nature is again at it's best. We even encountered Orchids’. Yes, Patrick Mannens, a colleague and Orchid freak. see his website here. See pick on the side. I will send over the big one later.

Once we are at the Levada him or here selves, the walk is horizontal. It's clear we chose not the most popular one because the walk path is overgrown. In total we meet 2 lady walkers in total. I explained earlier on what a Levada is. In short, it's collecting water to bring it where people wanted it the most. For drinking water and to flood the yards. Now also to make electricity.

Head off for the people who builded this master peace. They must have chopped tons of rocks to create a path and a ditch to lead the water. They also had to suffer a lot of hard labour to dig all those tunnels. On our walking map this Levada was motioned  to bring along a lamp. And yes some of them a pretty long. Our walk ends at a waterfall where a tunnel of 2.5km starts. We both don't have the courage to walk this long tunnel. Specially if you know I can hardly stand up and it is only 1.6m wide, 0.8m is fore the water ditch. The other 0.8m has a train track with in between water that comes down from the sealing. And if we do, we end up in an other valley, so how are we going back to the car ?

So we walk back. It's often so with Levada's. They don't come with circular tracks. Mostly you drive to the end of the walk and take a taxi or bus to the beginning. We walk here up and down. Knowing we went 600m up and down again and had walked about 16km we where at the end of our Latin (as we say in Flemish). Also at that waterfall, me smart guy, got his right shoe wet. So now at the end of the walk my foot is cooked. I can peel off all dead material.

Pfff, oei, aai, amai, zo voelen we ons als we uit bed stappen deze morgen. Dat uitstapje van gisteren zit goed in de benen. Tijd dus voor wat kalmer aan en nog een web update.

We willen morgen, of overmorgen nog wel eentje wandelen. We zien wel of de spieren dit al toelaten. Voorlopig maken we de boot klaar voor een 3 weken rust zonder ons. Jawel, onze laatste vakantie van ons leven zit eraan te komen. Daarna nooit meer. Gedaan met loonslaaf te zijn. Maar eerst nog 3 hectische weken thuis want het appartement moet leeg. Daar vertel ik nog wel over later.

De eind update van deze vakantie zal vast in Stabroek gebeuren. Tot dan.

05/08/08 Quinta do Lorde

Pfff, oei, ai, (doos that translate well?) anyway, that's how our legs feel like this morning. So time for a break day to let the muscles recuperate from yesterday. Also time for the blog to update.

Perhaps tomorrow we walk an other Levada if legs permitted. For now we are preparing the boat for an other 3 weeks rest. Yes, our last vacation of our live is becomming to become trough. Never again vacation. No payroll slave anymore.  But first we have to survive 3 hectic weeks at Stabroek cause the appartement had to be emptyed. I will talk more about this later.

In het teken van ons nakend vertrek hebben we niet veel meer uitgespookt dan ons voor te bereiden op dat vertrek. Wij gaan op 06 buurten bij onze Engelse buren op de Lagoon 38 en de dag erna komen zij bij ons buurten. Ze vinden onze boot wauw. We rijden nog naar de luchthaven om te onderzoeken wat parkeren daar kost maar 84€ later is de beslissing duidelijk. We zullen maar de taxi nemen (22€) en onze race kar op de kade laten staan. Funchal bezoeken we ook nog een keer want we willen wel weten waar ze die 120 boten van de Trans Quadra race hebben achtergelaten. Zie foto. En 's avonds gaan we nog eens lekker eten in het marina restaurant.

Op 08/08/08 is het weer zover. Thomas Cook brengt ons keurig op tijd  naar huis. Nu ja 'thuis' is dat al stilaan niet meer. Ons wachten nu nog 3 hectische weken om die thuis leeg te halen en onze biezen te pakken in Stabroek. Vaarwel Stabroek echt spijt hebben we niet.

06-07-08/08/08 Quinta do Lorde

With our soon be gone mind we did not that much anymore. On 06 we visit our neighbours on the Lagoon 38 and the day after they are visiting us. They think our boat is "wow". That day we went to the airport to find out what the parking ticket mite cost. 84€ later it's clear we will take a taxi (22€) and leave our race car on the Kay. Also we visit again Funchal to find out where they've put those 120 racers from the Trans Quadra. See picks.

08/08/08 and we're that far again. Thomas Cook takes us home with perfect timing. Well, 'home' is not so much home anymore. 3 Hectic weeks ahead to get the apartment empty. We won't miss Stabroek that much. Farewell Stabroek.