Eindelijk nog eens aktie. We gaan weerom voor 3 weken naar Madeira. Naar onze ASW (African SeaWing). Slechts 1 weekje kunnen we echt vakantie noemen. Dan komen Nico (onze zoon) en zijn vriendin op bezoek. Nico is wel zo nobel zijn 82 jarige moeke mee te nemen (moeder van Martje). Die is prima bij de pinken, alleen haar knieën willen niet meer zo meewerken.

Dat brengt me naadloos tot het volgende doel van deze reis. Klussen. Ik moet zeker iets bedenken om Mathilleke, want zo heet ons moeke, aan boord te krijgen. Een loopplank met reling is een must. Maar ook nog klussen aan de boot. Leg ik verder nog wel uit maar een oceaan tocht van zo'n 8000nM (Durban - Madeira) heeft natuurlijk zijn tol geëist.  Voornaamste herstelling is het rolsysteem van de genua. Zoals de boot er nu bij ligt valt er niet te zeilen. Niet zozeer de genua zelf, wel het gevaar een belangrijk asje te verliezen waardoor we de voorstag kwijt spelen en dus ook de mast. Zie verhaal vorige Madeira trip.

En dan is er nog een heleboel administratie in orde te brengen. Niet makkelijk daar we geen letter Portugees spreken. Bedoeling is om de boot in Madeira te laten registreren en aldaar ook BTW te betalen. Madeira is de eerste haven in de EU die de ASW aandoet. Héél toevallig is de BTW aldaar 'slechts' 15%. Boffen wij even. Nu ja .....wat een mens al blij maakt.

Finaly, action. Back to Madeira for 3 weeks, back to the ASW. Only one week counts for vacation. That's when Nico and his girlfriend comes. Nico is such a gentlemen he also brings Martha's mother with him. 82 years young with only some bad knies.

We're now to the next purpose of our voyage. Fixing things. First we will need a bridge to get Martha's mother on board. Also, 8000nM (Durban - Madeira) has his price. Some repairs need to be done. Not in the least the rollerfurler of the genua. Remember the story in november. The boat can't sail now without risking to loose the mast. Gideon gave us a whole bunch of things to fix all problems. Also some retrofit stuff like the Lazy Jack.

And then we have to sort out paperwork like registration and VAT. Not easy if you don't speak Portuguese. Madeira is the first port of entrance in the EU. Lucky us, it's only 15% VAT. Well, lucky ....we're fast pleased.

We zijn weer op ons bootje. Blij dat ze er nog blij bijlag. Bilges droog (laagste punt in boot). Blij dat de batterijen 100% vol waren. Verder van buiten nogal vuil van dat vulkaan stof hier maar dat is niet opgewassen tegen onze kuis woede.

We waren wel best moe na die 2 daagse overtocht. Het vroege vertrek uur in Schiphol noopte ons een nachtje hotel daar treinen  ons niet zo vroeg naar het vliegtuig konden brengen. Dus 's avonds was het vat een beetje af en zijn we tapa's gaan eten in ons Marina restaurant. Maar niet voor we de broodmachine (onze slaaf) in werking gezet hebben. We hebben nu eindelijk Aveve broodbloem meegebracht. We waren dat Engels spons brood een beetje zat hier. Leve de warme bakker in België.

Het ging allemaal te goed natuurlijk. Dit is zo on-boot. Eens terug gaf de Mastervolt (dat is een ingenieus toestel dat zowel de 12V batterijen bijlaadt, als 220V AC maakt van die batterijen, de onze is een 4kW'ter voor de techneuten) het begaf. Error 3, en 2 knipperende lichtjes. Niets van dat alles in de manual. Hebben wij weer ......@#!!$&@#. Dus maar even alles ge-herkableerd zodat we toch 220 V aan boord hebben. Zullen we later wel weer oplossen.

Daarmee is weer bewezen dat al die andere verhalen van bootmensen waar zijn. Ben je niet een beetje techneut blijf dan weg van boten. Voor ons is het een filosofie die we aanvaard hebben en dan gaat alles plots beter en leer je relativeren.

En kijk, vandaag de Solomon motoren (elektrische motoren, we zijn tenslotte Hybride) getest. Alles OK. Ook de Panda generator zoemt als een lief bijtje. Dat is dus weer een geruststelling. Volgende week komt ons (kritisch) zoontje en die wil vast wel wat gaan zeilen. Zonder de geruststelling van een werkende motor voortgang begin je daar niet aan natuurlijk.

Vandaag nog waanzinnig gekuist. Al het vulkaanstof ligt nu in de Marina. Ziet er al veel patenter uit. Binnen begint het ook weer huiselijker te ruiken. Zo'n boot na 3 maanden geen leven heeft zo zijn eigen onmenselijke geur. Die is verdreven. En ja, we voelen ons weer helemaal thuis. Over het woonconcept van dit schip valt geen kwaad woord te zeggen. Slapen is waanzinnig in dit mega grote bed.

Gisteren, ja ik spring wat van de hak op de tak, trek het u niet aan, ik schrijf wat in me opkomt, gisteren dus hebben we via Catia (een schatje van een haven meester(es)) contact gehad met de BTW man. Ziet er goed uit. Dinsdag naar de MAR alwaar we onze boot willen registreren (Madeira registratie). We zijn benieuwd hoe dat administratief gedeelte gaat aflopen. Techneut zijnde haat ik dit gedoe met administratie  maar ja, het hoort er nu eenmaal bij. Uit andere verhalen lees ik dat inklaren en uitklaren in bananenrepublieken ook veel van de zenuwen zal eisen. Dus dat moeten we ook maar leren.

Vandaag, 10/03, de ruimtes boven de tanks gekuist. 22 X 30 liter vaten zaten daar in. Reserve diesel voor oceaan tochten (helaas leeg nu). Als je weet dat ook alle fenders (van die worsten die tussen boot en wal hangen) en alle meertouwen in kwijt kunt, dan is dat best een ruime bergplaats. Maar die kuiswoede kwam niet zo maar. Ik wou op onderzoek naar het falen van de ankerwinch. Echt verder ben ik niet dan alleen te weten dat het geen voedingsprobleem is. Dus nu moet de ankerwinch eruit en dat is een hatelijk werkje wegens niet goed bereikbaar.

Vakantie ? dat dachten jullie maar. Gewoon een andere manier van leven. Volgende week als zoon Nico en lief + moeke komen, dan zal het pas vakantie zijn. Allé, dat hopen we dan maar. Maar ons hoor je niet klagen hoor, neen, dit bevalt en er mag nog meer van dat komen.

Tot volgende internet verbinding.

07-10 march 08

Back on board. Glad she looked happy. Bilges dry, batteries at 100%. Just a bit durty from volcanic dust. Nothing we can handle.

We where pretty tired after a journey of 2 days. So we had some tapa's at the marine restaurant. Not before we put our slave at work, the breadmachine. Sorry Englisch people, but your spongy bread is not our tast. Nothing to compare Belgian bakery.

Well, it went to good at first start. This is not boat like. Once back on board the Mastervolt gave up. Error 3 and 2 blicking lights. No solution to be found in the manual. Lucky us .... .@#!!$&@#. Rewirered  things so we have back 220V on board. Solve this later.

Again a proof of all the other boat stories.  If you 're not a technical handy person, stay away from boats. For us, we accepted this and from then on everithing goes better.

And look, today we tested the Solomons and the Panda. Humming like a bie they where. Feels good, specialy if you know next week our critical son and girlfriend is comming. Dragging with him the mother of Martha. We are planning to sail (Porto Santo), and without working power this is a no-can-do.

Today we cleanded madly. All vulcanic dust is down the Marina now. Looks pretty mutch better now. Inside it smells more like home too. After 3 months  a boat starts to have it's own odeur. Now that is gone . We feel quite at home. Sleeping in this kingsize bed is marvelous.

Yesterday, yah, I kown I'm jumping up and down in this story, just write what comes up in my mind, so yesterday we had a meeting with Catia ( adoroble habour master girl) who brougth us in contact whit the VAT man. Look's good. Thuesday we have a appointement with the MAR (registration Madeira). Wonder what the results will be there. Beeing technical, I hate this stuff. Well, it goos with boats.

Today, 10/03, cleaned the spaces above the diesel tanks. 22 X 30L barrels where to be found. All spare diesel for ocean crossing. To bad, they were empty. Knowing you can put also the fenders and the mooring ropes, this is a big space. This cleaning rage had a perpous. I wanted to inspect the anchorwinch who failed to work since a long time. I'm no step further than to discover the 12V tension is OK. Also after the relais. Relais are working fine. So, next step is to remove the winch witch is a bad job because it's hard to get to the bolds.

Vacation hey? in your mind. Just an other way of living. Yeh, next week when our visitors are here, that just maybe some vacation. But no complaining on this border, no, please more of this, cann't have enough off it.

Ge ziet, we blijven schrijven. Niet dat dit wil zeggen dat het onmiddellijk gepost wordt. De goesting en de tijd ontbreekt ons soms om te gaan downloaden. Maar morgen gaan we dat vast eens doen.

Drukke dag vandaag. Ben begonnen met de ankerwinch te ontmantelen. Dat is maar deels gelukt. Wel hebben we de fout waarschijnlijk gevonden. En kabel zat los en na wat gepeuter bleek de born afgebroken. 't Ja, dan kan ie niet werken natuurlijk. Of dat het einde van het probleem is weten we nog niet. De wetenschap leert als iets lang stil staat op een boot, het gewoonlijk niet meer wil bewegen. Afwachten dus maar.

Ook de ijskast man was er. In de diepvries zat teveel gas. In de ijskast is het erger gesteld. De condensor is lek. Betekent dat koelgas langs koelwater ontsnapt. Eens die weg is vult het koelcircuit zich met zeewater. Laat dat er nu net niet voor gemaakt zijn en de situatie lijkt hopeloos. IJskast overleden? afwachten maar. De bal ligt nu weer bij African Cats of moet ik beter zeggen bij de Italiaanse leverancier. We hopen op garantie natuurlijk.

En dan naar de MAR met Catia. MAR het registratie kantoor voor schepen, Catia onze nimmer aflatende hulp en Marina meeter(es) begeleidde ons. Na 2 uur Portugese en Engelse mix suisde onze koppen nog na. Hebben we dit allemaal wel goed begrepen. Er is nog wel wat administratieve rompslomp te ronden maar het ziet er goed uit. Zonder tegenslag wappert straks de Portugese vlag aan onze boot.

En zo komt het dat talloze voorbereidde E-mails en dit verhaal zijn weg nog niet heeft gevonden op het internet. We zijn bekaf. Het is 22.00u en ons bed is al lang aan het roepen. Vergeef ons deze luiheid.

11 march 08

You see, we still are writing. Not to say it's posted immidiatly. Sometimes the courage failed to go downloading. Tomorrow fore shure.

Busy day today. Started to dismantel the anchorwinch. Just partly succeeded. We did found the failure. Electric was lose. Seems the internal connection was broken. Let's hope this is the only thing.

Also, the frigeman was here today. Too much gas in the freezer. No leak. The fridge is worst off. Condensor has a leak. Means gas is escaping into the seawater and when pressure is gone, seawater is leaking into the fridge system. This kills the fridge finaly. compressor gone and oxidation inside the tubings. What now? your guess is as good as mine. Informed Gideon and waiting for his advice. More later on this subject.

And then off to the MAR. That's Madeira's ship registration. Catia, our ever endless help and Marina master was guiding us. After 2 houres cocktail of Portuguese and English our heads where in overload. Did we understand everything correctly? Well, a few documents are missing but it looks good. Without bad luck, soon the Portuguese flag will dangle on our boat.

Heel de voormiddag van hut naar her om administratie verder af te werken. Langs een notaris, taxnummer verkregen en bankrekening geopend. Allemaal dingen nodig voor MAR registratie en BTW.

We beginnen al aardig Madeiriaan te worden. We gaan er toch een fles op kraken als deze rompslomp achter de rug is. Alhoewel, het ergste moet nog komen. We zullen geen domicilie meer hebben in België en zullen nog maar weinig in België zijn. We zullen op de boot leven en die zal onder Portugese vlag varen. We zullen ook niet veel in Portugal zijn. Hoe zit dat met de belastingen, de verzekeringen, de ziekteverzekering, .... allemaal nog uit te vlooien.

12 march 08

All morning running up and down to get the administration done. Visiting a noterian, receiving a taxnumber, opening a bankaccount. All needed to get the AFW into the MAR registration and paying VAT.

Over gisteren kan ik kort zijn. Werken en nog eens werken. Boot klaar maken voor onze gasten. Ook zeilklaar maken.

Vandaag is er eentje jarig. Ja, mijn vrouwke mag er weer een cijfertje bijtellen. Wat gaat het leven toch snel. Veel te snel. Cadootjes geven we elkaar al lang niet meer. De natuur daarentegen wel. Geen zuchtje wind, een spiegelgladde zee en volop zon, is dat geen mooi cadeau. Het is nu 10.30 en het begint al aardig op te warmen. We gaan zeker over de 20 graden vandaag.

Als windguru (een meteo site) het bij het juiste eind heeft is op maandag Porto Santo bezeilt (betekent zeilbaar). Dat zou leuk zijn voor Nico en vriendin. Nico doet aan Caite surfen en dat kan goed op Porto Santo. Afwachten maar.

Ocharme Martje, ze staat buiten al chroom te poetsen terwijl ik dit typ, en dat op haar verjaardag. Wat voor een monster ben ik toch.

12 march 08

We can be short about yesterday. Work and work again. Making clear ship for our guests and making the boat sail ready.

It's Martha's birthday today. Live goes fast. Much to fast. We don't give gifts anymore for a long time now. Nature how ever does. Not a sparkle of wind. The sea is oil. and the sun is present. Isn't that a nice gift? We go break the 20° barier.

If windguru is right, we can sail on monday to Porto Santo. That would be nice for our guests (Nico, Aurelia and Martha's mother). Nico does Kayte surfing and that's possible on Porto Santo. Wait and see.

Poor Martha, when I'm typing this she is doing the chroom work outside, and that on here birthday. What kind of monster am I.

15/03 Onze bezoekers afgehaald van het vliegveld. Die waren behoorlijk moe dus niet veel meer uitgespookt die dag.

16/03 Ons bezoek maar meteen voor de leeuwen gegooid. Ik bedoel, we zijn gaan zeilen. Weer klassiek naar de Deserted Islands. Moet wel met dit constant NO windje dat met zijn 10 à 15kn een goed inslinger begin is. Nu ja, voor zo ver je van inslingeren kan spreken op een catamaran waar het glas netjes op tafel blijft staan. Toch perste we er nog 8kn snelheid uit en dat met alweer een vuile romp. Wij dus best tevreden. En.... geen enkel haartje in de boter. En o ja, mijn crew was geweldig behulpzaam. Waren die snel onthaast zeg.

Tevreden waren onze gasten ook want we kregen voor het eerst bezoek van dolfijnen die een tijdje met ons mee zwommen. Een mens heeft wat met die dieren want het wekt altijd veel emoties op. Gewoon prachtig. Nico heeft ze met het fototoestel gefilmd maar dat is 18Mb groot en ik heb hier geen tool omdat kleiner te maken. Fotograferen is een ramp. De digitale techniek komt net altijd te laat om een sprong vast te leggen.

Ook zagen we veel 'Portugese oorlogsschepen'. Neen, niet wat u denkt, maar kwallen die een zeiltje hebben en zich dus al zeilend verplaatsen. De natuur blijft steeds weer een wonder. Onze nep octopus met vervaarlijk haak bleef leeg. Dus het werd wat junck food 's avonds. Niet tot spijt van Nico die daar van leeft.

17/03 Naar Funchal vandaag. Het wordt die dag 25° met volop zon. Zoon en lief nemen de auto over en trekken de bergen in. Hebben die weer mazzel. De immer in de wolken gelegen bergen laten zich in volle zonne glorie zien. Dat levert mooie plaatjes op waarvan we u enkele niet willen onthouden.

Wij, met Martjes moeder wat in Funchal rondgeslenterd. Met 2 cruise schepen aan de wal bruist het leven in Funchal volop. Denk ook dat alle hotelletjes volgeboekt zijn. Dat levert dan gezellig mensen kijken op.  Veel te bleke dikbuikige Engelsen en Duiters worden uitgespuwd van die schepen. Alhoewel Funchal een toeristen trap is levert het een grappig gezicht.

Hoor mij, zijn wij dan geen toeristen. Neen, zo voelen wij ons eigenlijk niet. We wonen hier, hebben een bankrekening en straks wappert de Portugese vlag aan de boot. We zijn al aardig bruin en de winterbuik is alweer bijna weggewerkt van het 'werken'.  Hoezo vakantie, wel even toch nu we gasten hebben.

18/03 Kindjes weer weg op 4 wielen. Wij hangen wat rond op de boot. Communiceren wat voor de MAR registratie, regelen de overkomst van een nieuwe Mastervolt (ding dat 220V maakt en Batterijen 12V laadt). Is schijnbaar overleden, gelukkig nog in garantie. Komt allemaal wel goed maar het is toch weer zo'n gedoe. Denk dat we daar maar moeten aan wennen want het is niet anders met boten. Altijd wat. Dat lees ik plenty in de zeilersverhalen. Wij ontsnappen daar niet aan.

Morgen is er een weerswindow voor Porto Santo (wind in goede richting). Dus dat is het plan en daar hoor je later dan wel van.

Ps. Foto's zijn nog niet te vergroten. Ben een tooltje kwijt in Office 2003 dat automatisch de foto's krimpt als je die naar outlook stuurt. Was erg handig. Geef me wat tijd.

15-18 march 08

15/03 Picked up our visitors from airport. They where pretty tired, so we did not that much for the rest of the day.

16/03 Trown visitor before the lions. I mean, we went sailing. Classic trip to Deserted Island. Had to, with this from ever comming NO wind. 10 à 15kn, good to start with. Never the less we did sometimes 8kn and that with a dirty hull.  A good start for our visitors although on a catamaran a glass never moves from table.  So everyone very happy and everything going as smooth as it could. And yes, my crew was very helpfull !!! see picks.

And our luck couldn't been greater when we had the visit of some dolphins swimming along with us.  Something very special because people and animals always go together with a lot of emotions.  Just marvellous.  Nico has filmed them with his digital camera but it is 18 Mb and I don't have the tool the make it smaller. Taking pictures is just a disaster,  even the digital technick is usually  a  second to late to put the jump on the picture.

We also spotted a lot of 'Portugese warships' as they are called.  No, it is not what you're thinking, it's a jellyfish with a little sail, so they're  moving themselves sailing. Nature will always be a wonder. Despide all our efforts the fishing line stayed emty  so at evening we had some junkfood, not to the sorry of Nico, he loves it.

17/03 Up to Funchal today. It is going to be 25° with a bright sun.  Our son and his girlfriend take the car  into the mountains.  And lucky they are.  Where usually clouds always seem to be surrounding the tops it is clear and sunny.  So some beautiful pictures are the result wich we are surely going to show you.

We on the other hand are just going to walk around in Funchal together with Martha's mother.  It is very bussy because 2 cruiseships just arrived  and a lot of people are visiting the town. We here a lot foreing talking and sitting down to have our lunch, we enjoy ourselves watching to many pale English and German people walking by.  Altough Funchal is really a tourist trap it all is a very funny to see.

Hear me, are we not tourists ? No, not so to feel because we live here, having a bankaccount and a Portugese flag on our boat.  We also have  already a nice tan and our belly will soon be gone by all the 'work' there is to do.  Altough for the time beeing we are having a holiday together with our guests.

18/03 Our kids back off on 4 wheels.  We are just hanging around on the boat.  Do some communication  for the MAR registration,  taking action for a new Mastervolt (the thing that makes 220V and loads up the 12V batteries).  Obviously he's gone luckely still in warranty. Finally it will all work out good but it's always such a fuss.   Just going to get used to it,that's what I always read in those sailorstories, so we are not going to escape.

Tomorrow there is another weatherwindow for Porto Santo( wind going in the right direction).  So that is the plan an you will here of that.

19/03 Windguru voorspelt 1 dagje Porto Santo bezeilt. Max 16kn en NW wind. Ha, met de vinger in de neus naar Porto Santo. De overheersende winden zijn normaliter tegen.

Nico zei nog, bij vertrek, amaai, geen wind. Dus wij vol ornaat alle zeilen bij. Fout, beginners fout, eens achter de staart van Madeira vandaan slaat de NW wind met 25kn ons om de oren. Er staat bovendien een stevige zee. Als we op een gegeven moment in een diepe put in de zee verdwijnen, gilletjes alom, weten we het zeker, er staat veel te veel zeil. Weet daarbij dat we voor de tweede keer in ons leven reven (zeil kleiner maken) en je kan dromen dat we redelijk leeg waren toen die klus geklaard was. We moeten dringend nog merktekens maken op de vallen (touwen) zodat deze klus beter in te schatten is.

Buiten deze misstap verloopt de reis als een 'walk in the park'. De vrij ruwe zee wordt goed verteerd, door ons alsook door de stuurautomaat. Deze laatste laat ons nooit in de steek. In Porto Santo klokken we dan ook een gemiddelde van 9.3kn. Op de teller zagen we geregeld 12kn. En dat relatief hoog aan de wind voor een catamaran. Weerom best tevreden.

20/03 Porto Santo

Kindjes huren een brommertje (125cc) en schuimen het eiland af. Het valt achteraf gezien wat tegen. 't Ja, verwend in Madeira. Neen, niet echt, er valt niet zoveel te zien op Porto Santo. Het eiland is vooral bekend voor zijn 7 km lange zandstrand. Vooral locals komen op feestdagen en WE met de ferry af voor een luilekker dagje strand liggen. Wij, Martje, Moeke en ik struinen wat rond in het dorp die naam waardig. Er is een museumpje van Christoffel Colombus die hier gewoond heeft en de dochter van de gouverneur huwde maar verder is er niet veel te beleven. Gelukkig is het Pasen en de gemeente heeft kosten nog moeite gespaard om een vogelpark te maken. Kippen allerhande, eenden, kalkoenen, fazanten zitten in ruime kooien met eitjes en jongen. Wel lief gezicht. Kinderen hier rapen trouwens geen chocolade eieren, ze gaan op jacht in de supermarkt naar dat lekkers. Levert leuke taferelen op.

We besluiten met een goed maal in een restaurant.

21/03 Porto Santo - Madeira

We hebben het wel gezien hier. Bovendien korten de dagen van ons bezoek. Maandag vliegen ze alweer huiswaarts. De wind zit nog steeds NW en 25kn zo blijkt later. Windguru gaf ons NO 16. Bedankt.

Bijna voor het lapje huiswaarts (met de wind mee). Ha, laten we ons 'secret wapon' boven halen. Of om het in het vlaams te zeggen, onze asymetrische spinakker (niet zeiler, een soort ballon van voor op de boot).  Na wat gepuzzel met touwen staat die uiteindelijk. Waauw, spuiten wij vooruit zeg. Tussen de 10 en 15kn bij 20 à 25kn. We gaan er vlug zijn. De golven, zo'n 6 meter tussen dal en top komen schuin van achter in. Het is even wennen voor ons want de boot gedraagt zich voor ons vreemd. Toch loop ze nooit uit het roer en kan de automaat het bijhouden. De oceaan is echt spectaculair. Nico filmt en fotografeert. Moet die filmpjes thuis vast comprimeren zodat je ze ook kan zien.

Knal, bang, flapper, flapper, de hel breekt los. Een touw breekt (tack touw). Spinakker vliegt wild klapperend in de hemel. We zijn even verstijfd.  Nico en ik naar voor. Geprobeerd de kous naar beneden te halen (een soort sok die het zeil samenvouwt). Noppens. Het blijft ook vreselijk opletten voor het gebroken touw aan de spinakker die nu als gevaarlijke zweep fungeert. Dan maar gauw de Genua uitgerold. Die neemt dan de druk weg van de spinakker. Maar achter de Genua speelt zich nu een  ander verhaal. Door wervelingen gaat de spinakker zich oprollen (torsen rond het voorstag touw). Fijn, nu zijn we van dat geklapper vanaf. Zo kunnen we verder. Geen zicht natuurlijk die uitgewrongen vod voor onze Genua. Een kras op op ons eergevoel.

Maar het liedje is nog niet uit. Als we Madeira naderen blijkt er nog een te grote zak te zitten in de spinakker en die neemt teveel wind. Terwijl onze neus naar doel wijst varen we eigenlijk dwars en komen geen meter dichter bij de marina. Die miserie moet dus naar beneden. Geen lachertje met 22kn wind. Maar het lukt. Met vier, langs bakboord slagen we erin die windvretende worst in het vooronder te proppen. Oef, we kunnen terug normaal zeilen. Ben wel een voorstag touw kwijt. Niet echt kwijt maar is door de mast getrokken. Dat wordt prutsen om dat weer goed te maken.

De fut is er goed uit eens in de haven. De schade zullen we morgen wel opmeten. Zeker is, dat er schade is. Meer later over dit. Wel de bedenking, en alweer een beginners fout, dat alle vallen moeten vervangen worden wegens her en der opgelopen schade op de lange overtocht van Durban tot Madeira.

En wat is dan een ervaren schipper? eentje die dit allemaal al heeft meegemaakt? wel, we leren vlug. Een beetje te vlug naar ons goesting. Zolang er geen menselijk leed is, vinden we het allemaal nog best te slikken. Porto Santo, we zullen het niet snel vergeten.

19-21 march 08 Madeira - Porto Santo

19/03 Windguru says OK for one day to go to Porto Santo. MAx 16kn and NW wind. Ha, easy going. Normaly the wind is always in opposite direction.

Nico was just saying, pfff, no wind. OK, all sails up. Wrong ....first beginners mistake. Behind the tail of Madeira wind hits us with 25kn comming from NW. Also the sea does not look friendly. At a moment we seem to be disapering in to a hole in the sea, provoking screams, we know we have to many sail on the boat. Reeving was a hell of a job since we did this only one time before. Need to mark the line also to make it easier.

After this incident the rest of the trip was a walk in the park. Average speed was 9.3kn. We pieked at 12kn. Knowing we where sailing high on the wind, this was very good for a catamaran.

20/03 Porto Santo

Nico and Aurelia rent a scooter to visit the island. Not a big succes. Yeh, spoild in Madeira of course. There's not that much to see on PS. It's the beach that's so famous here. 7km yellow fine sand. Specialy the locals from Madeira take there children out to the beach witch is non existing on Madeira. We, Martha, here mother and me, take a visit to the only village this island is ritch. There's a museum to be found in the house of Christoffel Colombus who used to be living here. Lucky, it's Easter. The community has saved no effort to make a nice Easter by creating a birdpark. All kinds of chickens, turkeys, fesants, ducks, etc are displayed with eggs and little ones. By the way, children here don't seek choclate eggs as they do in Belgium. They hunt for them in the supermarket. Funny specatel.

We end our day in a good restaurant.

21/03 Porto Santo - Madeira

We've seen it here. Time to go on. Wind is N at 16kn says Windguru. It will be 25kn.

Almost wind in the back. Ha, time for the secret wapon. We're going to try the asimetric spinakker. After some strugling with the ropes she's up. Waauw, are we making speed. We sail most of the time at 10kn with pieks at 15kn (sailing down a wave). Waves are about 6m from top to bottom and come sideways from the back. Few times we think she's running out of rudder but no the steering automate holds on and keep here on track. The ocean looks spectacular. Nico is filming and I hope I can comprimate the film for us on the website.

Suddely, bang, flap, flap, flap, hell breaks lose. The rope at the beam breaks. Spinakker flighs high into the sky. Dragging bihind here a dagerous wipe (the rest of the rope). Nico and me try desperate to bring the cover down (sok? slurf?). No can do. Then quickly the Genua out. This takes away the wind a bit. But behind the Genua an other story is developing. The spinakker winds itself up arround the rope at the piek. Anyway, this is good, no banging anymore. On the other hand, now she can't come down anymore without loosing a rope in the mast. It's not a nice picture and we end up with a scar on our soules.

The story is not over yet. As we come closer to Madeira, the spinakker has filled itself again in the middle section. (small balloon). With this composition we can not sail properly and we don't progress forward but side ways.  She has to come down. With 22kn of wind it's all hands on deck to take here in without dropping here into the water. Quicly we put here in the front compariment. We are back sailing on Genua only.

Whe're empty. Tired. Will evaluate the damage tomorrow. The biggest mistake we made was not checking the ropes. Many ropes on our ship are to be replaced. 8000Nm from Durban has taken his toll. Lucky no body was hurt. We won't forget Porto Santo easely.

Eerste werk, die vreselijk getorste spinakker ontwarren. Er is een rechthoekige blauwe lap van 20cm bij 50cm uitgescheurd. Dat valt eigenlijk nog goed mee als je bedenkt wat dat zeil heeft doorstaan. Valt dus wel te herstellen.

Voor de rest is het schoon schip maken. We gaan niet meer zeilen voordat alles tip top in orde is. Dat betekent vooral het vervangen van alle touwen. We vertrouwen niets meer. Op tal van plaatsen zijn de touwen dermate versleten dat niet enkel de mantel geraakt is. Meer dan waarschijnlijk was dat ook het geval met dat spinakker touw.

De waslijst met 'to do' dingen is momenteel dermate groot dat we het niet meer zien zitten om de boot naar Antwerpen te brengen. Daar hoort ook de administratie bij. Er groeit dan ook het idee om de ASW in Madeira te laten en in september definitief op te stappen in Madeira om te overwinteren en de Canaries aan te doen. Arme opstapper Marc. Die greep er al naast in Durban en nu dit weer. Marc, er komen nog kansen en dan denk ik steevast aan jouw.

22/03 Madeira - Quinta do Lorde

First job in the morning, unwinding the spinakker. A 20cm by 50cm peace is ripped out. Nothing else. We are lucky, this is repaireble. Considdering what she had to bear, it's a wonder.

Cleaning ship now. No sailing anymore this vacation. First the neverending to do list has to  be shortend. Not in the least, we need new ropes. Don't trust them anymore. Many ropes are damaged. Probably the one we used for the spinakker also.

So with all the things to be done in the future the idea is growing not to sail here home to Antwerp but just stay in Madeira. So the first of September our new live can start overhere and during wintertime we can visit the Canaries.

Crisis aan boord. Moeke (moeder van Martje) is ziek. Héél ziek. Niets blijft in haar lijf en daar is bloed bij. De schrik zit er goed in. Ze was al een paar dagen niet goed maar het gaat van kwaad naar erger. We proberen nog een breedspectrum antibioticum maar dat helpt geen zier.

Fit to fligh, noemt het, zoals je moet zijn voor je een vliegtuig opstapt. Halen we morgen nog? Al wat ze doet is slapen en gal overgeven en naar de WC. Ze neemt zelfs geen water meer. We zijn de hele dag met haar in de weer en bespreken alle opties. De beste is natuurlijk dat ze morgen naar België gaat en recht het hospitaal in.

24/03 En zo geschiede. We peppen haar op, hoofddoek aan, zonnebril op en vriendelijk lachen naar vliegtuig personeel. Wat we nu kunnen missen is dat men haar niet wil meenemen. 6 uur van huis en hospitaal. Het worden dus bange momenten en maar hopen dat ze zich wat sterk kan houden. Gelukkig beseft moeke dat de beste optie België is. Hoe moet het anders en met ons ? Ons verlof verloopt en hoelang kan haar herstel duren.

Nico en Aurelia zijn schatten in deze. Ze loodsen haar door het hele protocol en wij zijn wat blij als we het vliegtuig van Thomas Cook over de marina zien vliegen. Laat in de namiddag komt het verlossend bericht dat ze is afgezet in het hospitaal.  Nog wat later het bericht dat ze een maag- en darmontsteking heeft. Niet niks voor een 82 jarige (83 op 26/03). Maar we hopen nu maar dat ze in goede handen is en de juiste behandeling krijgt. Op het thuisfront is onze dochter An in de weer om alles te regelen. Het is voor ons toch een geruststelling dat we op het thuis kinderen hebben die zich het lot van moeke erg aantrekken. Dat maakt het voor ons als toekomstige vertrekkers toch wat makkelijker. En vertrekken moeten we wel. Moeke wordt misschien wel 100 en dan is het avontuur voor ons ook voorbij wegens zelf te oud. Moeilijke keuzes in het leven hoor.

We hebben beiden bijna niet geslapen. Allerlei doem scenario's passeerden de revue. Dus echt fit waren we niet. Toch nog genoeg om een bildge pomp herstelling te doen en wonder boven wonder, Mastervolt bij name van TNT bracht een nieuwe Inverter/Lader. Dat is snel zeg. Bedankt Mastervolt. Die dan maar ingebouwd maar ja, de lader doet het niet. Morgen bellen met Mastervolt. Misschien heb ik iets over het hoofd gezien. Laten we dat maar hopen.

De stress, ja wat, vakantie soms, heeft vandaag voldoende zijn werk gedaan. We zijn geen boodschappen gaan doen en noodgedwongen gaan we maar weer uit eten. Nog steeds geen ijskasten weet je wel, en dan is het leven moeilijk als het wat warm is. No blame to African Cats. De ijskasten zijn Italiaans.

Oh ja, vergeet nog te zeggen dat gisteren Nico persé de mast in wou om al een trektouw te instaleren daar waar we het originele touw hebben moeten doortrekken met ons spinakker probleem. Fijn, nu moet ik dat niet meer doen. Volgende maal dat we in Madeira zijn gaan we alle touwen en vallen vervangen.

Crisis on board. The mother of Martha (moeke) is sick. Very sick. She can't keep anything in here body and she's loosing blood. She wasn't to well the last few day's but it's getting wors and wors rapidely. We tryed a with spectrum antibioticum but it does not work.

Fit to fligh, that's what you have to be to get on board of an airplane. Are we gona survive until tomorrow? Al she does is sleeping and go to toilet. She's not even drinking. Cann't keep it in. We have a crisis meeting discussing  all options. Best option is to go to Belgium and from there direct to hospital.

24/03 And that's what happend. We give here a boost, sunglases and tell here to smile to the airport personal. The last thing we won't see is that the capitan refuses to take here on board. Then we are in deep (s..t). Only 6 houses away from a Belgian hospital. The flight is 4 houres. Luky 'moeke' realises that she cann't hardly stay in Madeira. Our vacantion is soon over and suppose the recovery is long.

Nico and Aurelia are marvelous. They  guide moeke trough the whole proces and we are happy when we see the airplane Thomas Cook passing the marina. Oef. Late in the afternoon the relieving mesage comes to us that she's well in hospital. A little later the diagnose seems to be inflamed stomagh and testins. Not so good for a 82 year ols person. Here next birthday will be on 26/03 (in hospital for sure). Poor moeke. But she in good hands now and hopefully will recover fast and well.

At home An our daugther is fixing things for moeke. It's a great comfort to us to know our children are teaking care of here. It makes our living on a boat more acceptable. And we have to leave. Suppose moeke becomes 100, then we are to old too. Sometimes one has to make hard choises.

We both had little sleep. All kinds of doom thinking kept us awake. So, not realy fit. Never the less I worked on the bildge problem and miraculesly the Mastervolt charger/converter arrived today. That's fast. Thanks Mastervolt. After replacing the Mastervolt the happiness was soon to be over. The loader doos't work. Mayby I forgot something. Hopefully it's only that. Will have contact lateron with Mastervolt.

What stress? aren't we not in vacation? With all the fuss around our head we did not shop. No food on board. Still got no working fridges, you know. No blame to African Cats, there Italian. So we wen't out fore tea.

Oh yes, I forgot to tell you that Nico wanted to go into the mast to fix a pulling rope to replace the lost rope. Well done, now I don't have to do this job anymore. Next time we come to Madeira we will change all ropes.

And yes, the ASW stay's in Madeira. We don't sail here to Antwerp. We are not ready, the ship is not ready and administrations are not ready. We mite as well start our new live from Madeira on the 1 september this year. There are worst pleases, hey .....

Gasten weg, en daar duikt het klus monster weer op. Dat klussen staat maar op een klein pitje bij mij. Ik heb er nog niets over gezegd maar mijn rechter bovenarm doet reeds 2 weken fel pijn. Meer en meer zelfs. Peesontsteking? De huisapotheek levert me 3 dagen Bruffen op. Daar word ik uiteindelijk zo misselijk van dat we dat maar stoppen. Na 2 dagen start ik dan een 5 dagen kuur Voltaren. Allemaal slecht voor mijn maag natuurlijk. Maar ook hier geen resultaat. Iemand lijkt een gaatje te willen boren in het bot van mijn boven arm.

Ik spring even vooruit in het verhaal. We zijn nu zondag 30/03 en thuis. Ik kan na een slechte nacht niet meer wachten op de reguliere dokter op maandag. Dus op naar de dokter van wacht. Die laat de arm alle kanten van de kamer zien, geen probleem. Toch blijft dat kaboutertje dat gaatje verder boren in mijn bot. Zijn conclusie is een geklemde zenuw in de wervelkolom of elders in de schouder. Fantoom pijn dus. Dat verklaart waarom de Bruffen en Voltaren niet hielpen. Maandag scan en foto's laten nemen. We zien wel verder.

Terug, op 25/03 haal ik de terugslagkleppen uit de bildge pompen. Is eigenlijk niet nodig op een catamaran. Hoe dan ook, zoals ze nu geplaatst zijn kunnen de pompen niet pompen. De luchtbel in de pomp is niet bij machte de waterkolom boven de terugslagklep weg te duwen. Flauw verhaal hé, ik geef het maar mee voor de andere zeilers. Alle anderen gewoon vergeten.

26/03 Op naar de MAR (Madeira registratie) om na te gaan hoever het staat. Ze willen toch weer nog andere documenten zien. Dat betekent weer communiceren met African Cats die in deze zeer medewerkend zijn. Wij kunnen nu enkel kopijen voorleggen die ons worden gemaild. Later moeten dat de originelen worden met notarieel geverifieerde handtekeningen. Ja, ze zijn daar erg tuk op stempels in Madeira. Ze verontschuldigen zich dan ook vele malen voor de overdreven bureaucratie. Ze worden er zelf 'ambetant' van. Er komt beterschap voor de pleziervaart maar dat zal dan voor ons te laat zijn. Komt uiteindelijk wel goed hoor. Er worden geen onoverkomelijke eisen gesteld.

27/03 Ik begin maar op mijn gemakje het WC systeem aan stuurboord kant af te breken. Over de layout hebben we in het lang en het breed met African Cats gedebatteerd.  Maar Gideon is net als ik koppig. Nu de boot van ons is kan ik doen wat ik wil. Daarbij dient gesteld dat AC ten volle meewerkt. Ik vind de WC pomp te ver en te hoog geplaatst is. Dat gaf al tal van problemen. Ik verplaats nu die pomp tot vlak achter de WC en verander daarbij ook de opstelling van de zwart water tank. Weer geen geweldig verhaal hé. Moet toch iets schrijven van wat we doen.

28/03 Met het opstijgen van ons vliegtuig kan alweer een punt gezet worden achter een 3 weken durend verlof. Nu ja, verlof ?! Als je het verhaal gevolgd hebt weet je dat het meer een werkverlof was. En dat zal het volgende ook weer zijn. We plannen half mei weer voor 3 weken te komen. Zoals u al wel weet varen we niet meer naar Antwerpen. Eigenlijk geven we er niet zo veel om dat dit werkverloven zijn. We willen de boot piekfijn in orde hebben op 1 september. De start van ons nieuw leven.

Onze gasten , Moeke, Aurelia en Nico vonden de boot geweldig. Erg leefbaar en goed zeilend. Alle lof voor African Cats. Als het goed is mag het ook gezegd worden. De 'To Do List' is nog lang maar niks fundamenteels. En ook hier alle medewerking van AC. Bij welke firma's vind je nog zoiets.

Wat staat ons intussen tijd te doen, veel.

- Gemeentehuis gaan, hoe zit dat als we geen domicilie meer hebben en slechts een postadres bij kinderen.

- Belastingsdienst raadplegen, waar worden we straks belast.

- Ziekenkas, hoe moet dat nu verder als varende globetrotters.

- RVA raadplegen. We zitten tenslotte beiden in een soort loopbaan onderbreking maar niet meer in België.

- Banken opzeggen, motor verkopen, verzekering auto regelen (die houden we maar stoppen de verzekering)

- Nieuwe naamkaartjes drukken, stempels voor de boot laten maken (zijn ze tuk op in bananen republieken)

- Pallet samen stellen met spullen die nog naar de boot moeten en versturen. Is teveel om dragen als bagage.

- Stapelgarage uitmesten, nog tal van spullen naar kinderen brengen en bepalen wat van thuis in de garage moet.

- Rest van de spullen verkopen, uitdelen, wegwerpen.

- Appartement opzeggen

Het is wat hoor. Zo'n oud leven achterlaten en een nieuw beginnen. Op 29/08 ben ik jarig. Het is tevens mijn laatste werkdag.  Geen dag later dan 1 september staan we weer op ons nieuwe huis. De African SeaWing. Spetterend.

Voor het verder verloop van het verhaal, kom nog eens langs rond half mei want de site stopt er weer even mee. Bedankt voor uw trouwe bezoek. En dat blijken er nogal wat te zijn.

Ps Op verzoek van sommigen nog een foto reeks van hoe de ASW er nu uitziet. Blijkbaar hebben we steeds binnen foto's niet gepubliceerd. Voor foto's in groot formaat verwijs ik voortaan naar het fotoalbum.

25-30/03 Madeira - Stabroek

Guests are gone, To Do monster is back although I'm not fit to work hard. Didn't told this yet but my right upper arm is hurting a lot since 2 weeks. Inflamed sholder? After 3 days of Bruffen and 5 days Voltare (pharmacy of the boat) there's no improvement. Bad for my stomage too. Somebody is trying to drill a hole in my bone of the upper arm. That's how it feels. Very local pain.

I jump in time forwards. We are now Sunday 30/30 and home. After again a bad night I can't wait any longer to see a dokter. He inspects my arm. No problem at all. Still someone is drilling that hole in my bone. His conclusion, could be an Hernia in the neck or sholder. Phantom pain. That's why the Bruffen and the Voltare didn't work. On Monday I will have a scan. We'll see.

Back on 25/03. I dismantel the return valves of the bilge pumps. Is actualy not neccesary on a catamaran but CE rule. Wathever, like they are placed now they prevent the bilge pumps from working properly. The airbuble insite the pump can not build enough force the push the water colom above the valve away. Do I make sence in English? Weak story, I know. Just put it here for other sailors. All others forget it.

26/03 Back to the MAR to find out how far our case is progressing. They want to see an other document again. Means back on communication track with African Cats. No complains on that part. For now we can only show copies witch where sended by Email. Later, it has to be the originals with verified signatures. MAR appoligize for the burocracy. They don't feel well them selfs by the situation. But eventualy all will become OK. They don't ask impossible things.

27/03 I start slowly to break down the toilet system starboard side. About the layout, we had many discussions with Gideon. Both stubbern heads. Now the boat is ours I can change it to my idea. With all respect, AC is working well together with us to find solutions. Personaly I think the toilet pumps are placed to high and to far away. Too long tubes also. I will place the pump richt behind the toilet as I will also place the black water tank in that aria. Great story again. Have to write something, not?

28/03 With the departure of our airplane, we end again a period of vacation. Well, vacation? More like a working vacation. And it will be the same next time. We plan to come back half may. As you know, we are not sailing to Antwerp anymore. Actualy, we don't mind the working vacations as long the boat is in perfect condition on the 1st of september. The start of our new live.

Our guests, Moeke, Aurelia and Nico liked the boat a lot. Very liveble and well sailing. All the credits for AC. Good things must be told too. The TO DO LIST is still long but no fundamentals. Also here full co-operations from AC. Where do we find this kind of service these days?

So what are we going to do at home? well, a lot,

- Go to the townhall to find out what the consequenties are for not having a domicile anymore in Belgium.

- Asking the Taxman where to pay taxes now we are not in the country anymore.

- Helt care, how is this working out when we will be all over the world.

-RVA (translate something like unimployment service). We both stop to early in a system of carriere stop.

- Giving up some banks, sale motorcycle, stop insurance car (keep the car)

- Print visitcards, making stamps for the boat (they love it in banana republics)

- Shipping a lot of stuff to Madeira since it's to heavy for luguage.

- Cleaning out our stock garage, and put in stuff we like to keep.

- Sell the rest of the stuff we have, or give it away, or trow it away.

- Giving up the appartement.

As you can see, closing down the old live and starting a new one has his consequences. On 29/08 it's my birthday and also my last working day. Not a day later we plan to leave and live on our new house the African SeaWing. Great.

Come back around half May cause this site is going to stop for awhile. And thanks for your numberous visits to the website. You are with many