Mijn petekind Yoran, zus en ouders zitten alweer op het vliegtuig richting huiswaarts. 3 dagen zijn weer zo voorbij. Hoelang zal het duren voor ik hen weerzie? Maar ach, wat hadden ze pech met het weer. 2 van de 3 dagen waren ronduit slecht. Veel wind en veel regen. Met zo'n 16 graden vinden wij het ook nog fris. Dus veel plannen vielen letterlijk in het water. Niet gaan zeilen, niet gaan ankeren in de baai, niet met de dingy kunnen spelevaren, niet kunnen zwemmen of naar strand gaan. Wel hebben ze de mooiste dag gekozen om een lange rondrit te maken over Madeira. Ze hebben nu toch een idee van wat Madeira te bieden heeft.

Gisteren nog een poging gedaan om de mooie wandeling hier in de staart van Madeira te maken maar de weergoden joegen ons op de vlucht met heftige regen en windvlagen. Dan maar wat gaan vissen of een poging daartoe, maar weer moeten vluchten en als verzopen katten aan boord gekomen. Neen, echt geen geluk gehad.

We hadden met zijn allen wel een goede tijd op de boot. Nu weten ze hoe we hier leven  en het viel ze wel in de smaak. Wij zijn de boot natuurlijk al gewoon maar het verbaast ons steeds wat een "wauw" effect het heeft op andere mensen. Zelfs op andere catamaran eigenaren. En de ASW heeft bewezen dat 'even' leven met zijn zessen goed doenbaar is. Ook de keuken leverde weer leuke maaltijden en de buikjes kwamen niets te kort. En de bimini tent heeft ook zijn dienst bewezen. Die voorkwam dat ons 'terras' voortdurend nat zou zijn geweest en maakte de leefruimte toch weer een pak groter. (Voor de zeilers, de 'Perfix' drukknoppen hebben hun taak mooi gekweten in die felle windvlagen.)

Yoran (9) en René (8) zijn echt schatten van kinderen. Ze hebben uren met elkaar aan het 'pappen' geweest. (kaartspel). Geen minuut hebben ze geklaagd omdat het buiten zo slecht was. Wel vonden ze het spijtig dat we niet zijn gaan varen. Maar met 25kn en meer wind ga ik liever niet wat manoeuvreren in de marina.

Maar ach, ze komen vast nog wel eens en dan moet het wel lukken. Wij zijn nu een hele poos alleen met zijn tweetjes.  Nog een week en de boot gaat uit water. Plenty werk in het verschiet. Maar daarna, ....., dan gaan we beginnen reizen. Eindelijk. We zijn er klaar voor. Nog even en de boot is dat ook.

01/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

Yoran, my god child, sister and parents are flying home. The 3 days they're  here were flying too. How long before we see them back again? But, Oh, oh, such bad weather they had. 2 of the 3 days where sh...t. A lot of rain and wind. So many plans fell into the water. No sailing, no anchoring in the bay, no dingy play, no beach or swimming. Lucky they did choose the best day to have a car ride around the island. So at least they know what Madeira has to offer.

 Yesterday we did an attempt to walk that nice walk in the tail off Madeira but the weather gods decided differently and chased us away with wind and heavy rain. Well, lets go fishing then. But again a no-can-do from the gods ending up soaked wet on the boat. Realy bad luck weather wise.

 We did had a good time on board. Now they know how we live and it was well approved. We know the boat of course for so long so we are surprised about the 'wow' effect it has on other people. Even other catamaran owners. The ASW has proven to be liveable with 6. Also the kitchen provided us with fancy meals. All belly's happy. And the bimini tent was a big success. It prevented the terrace to be wet over and over and extended the living space considerable. (For the sailors, the Perfix attachments worked fine considering the heavy winds the hade to bear.)

 Yoran (9) and René (8) are adorable children. They kept each other busy for hours and hours playing carts. Not a minute they complained about the weather.  Of course they were sorry about not going to sail. But with 25kn of wind in the marina, I was not to keen to manoeuvre the boat in to the small channels.

100 jaar kan je hier worden op Madeira. Na die ene slechte week dan onze familie hier was is het alweer aan het zomeren. Naar Belgische begrippen wel te verstaan. Ook de lucht is van de zuiverste die je maar kan bedenken. 10.000den zeemijlen heeft die rond het Azoren hoog gedraaid en nu mogen wij die ademen. Er is hier op Madeira nagenoeg geen industrie en hier in het Noord Oostelijke staartje (waar ook steeds de wind vandaan komt) is de lucht puur. Gelukkig roken we niet want anders zou al dat goed teniet gedaan worden.

Om maar over iets te zeveren als je niet veel verhaal hebt. Taby is ondertussen onzijdig geworden en gisteren heb ik hem uit een andere boot moeten stelen omdat hij er niet meer uitraakte. Gelukkig stond er een luik open.

Het klussen loopt verder en er is licht aan het eind van de tunnel. Drie werf hoera ook voor de ijskast die het nu weer doet. Met zijn -12gr moet er nog wat met de juiste druk gespeeld worden maar ziet er veel belovend uit.

De registratie bij de MAR is ook rond. Nog even een flinke duit mogen betalen aan de juridische Portugese vertegenwoordiger die we nodig hadden omdat we niet gedomicilieerd zijn in Madeira. In totaal kost ons deze registratie zo'n 4000€. Te weten dat dat in België met 50€ zo gepiept is. Helaas hadden we geen andere keuze daar de Zuid Afrikaanse (tijdelijke delivery) registratie af liep toen de boot hier aankwam en dus mag je niet meer varen. Staat gelijk als varen met een gestolen boot. Maar goed, er zijn aan de Madeira deal nog andere voordelen die deze som verantwoorden.

We hebben tussendoor nog een levada gewandeld. Die liep meer door bewoond gebied en het is schrijnend te zien hoe sommige mensen leven en wonen. Bijna bidon ville. Er is dus nog plenty armoede in Madeira. Onderweg krijgt schrijver van dit verhaal het lumineuze idee om cactusvruchten te plukken. Wat later blijkt echter dat mijn hand waar ik de vruchten in droeg vol kleine stekeltjes te zitten die met het blote oog nauwelijks te zien zijn. Het duurt tot thuis met leesbril en vergroot glas dat Martje ze allemaal weet te vinden. Overigens de vruchten waren bijzonder lekker. Structuur van een verse vijg maar andere smaak.

12/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

100 years can Madeira offer you. After the bad weather week while family was here, this is back to normal. Belgian summer. Also the air is one of the purest you can find. After 10.000Nm turning around the Azores high this is ready to breath. And there’s no industry on Madeira, specially not in the tail where we resident being in the North East from where the wind is always coming. Lucky we are non smokers otherwise it would all be lost.

Just writing bull shit while I got no story. Well, Taby is castrated the poor devil and yesterday I had to save him out of a boat where he jumped in but could not get out anymore. Lucky one hatch was open.

The to-do-list is getting shorter. Also hooray for the fridge in the kitchen who is now working again. Just needs some fine tuning to get the -12gr up (or down rather) to -18gr.

Registration at the MAR is also done. Had to pay forcibly for the juristic Portuguese representative witch we need while we are not domestic here. In total this registration have cost us 4000€. Know this, in Belgium it’s 50€. But we had no choice anymore. While the boat arrived in Madeira the temporary delivery registration of SA was finished. And then you don't sail anymore cause that would be equal to sailing a stolen yacht. Anyway, the Madeira connection has other advantages who makes this registration worth while.

Hoog tijd om nog eens de toerist uit te hangen. We kiezen voor Levada Caldeirao Verde. Man, man, man, wat een mooie wandeling wordt dat zeg. Steeds op nagenoeg gelijke hoogte (eigen aan Levada's) worden we dieper en dieper in het hinterland gestuurd. De gezichten zijn weer onwaarschijnlijk alsook de diepten waar we langs lopen.

De wandeling eindigt in een  apotheose. We bevinden ons plots in een ketel (Caldeirao). 270gr rond ons een 200m hoge wand met dito waterval die in een mini meertje tot rust komt.  Wauw. wat een ervaring.

We hebben al veel gewandeld in ons leven en als ex alpinist heb ik al veel gezien, maar Madeira blijft verbazen. Dat we hier noodgedwongen blijven hangen met al de werken aan de boot is plots geen straf meer. Ik ga meer en meer houden van dit eiland. Al roept de lokroep om verder te gaan natuurlijk steeds meer en meer.

16/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

Again that long no update? Please excuse us but it was very busy. As you know the boat went out of the water. An adventure as such. Plus some walks. So here we go ....

Time to be tourist again. We choose for Laveda Caldeirao  Verde. Man O man, what a spectacular walk. Always on the same height, typical for Levada's, we go deeper and deeper into the mountains following an imaginary high line. The views are not real. Also the depths we pas by.

The walk end in an apotheosis. Suddenly we are in a kettle (caldeirao) with 270 degree a wall of 200m high. Also a long waterfall drops down into a bleu lagoon like pond. Gogh, what an experience.

17/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

Weer zo lang geleden. Excuses. Maar het was druk druk druk. Zoals jullie wel weten ging de boot uit water. Een avontuur op zich. Plus nog wat wandelingen. Hier gaan we.....

We zijn weer van de partij. T.t.z. we mogen weer mee naar de party ter gelegenheid van alweer een regatta (Trans Quad) die gaat vertrekken. t'Ja, wij zijn hier goede klanten en de traktatie ging van de marina uit, vandaar.

Na de maaltijd komt er dan steeds een folkloristische dansgroep typisch Portugese dansen en gezang brengen. Grappig zijn 3 kleine kinderen die moeder of vader achterna doen. Ze doen dat nagenoeg perfect. We schatten ze 4 à 5 jaar. Jong geleerd oud gedaan. Hopelijk zetten zij later deze traditie voort zodat dit niet verloren gaat.

Op het einde van de voorstelling wordt het publiek betrokken en voor we het weten zijn we met zijn allen aan het dansen.

17/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

Again we joint in a regatta party (Trans Quad). Being good costumers we were allowed to join the party because it was a treat from the marina.

After the meal a folk group brought typical Portuguese dances and songs. Most funny where 3 children who's parents were in the group. They copied there parents whit such a perfect precision they stole the show them selves. We estimate them 4 or 5 years old. Lucky some young learn the old traditions before they get lost.

At the end of the performance the public gets invited to join the dance and so we did. Great evening it was indeed.

10 uur vertrek in Quinta do Lorde op 18/11. 15 minuten naar Caniçal is niet de moeite om de zeilen te hijsen. Eens in Caniçal voor het gat van de hijskraan gaat het even mis. Een trawler heeft een touw aan een blok beton hangen en spert de ingang. Martje ziet het en roept stuurboord. Maar helaas pinda kaas, te laat. Ik hang aan de mooring touw van de trawler en er is geen beweging meer te krijgen in de boot. Wel, ik durf de motoren niet meer te gebruiken om erger te vermijden.

Een mannetje van de werf die reeds te water was om de ophaal touwen te leiden komt ons tegemoet (100m) en lost het touw dat slechts en gelukkig maar achter de kiel hing. Dus wij nu in de smalle tunnel waar de 300ton ophaal brug op ons wacht. Deze haalt grote trawlers uit water maar voor onze 8m brede cat was het toch maar smalletjes. Gelukkig gaat alles vlot en veilig en voor we het weten hangen we in de lucht in 4 brede banden gedragen. Wij nog steeds aan boord.

Na een taxi rit over de werf worden we vakkundig neer gezet. Geen foto's want wij nog steeds meters hoog in de kraan. Maar eens gestut komt een ladder ons bevrijden en zien we de ravage van 2 jaar te water. Hoog tijd voor een landing. Inbegrepen in de uit water haling is de kuis met de hoge druk spuit. Wonderwel verdwijnt al het biotoop op de romp maar ook alle losse onderdelen. Ganse plakken coppercoat kiezen de polutieweg naar zee. Wat overblijft is een gehavend onderschip waar veel werk aan is. Zoveel is duidelijk.

Buiten de vellen antifouling die verdwenen zijn staat de romp vol met blaasjes die na openen ook nog water bevatten. Tijd dus om een rapport te zenden aan African Cats. De machine komt goed op gang. Er wordt direct actie genomen aan Afrikaanse zijde en voor we het weten is nieuwe coppercoat ter onzer beschikking en staat een ploeg klaar om de romp te schuren. Alles garantie. Zo wordt deze teleurstelling plots veel dragelijker.

Wat later bekomen van de eerste shock, zien we ook dat een roeras van origineel 60mm gekrompen is tot 46mm. Vreemd, slecht één heeft dit fenomeen, de andere veel minder. Ook hier geen probleem, een nieuw roer is in de maak en komt ons toe in 14 dagen. Blijkt na onderzoek dat het koolstof in het roerblad voor elektrolyse heeft gezorgd. De volgende roerbladen zullen dus ook anodes dragen.

Dan zijn er nog tal van kleine minicule blaasjes in de witte werf boven de waterlijn maar die bevatten geen water. Die zijn ondertussen al afgeschuurd en staan in de primer klaar om een nieuwe witte laag te krijgen.

We zijn dus goed bezig hé. Neen vervelen doe je nooit met een boot. Maar we willen ze tip top voor het avontuur begint en nu hebben we nog wat tijd voor alle vertrekkers weg zijn uit de Canarische. En nogmaals, Madeira is geen straf.

18/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

10 o clock we leave Quinta do Lorde. With only 15 minutes to go we don't even bather to lift the sails. Once at the entrance of the dock with the crane waiting for us it went wrong. A filching trailer has a rope to a concrete mooring into the water blocking a bit the entrance. Martha was calling starboard but it was to late. And so we where parked in the dock. I killed the engines to prevent the worse.

A guy from the wharf was already into the water to guide the ropes underneath the boat so he swam to us (100m) to check the rope. Lucky it was only stuck by the keel. After being freed we entered the small tunnel. Although this crane can lift out 300 tons of fishing trawlers, with our 8m beam, it was delicate to enter. But all went well and before we knew we where hanging in the air. We still on board so no picks of that.

After taxied over the wharf we where put down professionally. Ones on blocks a ladder comes to free us and now we see the ravage 2 years has done whit the underwater line hulls. Still wet she gets a cleaning up whit the high pressure hose. All flora and fauna disappears well. Also everything that's loos. Big parts of coppercoat disappears polluting the sea. Al that’s left now is a badly damaged under water hull.

Next to the fact some antifoaling is disappeared, the hulls are full of bladders with water in them. Time to give AFC a full report. And yes, the machines gets going. At African side full action is made to help us.  Coppercoat was send and arrived 4 days later. Also a crew is hired in to sand the bad parts on the hulls. All in guarantee. So, a disappointment is turned in to a good feeling all is going to be solved.

A bit later after the first shock we also discover that one of the rudder axes has lost some aluminium. From 60mm to now 46.6mm very near to the rudder. No problem, AFC has already started to build a new one for us. Guaranty. Our axes are not yet anodised. Also, after examination it's clear the carbon inside the blade is causing electrolyse. So now we are going to put anodes too at the rudder blades.

Then we have also a lot of little bladders in the white paint. Lucky no water in them. I already shaved them out and put some primer on it. Ready to get a new layer of white paint.

So, we are busy people at this moment. No, having a boat is never boring. But we want the boat spic and span before the great adventure begins. And ach, still to many boats in the Canaries to leave for the Cariebs.

Er is een tijd van werken en een tijd van ontspannen. We eigenen ons zelf minstens 1 dag in de week om de toerist uit te hangen. Das minder dan vroeger toen ik nog werkte. Je ziet maar.

Vandaag tijd voor nog een Levadake. Nu is het vinden van die vertrekken op zich al een avontuur hier op Madeira waar geen enkele aanwijzing is geplaatst. Dus wij weer verkeert natuurlijk. Wel we vinden een levada maar het pad laat duidelijk zien dat hier maar zelden een mens komt. Toch wandelen we deze anonieme Levada uit. Het wordt een heel eind terug wandelen naar de auto.

Het originele plan laten we varen en we gaan voor een wandeling van Santa Cruz naar Machico. Na een helse speurtocht met de auto met hellingen die je niet voor mogelijk acht komen we toch aan het vertrek van de wandeling. En Oh ,Oh, Oh, wat voor een wandeling is dit. Tot nu de meest spectaculaire en meest fantastische. We wandelen langs de Noord kust maar dan zo'n 200m boven de zee. En neen, geen bescherming deze keer. Bovendien is het pad glad en smal. Maar het zicht is verbluffend. Plots zien we de staart van Madeira maar dan van de andere kant. Het is helaas al te laat om de wandeling uit te maken. Ze zou ons tevens in Machico doen belanden terwijl de auto in Santa Cruz staat. Maar geen nood, dan andere traject staat al op de agenda en dan vertrekken we omgekeerd. Fantastisch wandeleiland voor mensen zonder hoogte vrees. Op ons keerpunt is het pad 40cm breed, rechts verticale rots naar boven, links 200m vertikaal naar zee. Geen reling te bespeuren. We hebben even allebei een wee gevoel in de buik. Brrrrr, één stap mis en het is gedaan. Spannend is het wel.

22/11/08 Madeira - Caniçal

There's a time for work and there's a time for pleasure. We allow our selves 1 day in a week to play tourist. This is less than before when we where working. So you see .......

Time for an other levada. Finding the starting point of the walk is an adventure on it's own. Nothing is marked here. So we were wrong again. Well, we find a levada but the trail shows long time no walk on them. Still we walk this anonymous levada witch was not to long. Still a long way back to the car.

We skip the original plan and choose for a partly walk from Santa Cruz to Machico. After a nervous breaking ride with the car on very steep roads we finally find the starting point. And O, o o, what a walk is this. Until now the most spectacular one. We walk some 200m above the sea. Yes, no protection this time. To make it worse, the trail is small and slippery. Suddenly we see the tail of Madeira but now from the North side. Too bad the walk is too long being lost so much time before.

At the turning point for us the trail is 40cm weight with at our right vertical rock up and at our left 200m vertical rock down to the sea !!!! No protection at all. One wrong move and you're dead. So we had a weird feeling in our belly. It is exiting though.

Geen toeristisch verhaal dit keer, of is het meestal zo? Neen, veel technisch gedoe. Dat heb je nu eenmaal als je op het droge staat. Op verzoek voortaan wat grotere foto's. Dus hier gaan we.

De rompen zijn geschraapt en geschuurd tot op het vlees. Positief is het feit dat de romp zich nu laat zien zoals hij uit de mal is gekomen en voor zover ik expert in deze ben ziet hij er strak en zonder fouten uit. Helemaal vooraan onderaan en achteraan is bijgemetseld om een mooie vorm te verkrijgen. Echter dat metselwerk is ook van die filler die de Copper Coat niet houdt en dus moet dat eraf. Daarna wordt het dan terug opbouwen met epoxy filler. Negatief dan weer, is dat de romp lijkt te zweten. Duizenden kleine natte vlekjes die het patroon volgen van de vroegere blaasjes. Het is geen water want is niet te drogen. Dus wat is het? Vraag is onderweg naar AFC. Nota bene, 4 dagen met 3 man heeft dat schrapen en schuren ons gekost. Zowel de CopperCoat als de filler waren bikkel hard. Pffff, blij dat dit weer van de baan is. Zodra de restauratie rond is kan begonnen worden met een 5 lagen nat op nat geschilderde Copper Coat. Daar hebben we dan weer eens een droog dagje voor nodig. Momenteel is het hier het regen seizoen. Zon wisselt gedurig af met een bui. Ook soms flink wat wind en dan staat onze ASW vervaarlijk te schudden. Zij rust op haar kielen met voor en achter palen om niet te kantelen. Ook een geruststelling dat zij dat kan en toen zij op de kielen gezet werd hebben we geen enkel krakje gehoord.

In de voorste 'gesloten' bulkheads moest nog een inspectiegat gezaagd worden. Dat waren de mannetjes in Durban vergeten. Wat we te zien krijgen maakt ons niet vrolijk. Aan beide kanten zijn het ware vuilbakken. Ik wil die onverlaat wel eens spreken die de laatste plaat heeft gezet op de bulkhead zonder eerst de boel op te ruimen. Dat doe je toch niet. Wel dus. TIA, this is Africa. Ook staat er water tot de waterlijn in de BB romp. Dat vermoedde we al wel daar na het schrapen vooraan water uit de romp liep. Er moet daar een kleine krak zijn die water doet insijpelen. Maar goed, na restauratie van de neus zal dat ook alweer opgelost zijn. En zo komt het dat ik voor de 2de keer een gat in de romp boor, dit maal om water eruit te laten. Dat kon alleen maar zo daar de vuilbak niet toeliet te hevelen. De rommel is trouwens niet te verwijderen omdat alles aaneen gekoekt is door lekkend epoxy.

En nu ik toch in die voorste punten zit, maar ineens de bevestiging van de cross beam checken. Dat is die dwarse buis die beide rompen verbindt. De spleet op de blokken aan de buitenkant deed al vermoeden dat er binnen ook iets moet gebeurd zijn. En jawel, na verwijderen van alweer centimeter dik filler materiaal dat al niet meer gehecht was, zie je dat de RVS plaat (met 6 bouten) 6mm ingetrokken is. Komt exact overeen met de spleet buiten. Komt erop neer dat de Crossbeam eigenlijk 12mm te kort is gekozen. In een poging de rompen dan maar bijeen te trekken hebben die achteraf het pleit gewonnen.  Wel, dat is allemaal mijn theorie en zal vast tegengesproken worden door AFC. Erger is de vaststelling dat aan SB zijde sprake is van delaminatie ter hoogte van die aanhechting. Er is pover weinig epoxy te vinden en enig bewijs van versterking of koolstof is helemaal niet te zien. Dat was ons nochtans verteld toen we ons zorgen maakten over de spleten buiten. BB zit stevig in het vlees en zo hebben we dus 2 totaal verschillende afwerkingen. Waren dat 2 verschillende personen, moet haast wel. Dus ik zal weer met glas en epoxy aan het werk kunnen om daar een laag of 2 extra glas op te zetten.

Voor de leken, die crossbeam draagt het anker, de mast via de genua verstaging, bij het zeilen de genua, code zero of asymmetrische spinakker en dan nog de trampoline. Redenen genoeg om er voor te zorgen dat die zeker op zijn plaats blijft zitten wil je echte drama's vermijden. Gelukkig zijn het allemaal dingen die te overzien zijn en waar ik meestal zelf mee uit de voeten kan. Dus nog geen echte drama's. Alleen spijtig tijdverlies en we worden niet jonger hé.

Voor de rest is de spirit toch nog hoog. Het leven hier op de vuile werf is niet je dat maar we trekken onze plan. Voor sanitair en douche trekken we naar de marina want hier is het een vuile boel bovendien gaat 's  avonds om 6 uur alles hier op slot. Gelukkig ook konden we een waterslang aansluiten aan de salon ijskast zodat deze nog steeds werkt. (ijskasten zijn zee water gekoeld)

En Taby dan? lang niets meer verteld over hem. Wel hij komt niet meer van de boot. Overdag zijn er teveel vreemde geluiden en wil hij zelfs niet, 's nachts lopen hier 5 honden rond en mag hij van ons niet van boord. In het begin was het plenty zagen maar nu is hij het gewoon. En zodoende heeft hij de nacht geruild voor de dag. Hij is overdag wakker en breekt soms het kot af, 's nachts slaap hij. Op die manier hebben we veel meer aan Taby.

29/11/08 Madeira - Caniçal

No touristic story, if any ....No, a lot of technical bla bla. Well, this is logic being on the dry dock. On demand of some, bigger picks from now on. So, here we go.

The hulls are scraped and sanded up on the flesh.  It's positive to see the hulls like they came out of the mall. I'm not an expert but it looks all well and robust. Just at the very front (under water) and at the sugar scopes (swimming stairs) there is a lot of reshaping by filler. Yes, that filler  caused us so much troubles not wanting to have Copper Coat (CC) on it. So that filler will be removed and I will build up the shape again with epoxy filler. On the negative site is the fact that the hulls seam to sweat. Thousands of wet stings at the same pattern where we had the bladders. No not water this time, it doesn’t dry up. A question is on it's way to AFC.

It took us 3 man and 4 days to get rid of the bad CC. CC as well as the filler where bloody hard. Glad this job is over and done with. As soon the restoration of the front and back part is done we will start a 5 layer process for putting on the CC. First one tacky (2 hours), then 4 layer wet on wet. For that we need a no-rain-day. At this time it's rain season in Madeira. Sun and rain showers are presented in a mix. Lucky less rain then sun but not good enough for painting the hulls. There's also some strong wind. The ASW start to shake in resonance with the mast. Strange feeling. She is resting on here keels with wood poles at the front and the back for not falling backwards where the weight is. It's reassuring she can indeed stand on here keels. When they put here down not a single crack was to be heard.

We still had to saw inspection holes at the front 'closed' bulkhead. This was forgotten by the African boys. But what we see doesn’t make us happy. On both sides the bulkheads have the function of being bins. I like to speak to the bastard who last closed the bulkhead without cleaning out. One does not do that. O yes, they do in TIA (This is Africa). At the Back board hull there was also water in it just up on the waterline. That was no surprise anymore since water came after the scrapping out of the hull. So, there must be a little crack somewhere allowing the water to come in. Remember, CC was 'hanging' by it's own force on the hull not attached anymore to the skin. Well, after the restoration there the leak shall be gone anyway.

And so is that I had to drill another hole in the hull but this time to let water out ?! It was the only way of doing because the rubbish prevented us to pull out  the water. Also can we not get the rubbish out because it's glued all together by dripping epoxy. So it has to stay there. So much for the efforts of Gideon to keep the boat light.

And now I'm there in the front peek, time to check the attachments of the cross beam. You know, that's the aluminium beam that connects the front peeks of the hulls. As you know, on the outside the blocks where the beam is attached where showing on the underside a gap of 6mm. After removing centimeters thick filler who was no longer attached to the hull we discover delaminating on the port hull. 30cm by 15cm a hardly filled glass layer is loos from the foam. Also a second glass layer was not attached any more on the first on. Then also we could see the RVS plate was 6mm deep into the foam. There goes the reassuring words of Gideon that all is OK with our crossbeam. There's nowhere some extra glass or carbon to be found there to enforce that spot as we where told it should be. In fact, it's a very poor infusion at that critical point. There's much more flesh to be found in the other hull. Two different persons maybe? Anyhow, I'm going to put some extra layers of glass for sure and try to fix the delaminating.

For novices knowledge, the cross beam carries the anchor, the mast via the genoa, the genoa at sail, the asymmetric spinnaker at sail and the trampoline. Enough raisons to be sure this cross beam stay at place avoiding some serious drama. Lucky, all that work can be done by myself. So no drama at this stage. Pity though for the loss of precious time. We're not getting any younger hey?

So until now the spirit is still high. Living at the wharf is not so pleasant but we manage. For sanitaria purpose we still are going to the marina. Also for WiFi. It's to dirty here, besides, everything is closed here at 6pm. Lucky we still can use the toilets on board, me getting a bucked to get the stuff at sea in the morning. Also lucky I could attach a water hose to the saloon fridge so this is still working. (fridges are seawater cooled).

De dood van een een schip.

Op werven en marina's kom je ze tegen. Vervallen en verlaten schepen. En dan gaat mijn gedachte naar het verhaal van dat schip. Vast ooit 'state of the art' modern schip gebouwd door gemotiveerde vaklui, gebouwd voor een eigenaar skipper met een droom en een visie.

Wat is er met die eigenaar gebeurd ? Is hij of zij dood, zijn ze financieel gestrand of was de droom vergaan. Hoeveel jaar heeft die eerste eigenaar zijn schip gekoesterd alvorens 'iets' roet in het eten kwam gooien? En hoeveel eigenaren heeft het schip daarna nog gehad?

Hier staan schepen die hun laatste eigenaar hebben gehad. Verlaten en te roesten gelaten. Eigenaren die hun ligplaats aan land niet meer willen betalen. En dan zit zo'n werf of marina in de problemen want je kan een leeg schip niet de oceaan op sturen, ook kan het niet verkocht worden voor de rechtbank daar uitspraak over doet. En tegen dan heeft het liggeld al ver de echte waarde overschreden.

En zo sterft dan een schip dat ooit de ultieme droom moet zijn geweest van iemand met een visie, een droom, een verlangen, een stille dood op een werf of een marina. Waar zijn al die schepen sinds Slockum voor het eerst een om de wereld hobby trend inzette? Waar zijn ze gestorven, hoe zijn ze gestorven.

En zo gaat de gedachte naar onze African Seawing. State of the art nieuw schip. Kind van de bouwer, droom van de architect, en vooral onze droom van wat avontuur moet wezen. De ASW zal ons bij verre overleven. 30 jaar kan zo'n schip wel aan maar wij vast niet. Hoeveel nieuwe eigenaren zal de ASW hebben alvorens ergens een stille dood te sterven, verlaten zoals al die dromen hier?

Moge de ASW eerst met ons nog een mooi lang leven hebben en moge de laatste eigenaar haar afbreken en niet een stille dood sterven.

Dit verhaal is geïnspireerd door een oud stervend schip hier op de werf en heeft niets van doen met mijn gemoed. Enkel een overpeinzing in een lyrisch moment.  Merk al het hout eronder, klaar om de brandstapel aan te steken voor crematie.

Sommige dode schepen herleven in replica's. Zo staat hier nu de Santa Maria. Ja, Madeira, en meer in het bijzonder Porto Santo hebben wel wat met Christopher Colombo (zoals ze die hier noemen). Een Hollander baat dit schip uit als toeristische attractie (rondvaarten) en zo te zien aan zijn Ferrari en dikke Mercedes legt hem dat geen windeieren. Zijn Lagoon 440 ligt over ons in de marina. Dat is gewoon voor hobby.

30/11/08 Madeira - Caniçal

The slow dead of a ship.

On wharfs you see them. Abandoned and demolishes. Old ships. And then my thoughts go to the story of that ship. Fore sure, ones state of the art modern ship build by motivated craftsman, in order of a proud owner with a vision and a dream.

So what happened to the owner? Is he or she dead? are they financially broke? or was the dream gone. How many years has that first owner  papered his ship before something made the milk sour? And how many owners came after that?

Well, here are ships who had there last owners. Rusty and left to be forgotten. Owners who probably won't pay the rent anymore. And that's how marina's and wharfs has there problem ships. You can't send them away and you cannot sell them before any law suite. And by then, the rent is much more than the value of the ship.

So then and there a ship is dying.  Once the ultimate dream of an owner with a vision. Where are all these ships since Slocum invented a touristic race around the world. How did they die? Where did they die?

And so my thoughts go to our African SeaWing. State of the art new ship. Child of the builder, challenge of the architect, but most of all, dream and adventure of the owner. The ASW will by far survive us.  So how many other owners will she have before dying a slow dead somewhere at a wharf or marina?

Well let's hope she will have a long live with us and then find a last owner who will do a proper kill.

This story has popped into my mind by seeing a dying ship. Nothing to do with the state of my mind. Just a thought and a lyric moment. See the pick of the ship and notice the wood underneath here, ready to set on fire and cremate here.

Well some ships come back to live as a replica. So that's why we are here now with the Santa Maria. Yes, Madeira and specially Porto Santo has a special bound with Christopher Colombo as they call him here. A Dutchman runs the boat who does little tours for the tourists. And considering his Ferrari and big Mercedes Benz, he is doing all right with this job. His Lagoon 440 is laying oppose us in the marina. Just a hobby.

08/12/08 Madeira - Caniçal

t'Ja, voor de rest werken en nog eens werken. We hebben weer even 3 zomerse dagen zonder regen gehad, dus tijd om Copper Coat (CC) aan te brengen. 5 lagen. Daar ben je dan zo'n hele dag mee zoet om 1 halve hull te doen. Je mag ook niet teveel tegelijk aanmaken wat dat spul is chemisch verhardend en wacht dus niet. Eerste laag na 'Tacky' te zijn geworden (2 uur) overschilderbaar en daarna verder nat op nat (telkens een uur). 's Avonds hangt mijn arm op de grond.

Gisteren (zondag), laatste romp. Weer is prima. Ja dag Jan, in de namiddag ben ik met de 4de laag bezig, begint het toch wel niet te regenen zeker. Overal waar water over loopt spoelt de CC gewoon weg. @!?#$ en nog veel meer krijgt die van hierboven naar de kop geslingerd. Wat hebben wij misdaan om dit allemaal te moeten meemaken. Dat wordt dus rework en terwijl ik dit schrijf blijft het pissen buiten.

Dus ga ik maar aan de slag in de punten vooraan binnen om 2 lagen extra glas aan te brengen ter hoogte van de CrossBeam. Al was het maar om mijn gemoed te sussen. Volgens AFC is er niets aan de hand en is het boeltje daar sterk genoeg. 8 lagen glas op de buitenhuid. Ha, daar zit die nu dan. Lekker bijna niet na te gaan. Toch maar die lagen binnen aanbrengen. Hij kan alleen maar super sterk worden en een beetje meer wegen.

Taby houdt zich goed thuis. De honden hier kennen ons en die lopen gedurig rond het schip. Reden genoeg voor Taby om niet meer aan te dringen om buiten te willen. Wij daarentegen, wij laten ons wel uit. Letterlijk want s'morgens gaan we voor de grote sanitaire stop steeds naar de marina. Op zon- en feestdagen is alles op de werf dicht, dus ook de WC's, maar daar wil je toch niet gaan.  Ook douchen doen we in de marina. Gelukkig is dit maar 5 minuutjes hier vandaan.

Toch worden we het hier wel spuug zat. Het is hier vuil, stoffig met al dat geslijp en zeker verre van gezond. En dat vliegt of draag je allemaal naar binnen.  Martje doet niks dan kuisen maar het is dweilen met de kraan open. En dan te zeggen dat we 'even' aan de kant gaan om het onderschip te kuisen en een reparatie op de water lijn te doen. Wordt zeker een maand nu. Bah, balen. Een boot hoort op het water te zijn.

Oh, ja, er bloeit altijd wel iets op dit bloemeneiland. Het regent nu wel wat meer maar het blijft steeds zacht en aangenaam van temperatuur. Voilà, zo eindig ik toch met een positieve noot.

Well, what to say, work, work and again work. We just had 3 summer days with no rain. Time to put Copper Coat on (CC).  5 layers. That keeps you busy for the whole day. Just a half hull only. You can not make to much of it cause it's chemical hardening and it will not stop hardening. First layer Tacky (2 hours)  from then on wet on wet. At the evening my arm can reach the floor.

Yesterday (Sunday), last hull. Weather is OK. Or that's what we thought. After the 4th layer it starts to rain in the afternoon. Everywhere water is running over the CC it's washed away. @!?#$ and a lot more for the man above. What did we do wrong in our lives to disserve this? So rework for later on. And while I'm typing this it's pissing outside.

So time for inside work. Back to the bow where I will beef up the cross beam with 2 layers of strong woven glass. Just to paper my conscience. Because if we can believe AFC all is well and strong enough.  There should be 8 layers on the outside skin. Ha, that's new, before all was on the inside too but now the glass has moved to the outside. Hard to prove hey? Still, for my peace of mind, 2 layers more on the inside where only one delaminated glass was to be found. She can only come out stronger and a bit heavier.

Taby is feeling at home now. The dogs here around the ship have made his mind up not to go out anymore. On the contrary, we let ourselves out. Yes, for toilet stop we go to the marina. On Sundays and holydays everything on the wharf is closed. Also the toilets. Not that you be sorry for that. Also showering we do in the marina. It's only 5 minutes away.

Still, we have seen it here. It's dirty with all the sanding here (not healthy) and that stuff fly’s into the boat and everywhere. Martha can hardly keep up with getting the boat somewhat clean. And then with the knowledge we only go out for a week of cleaning and a little repair at the waterline !!!. It will be for sure a month. Shame on you African Cats.

Oh, and yes, there are always flowers on Madeira. The whole year around. And the climate is always soft and gentle. Voila, I end with a positive note and we keep the spirit high inspite all mishaps.

Tijd voor een serieuze update. Waar beginnen we.

Oh ja, de bouw en alles daar rond sluit van 18/12 tot 05/01 dus ook de werf. Eerst was dat even balen maar we hebben waarschijnlijk werk genoeg om die periode vol te maken. Nog een voordeel is dat er niet meer gewerkt wordt en de 'lucht' hier véél properder wordt. Tijd dus voor een buiten en binnen wasbeurt. Oh, oh, wat een smurrie. Wat blijkt ook, duizenden kleine roest plekjes op de witte verf. Slijpsel van de vorige weken. Gaat er wel af met onze 'wonder stone' maar is weer veel werk. Voor mij mag het even zo blijven.

Martje pikte vorige week een goedkope vlucht naar België. Ja, zo'n 4 keer goedkoper dan met kerst en nieuwjaar. Nu dat was ook dringend nodig. Er viel nog veel administratief en  financieel te regelen door de bank crisis. We hadden al ons werkingsgeld naar Madeira versast maar de Millennium bank hier zit ook niet in goede papieren en vooral we hebben als Belgen geen waarborgen hier wat wel zo is in België. Dus alles terug. Zijn wij overigens blij dat ons kapitaal voornamelijk in onze hobby zit. Dat kunnen ze ons al niet meer afpakken. Een goede raad dus, heb je geld, koop dan wat je lief is en je helpt daarmee de economie nog ook. Doen dus. Straks is geld toch niks meer waard. De gevolgen van de bankcrisis moeten nog komen.

Martje is terug en heeft een nieuwe laptop bij. Een HP 6730B (zie internet voor meer). Een duivel doet al in connectiviteit en vooral compact en lange autonomie. Dat waren dan ook de hoogste eisen. Maar wat Martje ook nog mee bracht was de zomer. In mijn hart natuurlijk maar ook het weer. Het zomert hier weer volop met temperaturen tussen 20 en 22 graden. Net wat ik nodig heb om al dat buitenwerk te vervolmaken. Zo zijn de rompen nu voorzien van de nodige Copper Coat en ben ik al toe aan de witte verf (grensovergang). Nog een weekje van dat en buiten zijn we rond. Binnen werk kan altijd en overal, dus daar is geen haast bij.

AFC bij monde Gideon is hierbij steeds hulpvaardig en vlot in leveren van het nodige spul, al dan niet in garantie. De Copper Coat werd echter geleverd in 'coulance', een woord dat wij in België niet gebruiken. Komt erop neer dat hij het ook sneu vindt wat ons overkomt en dus het product gratis levert. Verf en onderwaterschip CC zitten namelijk niet in de garantie !? Een signaal naar de andere klanten hun contract eens goed na te lezen. Probleem van de coulance is dat je op goede voet moet blijven staan met Gideon anders houdt het op, dus dat is maar een zwakke garantie.

Er arriveerde ook weer een pakket van AFC. Een spoiler voor op de davits (ding waar bijboot aan hangt) . Gratis plus de nodige basalt matten (soort glasmat maar dan van basalt gemaakt). Dit was nodig daar wij nog een aantal antennes, GPS, radar reflextor (actief), Navtex, Wifi antenne er op kwijt willen en er is geen plaats meer in de mast. Wel, de elektrische doorvoering van de mast zit vol. Ook wensen we binnen afzienbare tijd een satelliet TV dome te plaatsen en misschien satelliet telefoon. Hoezo, TV kijken op zo'n avontuur? Wel, ja, neem nu die bankcrisis, die is helemaal aan ons voorbij gegaan dus een beetje bij blijven met het nieuws is toch ook belangrijk. Ook de meteo kan belangrijk zijn al hebben we daar wel andere kanalen voor. En dan een filmpje meepikken, waarom niet. Hier kunnen we met de gewone antenne maar 1 kanaal ontvangen. Niets dan spelletjes en soaps in het Portugees. Daar hebben we dus ook niks aan.

De zondag na aankomst Martje hadden we even beide geen zin om te werken en zijn we Funchal nog eens ingetrokken. We werden aangenaam verrast. Verleden jaar mochten we al voorproeven van de fantastisch eindejaarsverlichting maar nu belanden we in een wel hele speciale kerstsfeer. Speciaal omdat het surialistisch is om bij 22 graden sleeën met rendieren (nep) te zien staan, ook de kerstbomen en de kerstman. Maar ook speciaal als je hun kerststallen ziet. Kunstwerken zijn het. Heel anders dan bij ons waar het zich beperkt tot de stal. Hier bouwen ze een heel landschap met huisjes en boerderijen, bergen, rivieren, enz. Boven op de berg dan de stal. Dit alles weelderig overgoten met bloemen. Werkelijk, wondermooi en knap gedaan. De sfeer in Funchal is dus top. We kunnen nog niet weg maar eindejaar in Madeira is dan ook geen straf.

Op maandag gaat de Santa Maria weer te water. Het is nipte boel met onze boot. Die kraan moet namelijk 180 gr draaien en heeft inmiddels niet veel plaats meer over. Als toetje komt het grootste tot nu toe visserschip in zijn plaats. Gelukkig verder geen werken meer. Het is wel mooi om al die manoeuvres  te aanschouwen.  Het staat hier vol nu. Beetje spijtig dat ik dat niet op voorhand wist want in september- oktober was de werf leeg. Dus geen rond vliegend roest. We leren alle dagen bij. Taby helaas is gevangene van het huis. Dat uit zich in allerlei kwaad spitserij. Hij moet tenslotte zijn energie kwijt. Trouwens ik kreeg al een waarschuwing van de veearts dat Taby te snel bijkomt. Wordt het een vadsige dikke kat? Kan wel zo zonder familie juwelen.

En dan onze plannen, op 05/01 gaat de werf weer open en hopen we klaar te zijn om te water te gaan. We nemen nog een weekje extra in de marina of de baai om de reven af te stellen (dient om het groot zeil te verkleinen en de touwen zijn nieuw en nog niet afgesteld). En dan, als God het belieft ( en dat is AFC bij monde G) dan hopen we te vertrekken naar de Canarische voor een 6 tal maanden. Een andere klant van AFC is hierbij uitgenodigd om ons een handje toe te steken en we hebben elkaar vast veel te vertellen. Volgend jaar moet de ASW er helaas weer uit voor het vervangen van de roeren (in coulance) want dan zijn de roerassen waarschijnlijk ver onder hun minimum afmeting.  De fout zou een combinatie zijn van koolstof, Copper Coat en ongeanodiseerde  assen zonder anodes, of zoiets dan toch.

Maar, en laat dat duidelijk zijn, we verliezen de moed niet en zien nog steeds dat licht aan het eind van de tunnel.  Meer nog, de kluslijst zal straks helemaal opgelost zijn. Dus maak je over ons geen zorgen, we gaan er nog steeds een lap op geven en dat zal nu heel binnenkort zijn. En we houden je vast op de hoogte, het goede en het kwade.

22/12/08 Madeira - Caniçal

Hi there, time for a update.  Where do we start?

Yes, holidays, everything closes down from 18/12 till 05/01, this means also the wharf. At first we where pissed off, but at a closer look we will probably have enough job to fill that time. Another advantage is that the air is clean now. No grinding dust. So time for an external clean up. What a mess. And guess what, thousands of little rusty spots all over the white paint.  Grrrr. We can remove it white our 'wonder stone' but it means a lot of work. In my mind it can stay a while.

Martha grabbed a cheap flight last week to Belgium. 4 times as cheap  as the next holiday week. Well, there was an administrative and financial need to do so. All our boat working money was here at the Millennium bank but after the bank crisis this bank also got in troubles. And as Belgians we have no guaranties here. In Belgium every account is supported for 100.000€ by the government. So back went all the money. We feel lucky though most of our capital is in the boat and our hobby. At least they can't take that away. So a good advise, if you have money to spent, now it's the time. Forfill your dream. And, doing that you support the economy. Later on money is maybe worth nothing anymore and then your dream is gone. By the way, the fall out of the bank crisis has yet to start.

 Martha came back with a new laptop (HP 6730b). A real devil in communication possibilities and autonomy. That where the mean criteria. But also Martha brought summer. In my hart in the first place but also the weather. It's back summertime here with temps of 20 to 22 degrees. Just what I need for ending the outside work. So now the CC is done and started al ready with the white paint. An other week and all is done outside. Inside work can be done anywhere so no hurry.

 AFC, say Gideon, is always helpful in delivery the necessary goods weather in guaranty or not. Copper Coat was delivered in "Coulance" for free, meaning voluntary by Gideon himself because he had pity this was happening to us. So, clients, remember paint and CC are not an issue of guaranty (not in my contract anyway). So you need to be good friends whit Gideon or the Coulance mite stop. Got the picture?

 Also an AFC package arrived  at the marina. A spoiler for the davits and some basalt fibre. For free !!! This is necessary because we need to install several antennas as there are extra GPS, radar reflector ( gets a new place) , Navtex antenna, Wifi antenna, etc. There is no place anymore in the mast, there's no place for the wire exit of the mast. And we also want a satellite TV dome and maybe satellite phone. What !!! Watching TV on such an adventure? Well, take for example the bankcrisis. This passed our intention at all. So keeping in touch with the news is important. Also weather fore cast can be important although we have other channels for that. And then, why not a good film.  Here we have only one channel with the standard TV antenna. All games and soaps in Portuguese. No use to us.

 We had no courage to go to work after Martha arrived at Sunday, so we went to Funchal. What a nice surprise. Last year we where treated to the lovely lights of the town but this year we encountered Christmas out span.  Very, very special. First it seems weird to see slays and Christmas trees in an environment of 22 degrees. Secondly, if you see how they make there Christmas barns, how you call the barn with baby Jesus in it? don't know this in English, well anyway, fabulous. Not like they do in  Belgium  but a whole scenery of mountains, houses, farms, animals, rivers, trees, an on the top of the mountain the stable with the child. Everything covered with beautiful flowers. Really  nice to see and hat of to those people who made this.  So ambiance in Funchal is hot again. No, ending the year here at Madeira is no punishment.

 On Monday the Santa Maria is putting back to water. It's a very close encounter to our boat. The crane had to turn 180 degrees on an almost full wharf. As dessert the biggest yet fisher boat takes it's place. Lucky no works for now. Nice to see how they manoeuvre these boats to there dry dock places. A bit pity we did not know they come all out in December. In the months before the wharf was empty. So no flying rust.  We learn every day. For Taby this is bad news. He is imprisoned in the boat.  So all his energy comes free in the boat. So a lot of 'do not' thighs. Well anyway, he needs to lose his energy because I was all ready warned he was growing to fat to fast. Is this going to be a fat cat? Well, without family jewels he mite well be .

 So what are the plans, as from 05/01 the wharf opens back and we hope to be put in water again. We allow ourselves an other week at the marina or the bay to regulate the reefs  since this is not done since the ropes are renewed. And then, then, if God allows, and in our case God is Gideon, we hope to leave for the Canaries where we will spent 6 moths or so. An other client of AFC is invited to make this trip with us. Next year, this time in September, the boat has to get out again for  replacement of the rudders. By then they will be corroded to the point of replacement. Some fault in combination with carbon fibre, CC, not anodises, and no anodes or so. Replacement 1 rudder in garanty, 2th in 'coulence'. Tanks Gideon !?

 But let it be clear, we still are in a good mood considering all we went trough. More, our to-do-list is getting shorter and shorter every day. So don't worry about us. we still gona hit the horse and this very soon. We keep you posted, for the bad and the good.