Allereerst iedereen bedanken. Mijn werk voor het mooie afscheidsdiner in de Villa te Melsele. Aan alle mensen die op onze Breughel avond waren in de Molen te Wildert. Aan al die anderen die via Mail of verbaal hun steun betuigden. In noem geen namen zodat ik niemand kan overslaan.  Bedankt, bedankt en nog eens bedankt. Een ware steun voor onze onderneming.

En dat is het ook. Een bangelijke onderneming. Alles verkopen, alles achterlaten, voor dat ene avontuur. Ik kan u vertellen, dit was niet simpel. Neem nu Martje, vrouwen zijn nest-bewaarders, mannen jagers. Althans, dat was vroeger zo en dat zit nog steeds in de genen. Neen, dolle mina's, mannen en vrouwen zijn verschillend en maar goed ook. Voor Martje was het een harde noot om kraken toen we onze mooie villa te Kapellen gingen verkopen. Niet evident. Hoewel we bij aanvang van de bouw dit als een investering gezien hadden, toch was het afscheid van zo'n riant pand pijnlijk na 5 jaar daar verbleven te hebben. Chapeau Martje dat je mij hebt willen volgen. Het zou bij veel andere vrouwen anders uitpakken.

Zelf ben ik altijd een avonturier geweest. Na geen al te prettige jeugd had ik gezworen van mijn leven iets te maken. Vreemd toch dat uit frustratie zoveel sterkte kan komen om grenzen te verleggen. Op 18 vluchtte ik het ouderlijke huis uit om mij voor 6 jaar bij het leger te voegen en te studeren. Wat goed dat ik daar kon herpakken want dat zal later de sleutel van het succes zijn. 2 jaartjes bij Solvay en dan de overstap naar de Kerncentrale van Doel zouden ons financiële stabiliteit geven. Martje bovendien staatsbeamtenaar. 27 jaar shift en drie zelf gebouwde huizen later hebben we voldoende kapitaal verzameld om de grote droom waar te maken.

En hier zit ik nu op die droom, de African SeaWing. Nog even alleen zodat Martje haar jaar kan vol maken. Geen erg echter  want nu kan ik me volop concentreren op de To-Do-List die we graag nog wat willen inkorten alvorens de winter te gaan doorbrengen in de Canarische eilanden. Voor ons een leerschool in een aangenaam klimaat zodat we ons stilaan één kunnen voelen met ons schip. We kiezen bewust voor de zachte aanpak. Eerst leren genieten voor we aan het zwaardere werk beginnen.

Echt veel verhaal zit er niet in een klus vakantie wou ik bijna zeggen. Neen, Frank, nooit meer vakantie. Gedaan met loonslaafje te zijn. Eindelijk mijn eigen baas. We bepalen voortaan zelf wanneer we willen opstaan. Heerlijk gevoel.

Maar op vraag van velen zal ik de webstek up-to-date houden want blijkbaar lezen de mensen graag ons verhaal al is dat soms geen zeilverhaal. Ook vinden velen het tof dat we alles schrijven. Ook als het niet goed is. Daar hebben andere zeilers dan ook wat aan. Leerzaam.

Rest mij nog te zeggen dat diegene die wij kennen allen welkom zijn op de ASW. Maar dan moet je wel de moed hebben om ons dat te laten weten. Wij kennen jullie agenda niet. Onze agenda kennen jullie wel als je het verhaal blijft volgen. Dus zijn we ergens waar het je aanstaat, mail ons en we organiseren wel iets. De formule is eenvoudig, het mag ons niets extra kosten dus we delen de dagkosten (winkel karretje, liggelden, diesel, ....)

01/09/08 Stabroek - Madeira

First, let me thank everybody. My colleagues for the nice farewell diner at the restaurant. To all people on our Breughel diner at the mill in the Wildert. And then to all those folks who wrote Emails or verbally supported our quest. I don't call out names. Afraid to forget some. Thanks, thanks and again many thanks. You where all a well appreciated support in our adventure.

And that it was. Selling everything, leaving so much and all this for our quest for adventure. Well let me tell you, it was not simple. Take Martha for example, woman are per definition nest keepers, man are hunters. Well, in the old days we where. But this is build in in our genes still today. Sorry emancipation, man and woman are different and thank God for that. So for Martha it was not evident to sell our nice manor at Kapellen. Although we started building it as an investment, after 5 nice years living there it was painful to leave to house. Chapeau Martha for following me in my story. It would be for sure different with a lot of other woman.

Adventure was/is always in my blood. After a sad childhood a had sworn to make something of my live. Strange hey, one can get so much energy out of frustration. So when I was 18 I left home for the army. 6 year of it included study. And that was the start key of our success. After 2 year at a chemical plant (Solvay) I found my way at the Nuclear plant (Doel). Marta became a taxman (woman). So now we where in financial stability. 27 years off shift (morning, afternoons and nights) and building 3 houses myself we had enough money to pay the dream.

And here I am. Sitting on this dream called the African SeaWing. Alone for now until Martha makes here year full at work. No worries, I've got plenty to do making the To-Do-List shorter before we go and over winter in the Canaries. For us a learning school in soft climate and this so long until we are one with the boat. So we choose for the easy way. First let us enjoy before the hard work comes.

Not a true  story in this working holiday hey! No Frank, never again vacation for you. I'm free, no payroll slave anymore. From now on our on bosses. And we will decide when to get out of bed, not the clock. Marvelous feeling.

On demand of many readers we will keep the website updated. It seems a lot of people likes te story even if it's not a sailing story yet. Also many like the the fact we tell the whole story, also the bad things. Well anyway, this is learnfull for the other sailors.

Eureka, hip hip hoera, ik heb een ijskast. Wat kan een mens blij zijn met kleine dingen. Vooral als je weet dat de boot af geleverd werd met geen enkele ijskast werkend. En dat is nu 10 maanden en 3 Madeira vakanties geleden. Mag ik even blij zijn.

Aangekomen lagen de stukken van Indel (Italië) keurig op de tafel. Aan de slag dus. Voor de diepvries/ijskast (salon bank) heb ik geen frigo man nodig. Alles is pré-filled. Hoe ze dat doen is me een raadsel maar het komt erop neer alles ineen te schroeven en je hebt een ijskast. Nu ja, dit is een simpele uitleg. De koelplaat in de vriezer diende vervangen en dat vergt secuur plooiwerk. Erger was het nog gesteld de leiding daar te krijgen waar ze moesten zijn. Pfff, heb ik weer staan zweten zeg. tja bureau werk zit nog vast geroest in mijn lijf. Alle overtollige vetcellen moeten weer smelten.

Ook de compressor vroeg om een hele ombouw daar deze nu water gekoeld is daar waar het vroeger een romp koelplaat was. Dus er kwam nog wat loodgieters werk bij te pas. Maar, groot was het geluk dat na start de koelplaat daadwerkelijk koud werd. Op het ogenblik van dit schrijven is de 240 liter ijskast al op 4 graden (staat nu als ijskast geschakeld).

k' Heb u gewaarschuwd hé, niet zo zot veel verhaal in dat technisch gedoe. En dat zal het laatste niet zijn.

02/09/08 Stabroek - Madeira

Eureka, hip hip hurray, we've got finally a fridge. Little man can made happy. Specialy if you know the boat was delivered without any working fridge. And that's now 10 moths and 3 Madeira voyages ago. Allow me to be happy.

Arriving on the boat the ordered peaces of Indel (Italia) where lying on the table. At work. Don't need a fridge man for the freezer/fridge (saloon). Everything is pré-filled. It's a riddle how they do it but we just need to screw everything together. Well, that's to simple of course. The cooling plate needed to be replaced and that needed careful playing the plate. Worse was getting the tubes where they where needed. Dear o dear, was I sweating again. Still got the desk job in my bones. A lot of fat cells have to melt again. Soon.

Also the compressor needed to be rebuild since this one is water cooled with a pump instead of an external cooling plate at the outside of the hull. Personally I don't like the old system. Again you may not forget the anode under the hull (outside) or you get in trouble creating leaks as our fridge in the kitchen did. So a lot of plumbing here. Big was my amazing when firing up the fridge the cooling plate was indeed getting cool. Writing this story, the fridge has now 4 gr Celsius (is working as fridge now).

Oeps, alweer zo ver. De tijd vliegt. Sta me toe niet meer per dag te schrijven maar per week. Zit toch niet veel verhaal in dat technisch geklooi.

Fout, dan ken je Frankske niet. Heb bloed stollende momenten beleeft. Hartslag 140 of zo, warm en koud tegelijk. Je zou voor minder als je een gat boort in de onderwaterlijn. Hoe stom kan een mens zijn, wel ikke. Ja, ja, ik hoor jullie al lachen daar op het werk maar 'eat your hart out' het is hier al heel de week 26gr en geen wind. In de boot geeft dat 28gr en niet echt een klus temperatuur.  Dus zweten gelijk de paarden.

Die vorige aanzet vraag om uitleg. 't Is nogal technisch dus voor de leken gewoon lezen en  erover. Onder de water tanks loop een buis die ervoor zorgt dat bilge water (lek water van schroefas en roer) naar de bilge pompen kan vloeien (vooraan). Echter tussen die motorruimte en die watertanks is nog zo'n ruimte van 400l (onderin de romp). Nu is die altijd nat en onbruikbaar. Dus, we gaan die buis onder de watertanks verlengen tot de motorruimte zodat dat water niet als een plas in die te recuperen ruimte blijft staan. Kan je nog volgen?. Doet er niet toe. Nu leek het mij dat die buis onder de watertanks maar een halve buis was waarbij men kwistig epoxi had laten vloeien. Mijn nieuwe buis paste dus niet. Geen probleem, even de boorzaag van 25mm erbij halen en dat overtollig epoxy eruit boren.  Mis, goed mis. Wat is me dat, water. Veel water. Pfff, zal wel van de watertank zijn. Die laten we dan effe leeg en sluiten het lek. Merde, het proeft zout. Wat dan door je hoofd gaat schiet woorden te kort. Ik heb door de romp geboord. Neem daarbij dat de bilge pompen niet werken, slechte contacten weet u nog ergens vroeger in dit verhaal, en de boot is zinkend aan een kant. Goed, ik overdrijf wat om het verhaal spannend te maken want zo'n groot lek was het nu ook weer niet. Een goede zattemans pis. Maar toch, dit moest opgelost, en liefst snel.

Sika, is the name van het wonder middel. Een soort silicone dat ook op natte oppervlakten te gebruiken is. Ik dus kwistig met dat spul aan het werk. Ook nog wat glasmat erbij. Niks nada. De lek is wel gereduceerd tot een bejaarde pis maar lekken doet het nog steeds. Onderwijl maar hoosen met de spons. Zo kan het niet verder. Yep, alweer duiken dan maar. Nog nooit zo snel klaar geweest. Geen pak, foert, het is warm genoeg. Het duurt een tijd voor ik de lek uitwendig vind. Het blijkt een half maantje te zijn van 7mm lang en op zijn breedst 2mm. Na kuisen van het oppervlak een goede kwak Sika ertegenaan. Die wordt nu op zijn best naar binnen gezogen. En jawel, weg lek. Zucht. Heel diepe zucht.

De rommel er binnen weer afgehaald en deftig gedicht. De boot is droog en ik heb er weer een klus bij als ze uit het water is. Man, man, man, wat leer ik snel uit eigen fouten. Blijkt bij nader toezien dat die buis onder de watertank maar een halve buis is (in de lengte). Daar moet niet van proberen een volle buis te maken want dan zit je door de romp. De romp onderaan is geen sandwich met foam maar puur volle epoxy en glas. Dus niet zo dik.

Onderwijl zijn alle bilge en douche pomp problemen ge-hersoldeerd  en werkend. De vriezer als ijskast geschakeld doet het ook goed. Te goed nu. IJskast aan een kant diepvries allures aan de andere kant 1gr. Bij het drinken van een biertje vallen mijn tanden er bijna uit. Maar je hoort me niet klagen hoor. Eindelijk een ijskast en in deze temperaturen is dat een zege.

Blijven lezen hé.

06/09/08 Madeira - Quinta do Lorde

Oeps, again that far. Gosh, how time flies. Alow me to write per week and not per day. Not that much story in technical hazards.

Wrong, then you don't know Frank. Blood running cold moments. Hart beat 140 or so, warm and cold at ones. Well would you if you drill a hole under the waterline. How stupid can it get. Well this is me. Yes, yes, I here you laugh at work but eat your hart out, it's 26gr al week long and no wind. In the boat that results in 28gr. Not really working temperatures. So this means sweting like a horse.

Previous text ask for explanation. It's quite technical so skip if you are not. Under the water tanks runs a pipe to evacuate the bilge water coming from de prop axe and the rudder. Between the engine room and the water tanks we have a space of 400l witch is now always wet and not useable. Can you follow? If not, don't mind, go on. So, we are going to extent that pipe from engine room until the water tanks. Doing so it will keep the 400l locker dry. The pipe under the water tank seems to be floated with epoxy until half. No problem, get a drill saw off 25mm and will clear the pipe soon. Wrong, very wrong. what is this, water. Lots of water. Ach, no problem, should be water tank water. Stupid of me. Hell no. It taste salty. What happens next in your head is not to put in writing. I drilled a hole in the hull. Ad to that the bilge pumps are still not working because of the bad stupid connections and you can imagine I've got a serous problem. I'm sinking on one side. OK, I'm exaggerating to keep the tension of the story. It was a drunken man high time pie. But, I need a solution soon.

Sika is the name of the miracle stuff. Some kind of silicone witch is  usable on wet surfaces too. So, I went voluntary at work with that stuff. Also added some glass to it. No-can-do. The leak is now an old mans pie but it's still leaking. Something has to be done. Yep, diving again. Never been that fast into the water. No wetsuit. It's warm enough. Took me awhile to find the bugger. Something like a half moon shape, 7mm long and 2mm at it widest. After cleaning the surface added a dot of Sika. At it best the stuff will be sucked in. And yes, leak is gone. Pffffffw.

Took the mess off inside and sealed it properly. Boat is dry now, but created an extra job when she's out the water. Man, man, man, how fast I'm learning out off my own mistakes. At a closer look the pipe under the water tanks is a half pipe (in length). What you don't have to do is to try to make it a full pipe cause then you trough the hull. The hull at the bottom is quite thin. No sandwich with foam there. just solid glass and epoxy.

Meanwhile all bilge and showers pumps are back working after soldering all those bad AFC connections.  Fridge is working well. To well now. On one side it's like a freezer, on the other it's a 1gr fridge. Drinking a beer let fall out your teeth. But no, I'm not complaining here. Finally one fridge working in these temperatures is a bless.

Keep on reading will you .....

11/09/08 Madeira - Quinta do Lorde

11 september. Een datum in 's werelds collectief geheugen. Toen ik het op de radio hoorde dacht ik dat het om een film verslag ging. Ik dacht, weer zo'n Bruce Willis verhaal dat onmogelijk is. Ik hou namelijk niet van dat soort superman filmen. Maar neen, wat later in de een na de andere extra nieuwsuitzendingen begint het te klaren. Heel even dacht ik, this is it, wereld oorlog III is begonnen. En eigenlijk is dat wel zo zij het traag. Zijn we terug in een 80 jarig wereld conflict verwikkeld? Feit is dat tegenstellingen tussen Oost en West en Noord contra Zuid (goddienstig) weer uitgediept worden en geen hoopvol teken zijn voor de toekomst. Komt daarbij dat we het einde van onze olie beschaving beginnen te raken en dat gaat nog klappen geven. Straks een "Mad Max" Wereld. Kunnen zo'n filmen dan toch waar worden. 11 September bewijst mijn ongelijk. Het kan.

Laat duidelijk zijn dat je van mij geen standpunt zal lezen al heb ik die wel. Dit blog heeft andere doelen. Al geef ik toe dat een boot hebben in deze troebele dagen toch wel een gerust stelling is. Je kent dat liedje wel, "Vluchten kan niet meer", das waar maar een beetje vluchten kan nog wel en dan vooral uit de realiteit van deze harde wereld. Het is zalig niets van de wereld te weten. Wij hebben nu ons klein wereldje voor ons zelf en dat houd ons al genoeg bezig.

En dat wereldje is veranderd. Het moest er van komen. Zo lang alleen laten op een boot is om miserie vragen. Sorry Martje, ik ben niet meer alleen.  Hij, ja een mens moet alles eens proberen hé, wel hij was al 2 avonden aan het roepen vanaf de kade. Schreien eigenlijk. Ik kon het niet meer aan. Ben zittend op de kade contact gaan leggen. Hij, schuchter, komt langzaam aan mijn zijde. Mijn vriend is in nood. Achter gelaten door god wie. Aan zijn lot overgelaten om een nieuwe thuis te zoeken. Ons huis is een open huis en hij mag erop. 6 maanden moet ons katertje zijn, of wat had je gedacht. Overwegend wit met tijgerplekken op hoofd, rug en achterwerk.

Ach je moest eens zien hoe blij hij was. Een blik makreel ging er zo in. Ook de melk. Duidelijk lang geleden nog een fatsoenlijk maal gehad. Nu wijkt Taby, want zo heb ik hem gedoopt naar een kat van mijn grootmoeder zaliger, geen mm van me. Slapen moet hij wel alleen. De slaapkamer is verboden terrein. Al die haren.

Ik heb lang getwijfeld. Te meer dat Catia van de haven hem kon plaatsen. We zien namelijk dolgraag dieren maar ondervonden dat het verlies ervan zo'n pijn kan doen. Tessa onze hond en Kara ons paard laten nog steeds littekens op ons hart. Ik had voorgenomen nooit nog een dier in huis te halen. En hier gaat dan die belofte dan. De arme drommel. Nog liever bij ons dan het niet weten hoe het hem verder vergaat. Maar het moet stoppen nu want er zijn steeds zwervers in de marina's. Meest achtergelaten door hun zeilers. Hoe kan je zo hard zijn. Zijn zo'n mensen wel te vertrouwen tegenover andere mensen vraag ik me dan wel af.

En dus, Taby mag blijven. We halen ons daar weer een hoop zorgen bij zoals inentingen, castratie (oeps, oei, 't ja, moet wel anders blijven ze te wild), maar erger, het inklaren in sommige landen met soms quarantaine als onvermijdelijke. Nieuw Zeeland en Australië zijn zo'n lastigaards. Maar we zien wel. Een probleem is pas een probleem als het zich aandient.

Dus gauw naar de Mondelo om wat basics te gaan halen voor Taby. Zeker zo'n bak met korrels voor zijn behoefte. Heeft ie gans de nacht en dag nog niet gedaan. Tenminste niet dat ik een geheime stortplaats heb ontdekt. Het werk ritme heeft er danig onder te leiden. Vandaag 11/09 niets uitgevoerd tenzij in het licht van de nieuwe bewoner. Gelukkig is Taby al veel rustiger geworden en slaapt hij veel. Komt misschien van die vlooienband. Hij is niet meer zo hyper kinetisch als de eerste dag. Beseft hij misschien dat dit zijn nieuwe huis mag zijn. Laat me ook iedereen gerust stellen dat een kat op een boot goed kan. Ze worden nooit zeeziek en houden wel van een beperkte leefwereld. En zo klein is onze wereld hier ook weer niet.

Tussen haakjes, dit blog bijwerken heeft een heel andere betekenis gekregen. Raad eens waar Taby het liefst is, jawel tussen mij en het scherm. Zodoende schrijft hij zijn eigen verhaal en wordt de computer zowat gek. Ik zit nu de morgen daarna de Engelse versie te vertalen in de slaapkamer met deur op slot. Ni te doen.

11/09/08 Madeira - Quinta do Lorde

11 September!!! A date printed in the collective memory of the world. When I first heard it on the radio, I thought it was a film resection. Thought oh now, again some Bruce Willis impossible story. I just don't like that kind of un truth stories. Bur hell now, after some extra journals it became clear, something extra ordinary happened. I thought this is it, world war III has started. And in fact it did. This one starting slow like the 80 year European war long time ago. Fact is that East and West, also North and South get them selves deeper and deeper in the conflict zone. Add to that, that we are entering the end of our oil civilisation. That will give a blow. Are we soon becoming a "Mad Max" world. Can it be trough that that kind of movies become true? Well, 11 September proved it can become reality and also proved I'm wrong about those movies.

Let me be clear, no political point of view shall be found in this blog. Although I have some of course. It's a comfort to have a boat these days. There's a Flemish song telling "you can't run any more". That's true, but just a little bit you can. It's a bless we don't know any thing what’s happening in the world right now. We live in our own little world now and keeps us busy enough. Great feeling.

But that little world of ours has changed. Martha's own fault. She should not leave me for so long alone on the boat. This is asking for trouble. He, oh yes, one should try everything, well he, was crying out load on the cay for two nights now. Weeping actually. Went to the cay sitting down and waiting for him to come. Very slow and shy he came to me. My friend is in need. Left behind by God knows who. Left at it's own to find a new home. Well, we have an open house and he is welcome. He must be about 6 moths. A male kitty, or what did you expect. Mostly white with tyger spots all over.

Ach, you should have seen how glad he was. A can of macro went down quickly. Also the milk was well appreciated. It was clear he had no good meal for long. Taby, yes that's the name I gave him, like the cat of my grand mother, well Taby doesn’t leave me an inch. He got to sleep alone though, with all those hairs the sleeping room is forbidden zone.

I though long and carefully about this. Specially because Catia from the marina could place him somewhere. You see we love animals so dearly that the loss of one is so hard to take. Tessa our dog and Kara our horse still left marks on our harts. I promised myself never to have animals anymore. There goos my promise. Poor bastard.

And so, Taby can stay. Getting us some trouble  like vaccinations, castration (oeps, ai, well it has to done otherwise they stay to wild), but worse, checking in in some countries can be a hassle with quarantine and so. New Zeeland and Australia are such difficult countries. But we’ll see. A problem becomes a problem when it's there.

So quick to the Mondelo to get some basics. Certainly a pou container. Since he is on board he did nothing unless he found a secret dumping place. Work has come almost to a stop. Today 11/09 I did nothing except Taby works. Luckily today also he sleeps a lot. Maybe it's the flee band that makes him a little dizzy. Before he was hyper kinetic. Could it be he realizes that he found a home to stay. O yes, let me ease the people who are worried about a cat on board. Cats do well on ships. They don't get seasick. And cats like small places and we are not even that small.

Alweer een week verder? Dat gaat snel zeg. Komt vast omdat ik mijn handen vol heb. Eten maken, afwassen, kuisen, wassen, voor de kleine zorgen (Taby) en dat vraagt veel aandacht en dan al die klussen. Nu mijn pakket van 230kg onderweg is (Lisabon nu) doe ik eerst die vervelende dingen  die kruip en pruts werk vergen.

Zo staat de computer ingebouwd en heeft het LCD scherm zijn plaats gevonden in de panel van de kaarten tafel. Neem wel eens een overzichtsfoto als ik wat opgerommeld heb. Ben buiten ook aan de slag geweest met retouches van de verf. Dat lukt ook al aardig. Het meeste zweet steekt hem in de korte golf radio waarvan de antenne en antenne tuner naar achter verhuist zijn. zit nu in het roer compartiment omdat de vorige opstelling teveel storing gaf. Teveel antenne in de boot. Tevens een betere aarde gebouwd. Allemaal van die leuke slangenmens oefeningen in de catacomben van het schip. Pfff, blij dat dat weer achter de rug is. Het is nu nog wachten op de antenne doorvoer isolator die in dat bewust pakket zit.

Ik moest vroeger lachen met mijn schoonouders die vertelden dat ze sinds ze op pensioen zijn, ze minder tijd hebben dan vroeger. Wel, ´t is waar. Ik ben bezig tot ik ga slapen.  Er is altijd wel wat te prutsen of te bestuderen voor de volgende dag. En zo komt het dat de tijd vliegt en maar goed ook want ik mis mijn vrouwke. Nog een maand en we zijn weer verenigd.

Een Taby hoor ik u al denken, wel die kent de gewoonten van zijn baasje al goed. Ook de boot heeft geen geheimen meer. Taby komt op plaatsen waar ik nooit bijkan. Dit alles maakt dat hij wat rustiger is geworden en meer zijn eigen plan trekt ipv steeds achter me aan te lopen. Wel heeft hij ´s morgens na ontbijt het zot half uurtje waarbij hij door heel de boot stormt en achter zijn eigen staart jaagt. Grappig is dat om zien. ´s avonds als het donker wordt wil hij buiten en verdwijnt dan voor een poos. Gelukkig kent hij de boot van buiten ook voldoende zodat hij steeds terug komt. Hij bezoekt dan alle boten op het ponton ook als er mensen aanwezig zijn. Ik krijg dan leuke reacties zoals, je poes is op bezoek geweest.

Iedereen kent Taby ondertussen al en voor wie niet zou weten tot wie hij behoort heb ik op de vlooienband ons african@seawing.be email adres geschreven. Hopelijk komt die dan wel terecht mocht hij de weg kwijt raken. Dit risico moet ik wel nemen want zo´n kat heeft die vrijheid wel nodig. Overdag wil hij niet van de boot af maar ´s avonds, das zijn ding dan wel.

En nu na zijn zot half uurtje ligt hij braaf te slapen in zijn bench. Nb, hij verloor zijn eerste melk tandje. (10.00u)

Das nog al eens een zeilerverhaal hé.  Zal wel beteren later.

19/09/08 Madeira - Quinta do Lorde

Again a week past? That fast? Has certainly to do with having my hands full of work. Making dinners, dishes, cleaning, washing and then take care off the little one (Taby) who’s asking a lot off attention. And then we have all the to-do things. While a package of 230kg is on his way (Lisbon) I first take care of the not so pleasant jobs witch demand crawling and bending in the deep belly of the boat.

Well, the computer is build in as also the LCD screen in the chart table panel. Locking nice. Will take soon a picture when the chart table is cleaned up. It’s a mess now. Also on the outside of the boat I did a lot of paint jobs. This is working well now. But most sweat has been produced by changing the antenna and antenna tuner of the SSB radio. They moved into the rudder compartment. So now I have less antenna in the boat witch before gave a lot of interferences on all equipments’  in the boat. Also improved the earth witch is a problem in epoxy boats with a lot of carbon in it. Well, I’m a snack man now crawling in al those deep down under compartments’. Pfff, glad this is over. Just waiting now for the antenna insulator to pass the skin of the boat.

I had to laugh with the expression of the parents of Martha, stating sins they where on pension they had little time left over then before when  they where working. Well it’s true. I’m busy until I go to sleep. There’s always something to do in the evening also. Or I study some manuals for the next day job. And that’s way time flies and for the better cause I miss Martha. An other month to go and we are together again.

O yes, and Taby I hear you say, well, Taby adapted very well to the rules of the house. Fast learner. So that’s why he is now calmer and running al the time behind me. In the morning after breakfast he has his wild half hour where he storms thru the whole boat and chasing his own tail. Very funny to watch this event. In the evening he wants’ to get out for a walk on his own. Yep, cats become a bit wild again when it’s dark. Lucky, after a while he comes back so by now he knows how to find the boat back. While walking the pontoons he visits all the other boats even whit people on it. So some times I get funny reactions of people saying our cat has visited them.

By now everybody knows Taby and where he belongs to. To be on the save side I marked his flee band with african@seawing.be Hopefully if he gets lost some body will give us a signal of his where abouts. I have to take this rick because I don’t want to go against the nature of the cat. During daytime he does leave the boat even when I’m off but when it gets dark, well, playtime.

And now, the little creature is sleeping in his bench after his crazy run. Btw, he lost his first milk teeth  (10.00h)

Het was feest in Caniçal. Er is hier altijd wel ergens feest in Madeira maar goed, deze zal  ik even beschrijven. Een patroon heilige mag een keer per jaar de kerk uit om zich te mogen nestelen in een kapel op 'onze berg'. Op onze berg aan de Marina staat een kapel. Een possessie van vele honderden brengt een beeltenis van de heiligheid naar die kapel. Zondag mag hij of zij terug. Dat gebeurt nu via een vissersboot. Met hem vele andere vissersboten. En nu zijn er duizenden mensen op de been.

Een gebeurtenis waard om met de fiets naar Caniçal te fietsen. En maar goed ook want met de auto zou het hopeloos geweest zijn. Caniçal is niet direct het frivole dorp. Er is veel industrie en het is de hoofdhaven van Madeira. Toch weten de inwoners ervan het stadje om te toveren in een bijzondere plaats. Overal staan stalletjes hun ´Éspedada´aan te prijzen. Dat is puur steak aan een stok. In restaurants aan een degen. Weer zie ik hier hompen vlees en halve koebeesten in de stalletjes hangen. Lekker warm. Gelukkig zijn er geen vliegen te bespeuren. Misschien mede door de rook die de vele BBQ teweeg brengen. Ook daar geen high tech. Paletten hout in halve olietonnen gaat ook. En toch, en toch, er lopen hier heel oude mensen rond. Zijn wij dan te ´clean´geworden.

Op de boot gaat het klussen gewoon verder. Niet veel verhaal in dit. Ik ben wel in blijde verwachting van een pakket van 230kg dat nu Lissabon moet verlaten hebben. Daarin zit materiaal dat ik dringend nodig heb om me gaande te houden. Ik vertel later wel wat allemaal. Maar, en dank aan mijn collega´s, ook een BBQ in RVS. Eentje die je nergens kan kopen. Bedankt jongens, zodra hij hier is ga ik hem schoon stoken.

En dan is daar Taby nog. Die deed mijn hart stilstaan toen ik hem spotte in het midden van de vulkaan wand hier vlak bij ons. Meneer was gaan wandelen. Ik er achteraan maar nog voor ik door het stekelig stuikgewas was zat hij keurig op de boot op mij te wachten, zo met van die ogen, waar was je dan. Hmmmmff.

Het is duidelijk, Taby weet waar zijn thuis is en ik moet aanvaarden dat katten ´s nachts hun vrijheid willen. Niks aan te doen. Voor de rest zit hij liefst op het boek of magazine dat ik wil lezen of op het keyboard zoals nu. Leuk hoor, altijd wel bezig met zo´n poes.

There was a festival in Caniçal. Well, there’s always some thing going on in Madeira. But this one  was close so I will describe it. Some holy man or woman may leave the church of Caniçal to spend the night in the chapel right above us on the mountain of the marina. Many hundreds off people guide the procession save to the top of the mountain. On Sunday after having a overnight rest with many candles he or she can go back to church home at Caniçal. This time it’s with a fisherman boat.  Many others will follow loaded with people. Many means  thousands.

This is the moment to jump on the bike. So off I went to Caniçal. Lukely on bike for there where no parking’s left for cars. Caniçal is not that much of a town to visit. It’s the main industrial port of Madeira. But still, the people of the town manage to make the town a special place to be. Many, many stables of meat  houses where build where you can  eat 'Éspedada'. This is pure steak on a stick of wood. Some kilo. In restaurants it's on a dagger now these days. Again I see halve cow beasts hanging in the stables in the warmth of the day.  Lucky there are no flies around. Maybe because off the smoke off the many BBQ lit with any wood they can get. And yet, you see a lot of old people walking around. Are we to clean?

On the boat the works go on. Not much story in that. I’m happily waiting though for our package of 230kg from Lisbon. In that package is materials I need to progress finishing the to-do list. Tell you later all about this. But special thanks go to my colleagues who gave us as present a RVS BBQ. One you can't sell any where because it was specialy build for the ASW.. Thanks guys, I will lit it to clean asap.

Oh yes, and then there's Taby. He put my hart to a stop when I spotted him on the wall of the mountain. Mister has let him self out fore a walk. Well, I'm after him but before I struggled out the bushes mister Taby was waiting for me on the boat. Smiling. Hmmmmf.

It's clear, Taby knows his home and I have to accept that cats need a nightly walkout. So be it. And when he's home, it's favourite places are on my magazines while reading of course or the keyboard while typing. Never boring with a cat in the house.

Sorry voor de radio stilte. Het Wifi systeem hier in de marina heeft het begeven. We moesten het hier een week zonder stellen. Maar goed, zo'n erg was dit ook weer niet want veel verhaal heb ik niet.

In tussen tijd heeft een collega van mijn werk ons bezocht. Bedankt Paul en Marie-Louise voor de verstrooiing die je mij even bracht. Na wat bij gepraat te hebben onder een glas witte wijn gaan ze op pad om ook die mooie wandeling te maken hier in de staart van Madeira. Echter zo'n 3 uur later is het feest op 2 minuten tijd. Plots wordt de hemel zwart en staat er een wind van 35kn met horizontale regen. Een Squal? Arme Pol en Marie dacht ik nog, als die maar al terug bij de auto zijn. Neen dus, en erger nog, geen regenpak bij, 't Ja, dat hoefde toch niet vertrekkend onder een staal blauwe hemel met gloeiende zon. Wel, op Madeira weet je nooit. Het kan hier snel omslaan om dan daarna weer heel gewoon te gaan zomeren.

De dag daarop krijgen we verticale regen. Uren lang en gutsen, zelden gezien. Gevolg, de bouwwerf hier achter de berg overstroomd een en behoorlijke modderlawine bereikt de marina. Het eens zo mooie blauwe water kleurt rood voor dagen en er komt heel wat mankracht te pas om al het slijk te verwijderen en de kade weer schoon te krijgen. Maar ja, het is september/oktober en dan is het normaal dat het wat regent hier. Maar, de zon is nog steeds meer aanwezig dan de regen en ik loop nog steeds in bloot bovenlijf. Zelfs als het regent is het warm.

Verder heb ik hier gelukkig af en toe goede contacten. Ik blijk vooral een "French connection" te hebben want met hen lijkt het ijs snel gebroken. Misschien omdat ze het leuk vinden dat een buitenlander Frans spreekt.  Dus met dat Frans spreken zit het weer helemaal snor. Grappig is ook dat de meesten steeds uit de Golf van Morbihan komen. Er staan dus weer wat email adressen  in Outlook met hun coördinaten.  Er word me op het hart gedrukt zeker iets te laten weten als we ooit daar vertoeven. En dat zal ik zeker doen want welke betere gidsen kan je vinden dan de locals die het zeil gebied daar op hun duimpje kennen. Ik zou niet kunnen kiezen uit de meer dan 300 eilanden daar maar ze kennen vast de leukste.

Elke avond wordt er op een andere boot gekookt en gegeten. Ook ik kwam aan de beurt, 2 maal. Ik kroop daarbij in het hol van de leeuw door typisch Franse gerechten te maken, zoals gratin Daufinois, Quiche, varkens haasje met Boursin saus. Maar ik ben geslaagd. En dat uit de monden van Fransen. Deugt doet dit.

En, en, jawel gasten van het werk, BBQ. Duizend maal dank voor dit mooie cadeau. Hij deed het prima. Een compleet succes en heb ik dan ook vele complimentjes gekregen die eigenlijk jullie toekomen. Geen foto helaas want het was al donker, maar om eerlijk te zijn, gewoon vergeten. Die heb je dus nog tegoed.

Met Taby alles OK. De deugniet breekt soms de boot af maar ik kan hem nog de baas. Zie foto hoe schattig hij slaapt. Dat doet hij van 11u tot 17u en dan breekt voor mij de tijd aan om te gaan schilderen. Een kleine foto van voor en na en dat is noch maar de eerste laag. Zie het verschil. De boot gaat er dan toch nog nieuw uitzien. Ook voor binnen heb ik nieuwe kurk die veel mooier is van structuur dan de vorige. Spijtige in gans dit verhaal is dat slecht 6m² mij als garantie werd gegund (van de 20m²).  Zowel buiten vloer als binnen vloer waren verre van showroom staat zoals belooft was. En het zijn niet de skippers die dat veroorzaakt hebben, neen ik kende de staat al in Durban. Dat komt ervan natuurlijk als je de werkmannen maanden op de originele vloer laat werken zonder deze te beschermen. Olie, alle soorten lijm, epoxy, noem maar op, van alles is er gemorst geweest. Uiteindelijk waren deze vloeren inderdaad al 10 jaar oud als je rekent wie er allemaal over gelopen heeft.

Ook met verf herstellingen ben ik even zoet. Dat is een lang proces. Dag 1, schuren en met filler opvullen. Dag 2, filler schuren en primer erop. Dag 3, primer schuren en eerste laag witte verf erop. Dag 4, heel fijn schuren om de borstel strepen eruit te krijgen en dan kan het polieren beginnen. Eerst pasta 250, dan pasta 400 dan de waxs. Polieren doen we met een machine. Allé, om kort te zijn een proces van een hele week. Uiteraard pak ik er vele tegelijk aan. Ook dat lukt allemaal goed en begin dit goed te kunnen en te kennen.

Ook nog met de nieuwe toilet layout bezig geweest. U weet nog, pomp stond veel te ver en te hoog en dat gaf keer op keer problemen. Een nieuwe zwart water tank van 88l moet geplaatst worden. De oude promoveren we tot dieseltanks. Dus nu ook weer met glas en epoxy in de weer om de nodige supports in te lamineren voor de tank.

En wat deed ik nog, een batterij vervangen, keuken lichtje bij geplaatst, antenne tuner en kabels verplaatst naar roer kamer, nieuwe en betere aarde gemaakt voor de SSB radio, LCD scherm ingebouwd in kaarten tafel, touwen vervangen, lekkende toilet vacuüm pomp hersteld, één ijskast aan de praat gekregen (zelf), de andere wil maar niet lukken. Waarschijnlijk heeft zeewater onderaan in de leidingen corrosie veroorzaakt  die niet te verwijderen is. Alles aan deze ijskast is nu vervangen. Compressor, warmte wisselaar, electro box, filter, maar nada, niks, dood. Ik vrees dat er nieuwe aan te pas gaat komen en hoe zit dat dan met garantie? Al die vorige spullen waren in garantie geleverd, Indel blijft vast geen Sint Niklaas spelen. Maar heb ik fout in deze, ik denk van niet. De oorzaak is duidelijk een vergeten vervanging van de anode in de warmte wisselaar met grote gevolgen. Zeewater is in het ijskast systeem gevloeid en heeft zijn destructieve werk voltooid.

Wat moet ik nog doen, anker relais vervangen (garantie), reef touwen vervangen, Lazy Jack instaleren (garantie, is die zak waar het groot zeil in neergelaten wordt), kleppen regelen van Panda, ander toilet ook aanpassen zodra die tank ons toekomt, nog wat kathode lichtjes plaatsen voor indirecte verlichting, Wipe antenne plaatsen voor SSB (is nu gewoon een draad die opgetrokken wordt), Navtex antenne plaatsen en navtex box aansluiten op computer (is rap gezegd maar dat is weer een heleboel antenne draad trekken), de kurkvloer herleggen en dat is een zéér grote karwij waarbij veel stof te pas komt. De oude kurkvloer moet namelijk afgeschuurd worden om de bobbels eruit te halen. Jawel, onze vloer is verre van vlak en dat staat niet. Met de oude kurk heb ik een licht gewicht filler van 3mm, dus schuren maar. En dan gaat de boot er nog uit. Weer een hoop werk waar ik later nog over zal berichten. En oh ja, we verwachten nog nieuwe deuren allà nr2 want hoe spijtig ook de goede looks van onze lexaan deuren, ze deugen niet op tal van vlakken die ik u nu bespaar. Garantie zo werd ons bevestigd in een mail.

En zo hebben we nog wel even te gaan voor de te do-list acceptabel wordt. Pensioen hé, vergeet het maar. Gewoon ander werk gevonden maar helaas betaald het slecht. Het kost verdomme !!!! Als je denk, dit is niet normaal voor een nieuwe boot dan heeft u compleet gelijk. Een klein excuus zou kunnen zijn dat het nr3 is een alweer een proto type met elektrische motoren. Nu hebben daar net geen probleem mee. Maar dan zou je denken dat ze toch veel geleerd zouden hebben van de eerste eigenaars boot, wel lees dan het verhaal van de Butterfly maar eens. Dat is nr4 en gekocht door Engelsen uit de buurt van Londen. Karen schrijft prachtig maar niet makkelijk met al die Londense slangs. Tussen de regels kom je er dan achter dat hun verhaal in niets verschilt met het onze. Erger zelfs, ze hebben het nog erger te verduren.

Vandaag, zondag naar Funchal geweest met een Frans koppel. Tevens een Engels koppel afgezet aan de luchthaven. Arm Polooke. We waren net op tijd om de parade te aanschouwen van al die oude zeilschepen met 3 en 4 masten. De meesten gaan richting Canarische om daarna waarschijnlijk de oversteek naar de Carieb te maken. Wel dat lijkt de enige logische weg. We hebben nog wat door Funchal geslenterd en hebben een restaurantje mee gepikt. Traktatie om voor taxi te spelen. Ook nog een supermarkt leeg geroofd want de Fransen vertrekken binnen kort naar La grande Motte in Frankrijk om hun laatste 2 jaar te gaan werken.  Wel, als hun diesel injectie pomp gerepareerd raakt. Boten hé, altijd wat.

Hé, niks te vertellen zenne. Toch nog een "gazet" bijeen geschreven (voor de Nederlanders, "krant"). Tot volgende.

Sorry for the radio silence. Wi-Fi system was out for one week here. Well, not that much news to gather here anyhow.

Meanwhile a collage has visited me. Thanks Paul and Marie-Louise for the distraction from work. After talked things over with a glass of white wine they went for the nice walk of 3h in the tail of Madeira. Lorenzo something. But, after 3h some kind of squall came over. In 2 minutes time the sky went black and winds of 35kn at the marina. Rain is flying horizontal. Pour Paul and Marie I thought, hopefully they at the car by now. But no, there where not. And more, they had no raincoats. Well, who takes a rain coat in full bleu sky with a burning sun. Well, on Madeira you should anyway. After the squall, summer again.

The day after it was vertical rain. For hours and plenty. Result, the building area floated and a mud lawine came down to the marina colour the so bleu marina water red. A lot of man power was needed to clean the key. But, this is normal for September October. Lucky the sun is more present then the rain and I'm still walking around in naked torso. Even when it’s raining it’s still warm.

Luckily I have so now and then good contacts. Most of them French. A French Connection. The ice seems to be melting quick when a forrener speaks French. So by now my French is up to date again. Funny, most of them are from Brittany (Golf the Morbihan). So the address list in outlook has grown. They all insist to give a call when ever we are in that Golf. And I will indeed, where to be found better guides than the locals who are sailors themselves. I would not know to choose between the more then 300 islands there but they know fore shore the best spots.

Every night it's dinner on an other boat. Also me, twice being the chef. And I did not avoid the confrontation cooking French meals they know all to well. Like Gratin, Quiche, some meat (don’t know the English name) with Bourcin sauce. But I passed the test. And when French people like your meals, well, this gives a warm feeling.

And yes, guys from work, the BBQ was lit too. Thousand thanks for this beautiful gift. He just worked fantastic. Got a lot of compliments witch belong to you guys. No picks here because it was dark but to be honest, just forgot to take them.

Taby is OK. The devil tears down the boat so now and then but I'm still the boss. See pick how nicely he sleeps. He does that from 11h till 17h. Time for me to paint. See pick for the difference and that's just the first layer. Also for the inside I received new cork witch is much more beautiful structure wise. Sadly only 6m² of the 20m² is guaranty. The floors inside and outside where by fare showroom state as was promised. And it's not the skippers who caused this. No, I know the floors from Durban. What to expect when all the factory guys work for months on the uncovered original floor. Oil, all kinds of glue, epoxy and wear and tear made this floors look like 10 years old witch they where indeed considering how many people walked on it.

Also the paint jobs keeping me busy. This is a long process. Day 1, sanding and putting filler on. Day 2, sanding the filler and putting primer on. Day 3, sanding the primer and putting white paint on. Day 4, fine sanding paint so the brush structure is gone. Now we can start to polish. First 250 pasta, then 400 pasta and finally wax. All done with a machine. Well, to be short, a one week job. Of course I attack many spots at the time. And there are many. The paintjob on the boat is a real disaster. Bladders, dust painted in, brush retouches who looks armature, etc. Lucky I'm getting good at this.

Also busy with the new toilet layout. Has you know, the pipes where far to long and the pump far to high. This gave us time and time again problems. Also a new 88l black water tank will be installed giving us more independence. The old black water tanks are to be promoted as extra diesel tanks. So now am working with epoxy to make the supports off the tanks. 

What else did I do, well, changed a faulty battery, put an extra light in the kitchen, replaced the antenna tuner (and cables) to the rudder room, made a better earth for the radio, put an LCD screen in the chart table panel, changed ropes, repaired a leaking toilet pump, repaired myself the saloon fridge but pity the fridge in the kitchen is dead. All parts are changed in guaranty provided by Indel but the pipes inside the fridge seem to be blocked by the seawater intake. So, what now, am I to blame? Indel will not playing Santa Claus any longer I suppose. No, it's clear forgetting to replace the anodes is the cause.

So what else to do, changing the anchor relay (guaranty), changing the reef lines, installing the Lazy Jack (guaranty), regulate the valves of the Panda generator, changing the other toilet system as soon that black water tank arrives, installing some cathode light for indirect light in living room, placing wipe antenna for SSB, placing Navtex antenna and box and connect to computer, replacing the cork floor and that's a big and dirty job, we are using the old cork floor as a light weight filler cause the floor is by far flat. A lot off bumps and pits are to be sanded out. I've got 3mm to do that. And then the boat will go out of the water (wonder how mush it will weight). So again a lot off work I will report later on. O yes, I forgot the new doors like nr2, our Lexaan doors don't do there job and I save you the details but it should be in guaranty as was stated in a email from AFC.

And so we can go one and one with the to-do-list before it get to a point off being acceptable. So retired hey? forget it. I just found other work and it's bad paid. In fact, it cost. If you think by now, this is not normal for a new boat, you damned right. It could been seen as an excuse being nr3 and hybrid but on the part of hybrid we have no problems at all. So you would think after deliver the first boat to a real owner they have learned there lesson, well, please read the blog off boat nr4 the Butterfly discover your selves there are a lot of similarities to our story.  In fact, I got the impression it's even wors.

Today I went to Funchal with a French couple. Also an English couple who I dropped at the airport. Poor VW Polo. We where just in time to watch the old ships parade sailing off to mostly Canaries. Probably afterwards the Carieb the only logical route. Later on had a nice walk trough Funchal and picked a nice restaurant where I was treated for a meal. Compensation for being a taxi man. Also robbed a supermarket because the French people are leaving soon for La Grande Motte (France Mediterranean) to go back for there last 2 years of work. Well, that is if there diesel injection pump will be repaired. Boats hey, always something going on.

Zie album voor 2 nieuwe rubrieken, nl. Taby en Madeira sept/okt.

Even een recht zetting. Ik krijg van AFC te horen dat mijn website de allusie zou wekken dat de boot onafgewerkt Durban zou verlaten hebben. Meer bepaald, geen bilge pompen en geen ijskasten. Wel, om eerlijk te zijn, ik weet het niet. Ik was niet aanwezig wanneer de ASW vertrok en dus kan ik ook niet getuigen of alles wel werkte. Laten we er dus van uit gaan dat voorgaande wel operationeel was.

Wat zeker niet werkte waren de Webasto heaters. Maar daar hadden we een deal over om eens naar Nederland te komen om dat in orde te brengen. Iets met een stekker ofzo. Ook het Capi systeem voldeed nog niet. We zouden een upgrade naar versie nr3 krijgen daar de huidige versie nog teveel software fouten zou bevatten. En dat laatste kunnen we bevestigen daar tal van nodes of niet werken of hun adres verloren hebben ( Capi is een eendradig systeem dat door heel de boot loopt  en de schakelaars (nodes) zijn computer gestuurd). En daarmee maak ik een einde aan een ander verhaal als zouden we naar Nederland moeten voor herstellingen. Niet echt dus maar er moet als we daar ooit eens zijn nog een en ander uitgeklaard worden.

Feit is wel dat de boot ons werd afgeleverd met geen enkel werkende ijskast of diepvriezer en met geen enkel werkende bilge pomp op één na manueel bedienbaar. Dat was dan ook te merken aan de zowat 100l smurrie in elke romp die het rieken niet waard was. Shit happens.

Misschien maakte ik ook de allusie dat de vloeren binnen en buiten oud en versleten waren. Wel als de boot showroom staat Durban verlaten heeft (en ik kan het niet weten) dan hebben de skippers er een waar feest op na gehouden. Voor zover ik weet waren de vloeren in Durban al 10 jaar oud en hebben de skippers daar hoogstens 11 van gemaakt. Maar goed, geen potten gebroken en ik heb al het materiaal aan boord om de boot weer netjes te maken. De nieuwe kurk is véééél mooier.

Ik mag verder niet klagen over de garantie zover het derde firma's aangaat. AFC doet zijn uiterste best daar alles uit te halen. Zo ook een nieuw pomphuis van een vacuum toilet pomp. Ik schreef ooit ergens dat de lak van de pomp was gaan afpellen en de aluminium was gaan oxideren en had zo de pakking open geperst. Na de pomp te hebben gereviseerd blijkt echter dat het deksel gescheurd is en dat zo de lak werd aangetast. Vandaar de toilet lek toen de boot ons geleverd. In garantie is een nieuwe onderweg.  Met dank voor de snelle afhandeling door AFC.

De ijskast is een ander verhaal. Alles wat kan vervangen worden is vervangen. Maar het zeewater heeft vast voor een verstopping gezorgd en die krijgen we er niet uit geblazen. Op de vraag hoe het nu verder moet krijg ik als antwoord dat de ijskast werkte bij vertrek. En dat kan ik beamen want toen ik op de boot verbleef deed die het prachtig. Dat echter na 1 jaar de anode moet vervangen worden is de oorzaak dat het zeewater aan het koper is beginnen vreten van de warmte wisselaar met alle gevolgen van dien. Bij aankomst in Madeira was het kwaad al geschied. Ben ik daar nu verantwoordelijk voor? Ben benieuwd hoe dat verder gaat aflopen maar ik bericht er vast nog wel over. Feit is dat AFC zich ten volle inzet voor een oplossing. De frigo man komt nog één keer proberen de leidingen te klaren. Als dat niet lukt verklaren we de ijskast als dood en moet er een nieuwe komen.

Verder het anker relais en onderbreking schakelaar geplaatst. Hoera, terug een operationeel anker. Ben ook bezig geweest de druk knoppen van de bimini tent te verwijderen en te vervangen door Perfix systeem. De vorige knoppen lieten los bij sterke wind. Ben benieuwd hoe de Perfix het gaat doen. Een test was al veel belovend.

Verder is de marina nu prop vol. 28 boten die mee doen in een regatta 'Ile de soleil' zijn zich hier aan het verzamelen om op 18 okt te vertrekken naar Dakar, Senegal,de Kaap Verden en dan Brazilië. Zij pakken het wel anders aan dan de ARC dewelke een race is. Neen, de bedoeling van de Fransen is om juist samen te blijven en de Carieb samen en georganiseerd te beleven (6000€). Er liggen 12 catamarans. Dus 11 op 28 boten zijn cata's. Meestal Franse merken en dan ben ik nog steeds blij met onze keuze. Zijn dat logge schoendozen zeg. Ook 5 Amel Super Maramu's. Dat geef ik maar mee voor mijn vriend Fons. Populaire boot in Frankrijk.

Als blijde bijkomstigheid hebben we weer gratis WiFi. Dus kan ik nog eens flink bijwerken. Ook al die programma's die om een automatische upgrade van internet vragen en die me voortdurend plagen met hun meldingen.

Taby dan. Wel de kleine duivel heeft me een nachtje slaap gekost. Na een wandeling met hem naar zijn favoriete boom (200m) wou meneer er niet meer uit. Pfff, hij kende me niet eens meer. OK, ik naar huis, hij zal wel komen. Kent ondertussen de route al goed. Maar om 3 uur 's nachts hoor ik honden geblaf. Nooit eerder gehoord hier. Ik dus uit bed om de stakker te gaan redden maar geen Taby te bespeuren. Ook niet in de boom. De honden zijn half wild of verlaten en lopen doorgaans met de security wachters mee waar ze af en toe een hapje van krijgen. Katten lusten ze vast ook en alhoewel een kat zich best tegen een hond kan verdedigen, gaat dit niet meer op als het meerdere honden zijn. Ik dus naar bed met de gruwelijkste gedachten die de revue passeren. 's Morgens bij het krieken van de dag, dat is rond 8u hier weer op zoek. En jawel, daar staat hij bij zijn boom. Maar dat er iets gebeurt moet zijn is zeker want hij komt maar met moeite mee en vertrouwd de kade niet meer. Schichtig en steeds achterom kijkend krijg ik hem dan op de boot. Hij moet dat op eigen poten doen want Taby laat zich niet pakken. Na wat eten heb ik hem voor de rest van de dag niet meer gehoord. Hij had net als ik ook slaap tekort.

See album vor 2 new topics. Taby and Madeira sept/okt.

I have to correct something. AFC is asking my attention that our blog give people the impression the boat was not completely finished when she left Durban. More exactly the bilge pumps and the fridges. To be honest, I don't know because I wasn't there when she left. So I presume she was indeed finished. 

Just the Webasto heaters didn't work because of the lack of the proper connections. We had a deal about that this was going to be solved in Antwerp. Also the Capi system was not bug free. So we where promised an upgrade to version 3 will also be done at Antwerp. And that ends another story as if we have to go to Antwerp for repairs. Just some little updates.

Fact is that the boat was delivered with no working fridges, no auto working bilge pumps and only 1 working bilge pump on manual. About 100 litres smelly bilge water she was carrying in here hulls.

Maybe I also made the allusion the floors where old and dirty. Well, if the boat has left Durban in showroom state, then the skippers had a big party on the boat. But has far as I know, the floors where 10 years old when I was there and the skippers my add one extra. But OK, I've got all the materials on board to fix things back to showroom state. The new cork is much more nicer than the old one. Structure.

I have further no complains about guaranty as far as it counts for 3rd party suppliers. No effort is spared by AFC to get the most out of the suppliers. And that goes for a new toilet vacuum pump house too.  Earlier I wrote the paint was damaged and the oxidation of the aluminium housing has caused the joint to be pulled up and start to leak. Now after a revision I discovered the plastic housing above the membrane was cracked. That declares the leak and smelly bilge when the boat arrived. A new one is on it's way in full guaranty. Thanks for the fast intervention of AFC.

The kitchen fridge is an other story. All that could be replaced is replaced. But seawater must have caused some blockage in the internal pipes. Blowing out the pipes didn’t work. So now the question what next? The answer of Gideon was, it worked when the boat left Durban. And indeed, she was working fine when I was present in Durban. That the anode needed to be replaced after one year is the reason seawater has eaten the copper of the exchanger. Anyway, when the boat arrived at Madeira, the fridge was dead. Am I responsible? I wonder how this story will end. Fact is that AFC is fully cooperating to find a solution. The fridge man will do another attempt to blow out the pipes but if this wouldn’t work we will declare the fridge as dead and done. A new one has to be ordered.

Well what else did I do, ha, placed the new anchor relay and anchor breaker switch. And yes, eureka, I have a proper working anchor system. Also started to change the buttons of the bimini tent with the new Perfix system. The old buttons came loos when the wind was blowing to hard. A test so far has proven Perfix is doing his job well.

The marina is full now. That's caused by the 28 boats from the regatta 'Iles de Soleil' who have chosen this marina as starting point. They will start on 18 October to go to Dakar, Senegal, Cape Verde and Brazil. It's not like the ARC who is a race. No, the point is to stay together all the way. For 6000€ all is organized for them. There are 12 catamarans our included and 5 Amel Super Maramu's Most Cats are French fabric. Our ASW look slim and fast compared to them.

Always when there's a regatta, we have free WiFi.  Finally, all those programs that needs an automatic update can be done. So no warnings anymore for the updates.

Snel nog een kleine update nu we nog even gratis WiFi hebben. Jawel, de regatta vertrekt morgen en dan is het mooie liedje uit. 28 boten verlaten dan de marina. Zal terug erg kalm worden. Alhoewel, er beginnen al ARC boten binnen te lopen en volgende maand komt alweer een Franse regatta aan.

Het is nu gezellig druk in de haven. Ik heb veel contact met de Fransen en mag overal mee van snoepen. Komt ook omdat ik heb laten weten zeer geïnteresseerd te zijn in hun programma. Ga maar eens kijken op www.ilesdusoleil.eu . Wat ook aantrekkelijk is, en dat had ik nog niet verteld, is dat ze na Salvador de Bahia de Amazone opgaan. Voor maar liefst 1000km. Kijk, dat doe je niet alleen. De Amazone is best gevaarlijk vanwege de criminaliteit. De boten worden dan ook permanent begeleid door politie. Dag en nacht. Een unieke kans dus.

En de prijs, 6000€ voor 6 maanden valt best mee. Kreeg net een mailtje van mijn Nederlandse vrienden van de 'Lions Princess' en die hebben net een maand marina geboekt in Santa Cruz (Tenerif) aan, jawel, 1000€. En dat zonder avontuur. Wel, die moeten ze zelf maken. Ik wil maar zeggen, die regatta valt best mee.

Verder blijf ik maar klussen maar het hoge tempo is er nu toch uit. Vandaag nog 3 electrische probleemjes opgelost. Nacht lichtjes werken natuurlijk niet als ze verkeerd gepoold zijn. Zijn Leds namelijk. De te 'do list' is toch al redelijk opgeschoten.

Ook wordt het nu hoog tijd dat Martje komt. Ik begin me zowaar te verwaarlozen. Heb geen honger of zin in koken. Dus flans ik maar een snelle hap in elkaar. Ook het klussen komt als maar trager op gang. De fut is er wat uit. Heb dringend een supporter nodig om me op te peppen. Dat het rap maandag mag zijn.

17/10/08 Madeira - Quinta do Lorde

Fast a update while we have still free WiFi. Yes, to morrow the regatta is leaving. Gone internet. 28 boats will leave the marina. Is going to be very calm again. Although, already some ARC boats are arriving and next month an other French regatta will arrive.

It's quit busy and cosy in de harbour now. Have a lot of contact with the French people and I can join all activities. Must be because I showed some interest in there program. Have a look at www.ilesdusoleil.eu , I think it's also in English available. What also is very interesting, and I forgot to tell you, is the fact that after Savador de Bahia they go up the Amazone. 1000km !!!!. Well, that you do not alone for sure. The Amazone is dangerous because of the level of criminality. So the boats are guarded by police boats day and night. So this is an unique opportunity to sail de Amazone.

And the price, well 6000€ for 6 moths all in is not bad. Just got a mail from my Dutch friends of the 'Lions Princess' who booked one month at Santa Cruz (Tenerife) at, yes, 1000€. And that's with no adventure. Well, they have to make that themselves. The point is, the regatta price is reasonable.

And for the rest work, work and work. Have to say though, the spirit is gone. Just fixed 3 red Led lights who where wrong connected. Led needs the right +-. Well, anyway, the to-do-list is getting shorter by the day. But still a lot to do yet.

Also time Martha is coming. I begin to neglect myself. I've got no appetite and gave up cooking almost. So it's back to junk food. Also getting started for work is more and more difficult. No juice anymore. So I need fast a supporter to get me going again. Please let it be soon Monday.

Hoera, joepie, mijn zoeteke is weer bij mij. Eindelijk. 7 weken was wel wat te lang en we hebben elkaar beloofd dat nooit meer te doen. 20u stip was ze geland. De dag daarna treft ze het met een wolkenloze prachtige dag. De tegenstelling kon niet groter zijn met België. Vandaag nog zon maar zeer veel wind. We maken er maar een Email/website dagje van.

En mijn koppeke ziet er weer fatsoenlijk uit. Het 2de dat Martje met me deed was kapper spelen en dat deed ze goed. Het eerste wat ze deed laat ik aan jullie fantasie.

Veel meer nieuws is er niet. Oh ja, Taby heeft Martje ook al aanvaard. Dus alles peis en vree hier. Morgen naar de MAR voor de laatste loodjes ivm de registratie en dan stillaan de boot klaar maken voor onze gasten eind Oktober. Mijn petekind, zijn zus en ouders komen ons dan 3 dagen bezoeken. Daar kijken we alvast naar uit.

22/10/08 Madeira - Quinta do Lorde

Hurray, hurray, my sweetheart is back. Finally. 7 weeks was actually to long and we promised each other not to do that again. Ever. It was 20.00h when she has landed. The next day could not be better. Bleu sky, warm. The contrast with Belgium could not be greater. To day still sunny but a lot of wind. So we make this day a Email/website day.

Also my looks are improved a lot. 2th thing Martha did was cutting my hair. And she did well. The first thing she did, well, that's up to your imagination.

Mijn petekind Yoran, zus en ouders zitten alweer op het vliegtuig richting huiswaarts. 3 dagen zijn weer zo voorbij. Hoelang zal het duren voor ik hen weerzie? Maar ach, wat hadden ze pech met het weer. 2 van de 3 dagen waren ronduit slecht. Veel wind en veel regen. Met zo'n 16 graden vinden wij het ook nog fris. Dus veel plannen vielen letterlijk in het water. Niet gaan zeilen, niet gaan ankeren in de baai, niet met de dingy kunnen spelevaren, niet kunnen zwemmen of naar strand gaan. Wel hebben ze de mooiste dag gekozen om een lange rondrit te maken over Madeira. Ze hebben nu toch een idee van wat Madeira te bieden heeft.

Gisteren nog een poging gedaan om de mooie wandeling hier in de staart van Madeira te maken maar de weergoden joegen ons op de vlucht met heftige regen en windvlagen. Dan maar wat gaan vissen of een poging daartoe, maar weer moeten vluchten en als verzopen katten aan boord gekomen. Neen, echt geen geluk gehad.

We hadden met zijn allen wel een goede tijd op de boot. Nu weten ze hoe we hier leven  en het viel ze wel in de smaak. Wij zijn de boot natuurlijk al gewoon maar het verbaast ons steeds wat een "wauw" effect het heeft op andere mensen. Zelfs op andere catamaran eigenaren. En de ASW heeft bewezen dat 'even' leven met zijn zessen goed doenbaar is. Ook de keuken leverde weer leuke maaltijden en de buikjes kwamen niets te kort. En de bimini tent heeft ook zijn dienst bewezen. Die voorkwam dat ons 'terras' voortdurend nat zou zijn geweest en maakte de leefruimte toch weer een pak groter. (Voor de zeilers, de 'Perfix' drukknoppen hebben hun taak mooi gekweten in die felle windvlagen.)

Yoran (9) en René (8) zijn echt schatten van kinderen. Ze hebben uren met elkaar aan het 'pappen' geweest. (kaartspel). Geen minuut hebben ze geklaagd omdat het buiten zo slecht was. Wel vonden ze het spijtig dat we niet zijn gaan varen. Maar met 25kn en meer wind ga ik liever niet wat manoeuvreren in de marina.

Maar ach, ze komen vast nog wel eens en dan moet het wel lukken. Wij zijn nu een hele poos alleen met zijn tweetjes.  Nog een week en de boot gaat uit water. Plenty werk in het verschiet. Maar daarna, ....., dan gaan we beginnen reizen. Eindelijk. We zijn er klaar voor. Nog even en de boot is dat ook.

01/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

Yoran, my god child, sister and parents are flying home. The 3 days they're  here were flying too. How long before we see them back again? But, Oh, oh, such bad weather they had. 2 of the 3 days where sh...t. A lot of rain and wind. So many plans fell into the water. No sailing, no anchoring in the bay, no dingy play, no beach or swimming. Lucky they did choose the best day to have a car ride around the island. So at least they know what Madeira has to offer.

 Yesterday we did an attempt to walk that nice walk in the tail off Madeira but the weather gods decided differently and chased us away with wind and heavy rain. Well, lets go fishing then. But again a no-can-do from the gods ending up soaked wet on the boat. Realy bad luck weather wise.

 We did had a good time on board. Now they know how we live and it was well approved. We know the boat of course for so long so we are surprised about the 'wow' effect it has on other people. Even other catamaran owners. The ASW has proven to be liveable with 6. Also the kitchen provided us with fancy meals. All belly's happy. And the bimini tent was a big success. It prevented the terrace to be wet over and over and extended the living space considerable. (For the sailors, the Perfix attachments worked fine considering the heavy winds the hade to bear.)

 Yoran (9) and René (8) are adorable children. They kept each other busy for hours and hours playing carts. Not a minute they complained about the weather.  Of course they were sorry about not going to sail. But with 25kn of wind in the marina, I was not to keen to manoeuvre the boat in to the small channels.

100 jaar kan je hier worden op Madeira. Na die ene slechte week dan onze familie hier was is het alweer aan het zomeren. Naar Belgische begrippen wel te verstaan. Ook de lucht is van de zuiverste die je maar kan bedenken. 10.000den zeemijlen heeft die rond het Azoren hoog gedraaid en nu mogen wij die ademen. Er is hier op Madeira nagenoeg geen industrie en hier in het Noord Oostelijke staartje (waar ook steeds de wind vandaan komt) is de lucht puur. Gelukkig roken we niet want anders zou al dat goed teniet gedaan worden.

Om maar over iets te zeveren als je niet veel verhaal hebt. Taby is ondertussen onzijdig geworden en gisteren heb ik hem uit een andere boot moeten stelen omdat hij er niet meer uitraakte. Gelukkig stond er een luik open.

Het klussen loopt verder en er is licht aan het eind van de tunnel. Drie werf hoera ook voor de ijskast die het nu weer doet. Met zijn -12gr moet er nog wat met de juiste druk gespeeld worden maar ziet er veel belovend uit.

De registratie bij de MAR is ook rond. Nog even een flinke duit mogen betalen aan de juridische Portugese vertegenwoordiger die we nodig hadden omdat we niet gedomicilieerd zijn in Madeira. In totaal kost ons deze registratie zo'n 4000€. Te weten dat dat in België met 50€ zo gepiept is. Helaas hadden we geen andere keuze daar de Zuid Afrikaanse (tijdelijke delivery) registratie af liep toen de boot hier aankwam en dus mag je niet meer varen. Staat gelijk als varen met een gestolen boot. Maar goed, er zijn aan de Madeira deal nog andere voordelen die deze som verantwoorden.

We hebben tussendoor nog een levada gewandeld. Die liep meer door bewoond gebied en het is schrijnend te zien hoe sommige mensen leven en wonen. Bijna bidon ville. Er is dus nog plenty armoede in Madeira. Onderweg krijgt schrijver van dit verhaal het lumineuze idee om cactusvruchten te plukken. Wat later blijkt echter dat mijn hand waar ik de vruchten in droeg vol kleine stekeltjes te zitten die met het blote oog nauwelijks te zien zijn. Het duurt tot thuis met leesbril en vergroot glas dat Martje ze allemaal weet te vinden. Overigens de vruchten waren bijzonder lekker. Structuur van een verse vijg maar andere smaak.

12/11/08 Madeira - Quinta do Lorde

100 years can Madeira offer you. After the bad weather week while family was here, this is back to normal. Belgian summer. Also the air is one of the purest you can find. After 10.000Nm turning around the Azores high this is ready to breath. And there’s no industry on Madeira, specially not in the tail where we resident being in the North East from where the wind is always coming. Lucky we are non smokers otherwise it would all be lost.

Just writing bull shit while I got no story. Well, Taby is castrated the poor devil and yesterday I had to save him out of a boat where he jumped in but could not get out anymore. Lucky one hatch was open.

The to-do-list is getting shorter. Also hooray for the fridge in the kitchen who is now working again. Just needs some fine tuning to get the -12gr up (or down rather) to -18gr.

Registration at the MAR is also done. Had to pay forcibly for the juristic Portuguese representative witch we need while we are not domestic here. In total this registration have cost us 4000€. Know this, in Belgium it’s 50€. But we had no choice anymore. While the boat arrived in Madeira the temporary delivery registration of SA was finished. And then you don't sail anymore cause that would be equal to sailing a stolen yacht. Anyway, the Madeira connection has other advantages who makes this registration worth while.