Was jullie jaareinde zo fantastisch als het onze? Hopelijk wel maar het jaareinde in Funchal is toch wel héél bijzonder. Niet dat het er naar uit zag de dagen voordien. Op 30/12 werden we geconfronteerd met een ware Zuid Wester storm. Das 180 graden uit de foute en ongewone richting.  Een laag, jawel, een diep laag drukgebied boven de Azoren zorgde voor heel ongewoon weer hier. Normaal ligt boven de Azoren altijd een hoog druk gebied. Ook in Spanje en Portugal zullen ze het geweten hebben. Winterse toestanden aldaar.

En dan op 31/12 en volgende, terug zomer. 21 graden en werken in short en onderhemdje. Nu ja, ik loop even vooruit want er was nog dat fantastisch nieuwjaar. Getrakteerd op een zomers terrasjesweer worden we ontvangen in Funchal. Dat de kerstverlichting een bijzonder iets zijn hoef ik niet meer te vertellen. Dat verhaal kennen jullie al. Maar O, O, O, het vuurwerk. Met zowat een miljoen mensen krijgen we een spektakel dat halisunant is. Niet alleen gaat een pracht van een vuurwerk af op de kade maar overal in de stad en in de heuvels gaat simultaan en synchroon een evenknie af. Je komt werkelijk ogen te kort. Kippenvel moment. Met ratelend en oorverdovend vuurwerk komt na een vol kwartier een einde aan dit feest. Het gejuich van de menigte is ook ontroerend.

En zo zitten we nog 1.5 uur nog te terrassen en na te genieten van dit spektakel. De mensenmassa die ons voorbij paradeert is ook de moeite om te bekijken. We overlopen ons jaar en constateren dat we toch maar geluksvogels zijn om dit allemaal te mogen meemaken. En dat ons nieuwe jaar ons van alles zal brengen dat is zeker. De boot is bijna klaar om terug te water te gaan. Weer een hele waslijst kan geschrapt worden van de To_Do_list. Met dit goede weer gaat het schilderwerk weer plots snel vooruit. Terwijl ik dit schrijf is de laatste paint klus achter de rug. Nog wat fijn schuren en polieren en klaar is kees. Er is nog wat binnenwerk met als voornaamste de kurkvloer en de zwartwatertanks maar dat kan op het water ook.

Maandag 05/01 hervat hier het werk en willen wij zo snel mogelijk weg omwille van het stof. Terug naar onze vertrouwde marina 'Quinta do Lorde'. Op 12/01 zijn we de auto kwijt. O ja, dat verhaal ken je nog niet. Zo'n paar weken geleden ging ik naar Machico om te internetten. Martje was toen in België.  Staat daar zo'n jonge knul aan mijn auto met het voorstel hem te kopen. Hij kent de auto en de motor is beroemd. Ja, dat had ik al gemerkt. Veel power had die kruk wel. Even later komen we tot een akkoord. De auto gaat van de hand voor de helft van de prijs die wij betaalde. Nu voor 600 Euro hadden wij nooit een huur auto kunnen veroorloven voor de ruim 4 maanden dat we ons Polooke hadden. En al was het een wrak, hij liet ons nooit in de steek. Goede deal dus. Wij blij.

En zo leggen we nu de laatste loodjes aan onze vertrek alhier op de werf. Straks terug op water en maar goed ook. Caniçal was leuk maar ook veel lawaai. De haven, de straat racers, de bommetjes gooiers (bommen eigenlijk want wat voor klappers zijn dat hier), het stof en slijpsel. Kortom genoeg Caniçal tot volgend jaar september als we er weer uit moeten voor nieuwe roeren en schroefas lagers. 't Ja, boten hé, je blijft altijd bezig.

Ps. Zie foto van onze gloednieuwe spoiler op de davits. Voorlopig staan daar de radar reflextor (actief) en de WIBE antenne (Weather Info Box Europe). Zie laatste zeilen voor een test. Weerkaartjes, fax berichten, Navtex berichten rollen nu gezwind binnen en dat terwijl ik anderen hoor klagen dat ze niks kunnen downloaden via SSB zender. Met dank aan Gideon voor de gift.

Proost aan iedereen die ons genegen is.

02/01/09 Madeira - Caniçal

Hope your end of year was as good as ours. Well, anyway, Funchal gave us the best she could. It was looking bad though the days before. On 30/12 a full South Westerly came over, that's 180 degrees wrong direction for Madeira. A very low above the Azores !!! was the guilty one. Very unusual. And they know by now in Spain and Portugal. Real winter there.

 And then, then there's summer again.  On old years day it's 21 degrees.  I’m working in shorts. Well, I'm  ahead of the story. First the new year story. It's really summertime when we arrive in Funchal. Christmas lightning is fantastic, but this you already knew and we don't have to tell this anymore.  Not only on the quayside  but simultaneously everywhere in the city and on the surrounding hills there are hughes fireworks.  Almost a million people can witness this spectacle and you can hardly see everything because so much is happening.  After 15 minutes a real explosion of noise and lightning brings it all to an end and the joy of the crowd is very touching.

 After all this it takes us a while before we can take place on a terrace  where we stay for another 1,5 hours and watch al the people waking by, witch is sometimes very interesting to see.  Sitting here with a beer and a wine, we consider ourselves very lucky to do all this.  No doubt the next year will also be very surprising.  Our boat is almost ready to go back into the water and finally the TO DO list is getting shorter by the day.  Thanks also to the good weather al the paintwork is done.  And the inside work, with meanly the cork floor can be done on the water too.

On Monday 05/01 people start to work again here at the wharf and that is why we want to be out of it because of the dirt, back to our marina 'Quinta do Lorde'.  And then by the end of the week we will be without a car too.   Let me tell you that story.  A few weeks ago, while Martha was in Belgium, I went to Machico to go on the internet.  Al of the sudden there's a young guy standing at my car.  He knows the formal owner and he knows the car especially for his motor.  And that  the motor is explosive we already found out for ourselves. So he proposes me to buy the car and we come to a deal.  He will give us 600 €, for that price we never could have  had a rent car for more than 4 months.   So good deal and we very happy.

And so we're now busy  doing the last details and then we're off.  Away from Caniçal, away from the noise of the harbour, the street racers, the dirt.  Until September of this year, then we'll be back to get new rudders and axes for the propellers.  Yes you're always  busy with boats.

ps. See pick of our brand new spoiler upon the davits. For now the radar reflector and the WIBE antenna is installed. (Weather Info Box Europe) so now Fax, Navtex, weather cards ect are coming in pretty well while others complain not to receive anything via SSB radio.  With thanks to Gideon for the gift.

Nu we klaar zijn om te water te gaan zijn we gevangenen van de werf. Het staat hier vol en maandag kwam een laatste boot op het droge voor de loskade. Ach, het was maar even afspuiten. Maar zo gaat dat niet met boten en het wil weer even tegen zitten met regen. Vermoedelijk kunnen we vrijdag te water. Uiteraard wordt geen staan geld meer aangerekend. Lekker goedkoop maar we willen hier weg nu het gonst van de werken en dus ook het vuil.

Verder geen nieuws van betekenis. Maandag zijn we de auto kwijt en dus gaan we nog wat  zware spullen bunkeren zodat we daar later niet moeten mee sleuren. Terug met de bus of de shutlle bus van de marina. Tijd ook om Madeira te verlaten. Het heeft lang genoeg geduurd.

07/01/09 Madeira - Caniçal

Now that we are ready we are imprisoned at the wharf. It’s full house here and the last boat taken out is blocking the dock. Just for a high pressure clean they said but that’s not boat like. So they need to paint too and it’s raining today. Well we are promised to get into the water on Friday.  Of course no pay for being here.  Nice and cheap but with all the Works around us (and the dirt) we want to flee.

Not much news of any importance. Monday we're out of a car again. Sold. So we go shopping all the heavy stuff for now. Later on it’s back to the bus or the marina shuttle. Time to leave Madeira. It has taken enough time now.

Als gijzelaars gevangen op de werf besluiten we nog maar eens de toerist uit te hangen. Dus wijle weg op 08/01 lukraak op de map uitgekozen. Wij dus de 107 op naar Curral das Freiras zowat een eind boven Funchal te vinden.

Dit eiland heeft ons nog nooit teleurgesteld en dat doet het nu ook weer niet. De route naar het dorpje, dat het midden van Madeira wordt genoemd omdat het in de grootste krater ligt, is weer adembenemend mooi. Je bereikt Freiras nu via 'alweer' een tunnel maar vroeger lag de route rond een berg. Erg spectaculair. Aan de zijde van het dorp is deze weg nu afgesloten omdat er grote rotsblokken op gevallen zijn maar via de andere kant (afslaan voor de tunnel) is hij nog open tot op de Miradouro (uitzicht punt) met als naam Eiro do Serrado.

Eerst struinen we nog wat rond in dit dorp dat tevens bekent staat voor zijn kastanjes. Wij dus in het restaurant een kastanje bad genomen. Eerst gepelde (ook het vliesje) geroosterde kastanjes met zout en daarna kastanjesoep gegeten. Kan heel even geen kastanjes meer zien en het soepje eet ik uren daarna nog. Zwaar spul zeg. Martje koop er ook een mooie wollen poncho. Het is niks te warm daar op 1000m.

Dan is het tijd om naar de miradouro te rijden. Ja deze trip is een zalige auto-wandel tocht. Het enige beetje echt wandelen is naar de miradouro zelve die Eira do Serrado noemt. Wauw, wat we daar zien is nauwelijks te beschrijven. Enkel een balustrade scheidt ons van een gewisse dood 400m lager en dan heb je de wand niet eens geraakt. Het terras steekt dan nog eens over om het nog wat spannender te maken. We krijgen allebei dat weeë gevoel in de onderbuik als we in de diepte kijken. Beneden zie je het dorp, zie foto, zie ook hoe Martje op de overhang staat. Nu hebben we al wel meer op fantastische uitzichtpunten gestaan maar deze mag in de top 3 van ons. De anderen waren in de parken in de USA.

Daarna rijden we weer terug door dit fascinerend landschap waar wolken letterlijk gevormd worden op de flanken van de berg. Ik heb het ook gefilmd maar die files zijn te groot voor deze blog. Spijtig.

We ronden deze schitterende dag door nog even naar Funchal te gaan en een andere buurt te verkennen en dan weer naar de Mondelo voor alweer een zware vracht. We komen nu even toe met bier, water, wijn en ander zwaar spul. Maandag verloopt de verzekering van de auto en gaat hij van de hand. Ik ga dat karretje nog missen.

Vrijdag 09 zetten ze ons op het verkeerde been door te melden dat we misschien nog te water zullen gaan. Daarmee is de hele namiddag natuurlijk naar de filistijnen want er gebeurt niets. Gelukkig wel op Zaterdag. Eerst nog 4 andere vissersboten te water en we zijn bevrijdt om ook te gaan. Best alweer spannend. Hij gaat toch niet ergens lekken? of zal de Panda generator wel starten? Onze batterijen zijn te zwak om vol elektrisch naar Quinta do Lorde te varen. Zo'n 30 minuten. Reeds versleten?

Maar alles verloopt prima op een kleine botsing met het smalle dok na die ook alweer prima werd opgevangen door de stootboord. We hebben aan beide kanten maar zo'n 30 cm over en bij het achteruit verlaten van het dok neemt de wind de kont op en hupsakee daar draait de boot nog half in het dok stekend. Terug vooruit en daarna wat forser eruit zodat de wind geen kans meer heeft. De Panda start, oef, en geen lek te bespeuren.

We lopen pal tegen de wind (15kn) op naar de marina. 4.5kn over de grond, 5.5kn door het water op 75% power. Dat verschil kan kloppen want er staat hier altijd zo'n 1 à 1.5kn stroom uit het Noorden. We gaan zelden voluit omdat we dan ook nog een beetje van de batterijen nemen. Ik hou het balans van de Panda liefst positief zodat we ook nog een beetje de batterijen laden. In ons geval zijn de batterijen een ultiem noodmiddel  indien de generator uitvalt en je net marina manoeuvres moet doen. We denken eraan ze te vervangen door nieuwe generatie batterijen (zoals die in je camera) alvorens in oktober te vertrekken op ons 2 jaarlijks rondje Atlantic. Die nieuwe batterijen mogen volledig ontladen worden en gaan dan zelfs niet stuk zoals loodbatterijen dat wel doen. Beter dus voor een hybride boot. Klein nadeel is de prijs. Zo'n 18000€ slaat een behoorlijk gat in ons budget. Hopelijk zijn ze tegen dan weer wat goedkoper want de prijs daalt snel. Was paar maanden terug nog 22.000€.

En zo liggen we nu vredig terug op onze aloude plaats. Deur mag weer open maar Taby komt nog niet verder dan de cockpit. Zijn lange gevangenschap heeft hem schuw gemaakt van de buitenwereld. Bovendien heeft onze overbuur een keffer van een hondje en vertrouwd hij dat niet. Op die boot is ook een kat dus die hond zal Taby wel niets doen, maar toch, zal Taby denken.

Terwijl ik dit hier schrijf is het buiten al heel de voormiddag aan het druilen van regenen. Alles grijs. Blijkt alleen hier te zijn. De zon schijnt in Funchal. Ha, dat is dan eens anders want gewoonlijk is het omgekeerd. Geen nood, dit geeft ons de tijd om de post en de blog nog eens bij te werken.  Zodra de regen stopt is het tijd om de boot nog eens een goede beurt te geven na die vuile werf. De buitenvloer ziet er weer niet uit. Dat heb je met een witte boot. 

11/01/09 Madeira - Caniçal - Quinta do Lorde

Being imprisoned at the wharf it's time to play tourist again. So off we went on 08/01 at random choice on the map. We will do the 107 up to Curral das Freiras well above Funchal.

This island has yet never disappointed us and so she did not this time. The route to the middle of Madeira, as they call it, brings us to the crater and what a wonderful ride is that. A tunnel (again) brings you to Freiras. The old route goes around a mountain with very steep slopes. Very spectacular. One part on de side of the village is blocked because of the many rocks that lie on the route but from the other side just before the tunnel you can get to the Miradouro Eira do Serrado.

First we have a nice walk trough the village witch is famous for the Maroons. So up we went to the restaurant and tasted first grilled maroons then maroon soup. Cann't see any maroons now for a while. I’m still eating the soup hours later. Heavy stuff. Martha treats herself on a woollen poncho. It's not so warm up there at 1000m.

And then up to the miradouro (point of view). Lovely auto-hike adventure. The only real walk is to the miradouro itself. And gosh !!!! what a view. Hardly can describe what we see and feel. A fence is all that keeps us from dead 400m lower without touching the wall ever. To make it more exiting the platform is hanging over the wall. We both get that weird feeling in the stoma.  Way deep down you can see the village. See pick with Martha up on the overhang. We've been more on points of view but this one goes in the top 3 list of our memory. The other two where in the US parks.

After that special experience it's back down trough the fabulous landscape where clouds are made on the flanks of the mountains. Got film of that but is to big for this blog. Pity.

We end this marvellous day having a walk in Funchal. Other area. Then it's up again to the Modelo for more heavy stuff. So now we have enough water, beer, wine and other heavy tings. On Monday the insurance of the car ends and the car is sold. I'm going to miss this vehicle.

Friday afternoon is spoiled by the message we mite go into the water. But nothing happens. But lucky, on Saturday it's the moment we long waited for. First 4 fisherman’s boats  and then the ASW is free to leave. We bought are quite nervous. Will she be waterproof? Will the generator start? Our batteries are to weak to get to the marina. About 30 minutes away from Caniçal. Already past away?

But all went well not counting a bump against the wall of the small dock. The bump rail did an excellent job. We only have about 30cm between boat and wall. So going backwards out of the dock the wind took the tail of the ASW and hop turned here to soon.  So back forward and then faster backwards before the wind has any change to have a hold again on the ASW. And hurray, the Panda started well. And also no leaks at all.

Against 15kn of wind we motor up to the marina. 4.5kn over the ground, 5.5kn in the water. That makes sense since the current is about 1kn from the North. I only troutle up to 75%. Otherwise the solomons are draining the batteries too. The Gen is just to small chosen to feed the Solomons 100% and still loading the batteries. Have to live with that. So at 75% the batteries are still in loading modus. We keep the batteries as ultimate emergency in case the Panda stops working at marina manoeuvres. We  seriously think of chancing them with the new generation batteries like in your camera's, before starting our 2 years tour of the Atlantic in October. The new generation batteries is not based on lead and can be drawn totally empty without damaging the batteries. So much better for hybrid purposes. Just one down fall is the price. 18.000€ will hit a blow into our budget. Just hope the price will sink deeper as they where before 22.000€

And so we are peacefully back in the marina. Same spot. Door open again. But Taby goes no further than the cockpit. After 54 days of imprissonnement it made him afraid from the outside. Extra mishap is the fact that our neighbour has a dog and a cat. The little bastard is barking all the time at everything that's moves.

While I'm writing this it's raining all morning. Just here and local. In Funchal the sun is shining. Well, for one time the opposite. No worries, time to write letters and blogs. As soon as it stops raining it's time to clean the boat from all the dirt of the wharf. The floor outside is a mess. Never buy a white boat. Probably have to repaint some parts. Keeps me busy.

Madeira is vriendelijk voor ons. Sinds we de werf verlaten hebben kregen we 2 windstille blauwe dagen. Eindelijk. Nu kan het grootzeil eens naar boven dat, sinds monsieur Moustage het in de nieuwe lazy jack heeft gestopt, niet meer is uit geweest. Lang genoeg om nu een ander vouwgeheugen te hebben, na dat rot sail flaiking system te hebben verwijderd. Spijtig dat Gideon er nog niet helemaal klaar mee was want we hebben 3 gaten bovenaan om het sailflaiking systeem door te laten en dat zorgt nu voor waterintrede en vijvertjes op het groot zeil. Naaiwerk voor Martje later.

Sorry maar het wordt een technische update. De reeflijnen waren correct ingesteld en het derde rif heeft nu ook geen geheimen meer (reven is het groot zeil kleiner maken).  Tevens was er een dringende reparatie nodig daar waar een revet oog van het gedoodverfde sailflaiking system zich had los gescheurd uit het groot zeil. Daar ben je al gauw een dagje mee zoet. Probeer maar eens zo'n naald door 6 lagen sterke canvas te wrikken. Geen sinecure en nog gevaarlijk ook. Maar alles verloopt prima en we hebben er weer een 'skill' bij. Zeilmakers. Je leert snel.

We hebben nog zoiets als een 'code zero' zeil. Dat houdt wat het midden tussen een asymmetrische spinakker en de genua. Een gigantische lap van 95m2. We brengen hem naar de grote hal om hem eerst handmatig op te rollen. Zie foto, dat ding helemaal vooraan de boot. Dan sleuren we het dode gewicht weer aan boord om na wat puzzelen met touwen en blokken het spul in de hoogte te hijsen. Hij is te lang en dus moet de piek nog verder naar beneden. Bij dat manoeuvre laat ik hem wat zakken en plots grijpt de wind in de te losse opgerolde code zero. Baf, een ballon in het spul die steeds groter wordt en het zeil zelf ontrolt. Leuk. Beetje paniek bij Martje. Neerlaten dat ding. Maar nu hangt die meters weg van de boot klaar om te water te gaan. Sleuren. Met ons beiden en de hulp van een passant krijgen we die lap weer op de trampoline.  Gauw in de voorpunt gestopt. Oef, dat was weer even spannend.  Wachten op windstil weer om hem er weer uit te halen en fatsoenlijk op te rollen. We leren aan hoog tempo.

Dat goede weer zal niet voor de volgende dagen zijn. Windguru laat 3 sterren wind zien voor de volgende dagen. Windguru is een meteo site voor surfers en het moet gezegd, ik heb ze nog nooit mis weten zijn. Gouden site dus. Ach, geen nood, werk zat, ik moet de boot buiten nog een beurt geven na de werf en Martje is al volop bezig binnen schoon schip te maken. Letterlijk. ps terwijl ik dit typ is het buiten vollop aan het stormen.

Het frigo verhaal loopt op zijn einde. Vlak voor de uit water haling had de fridge man de ijskast nog opgedrukt tot 1.5bar. Eens op de werf konden we de zeewater gekoelde ijskast niet testen. Nu terug in de marina dus wel. Starten dat ding. Pats, 10 seconden later stopt de compressor ermee. Maar ik ben ondertussen vertrouwd met dat soort kuren. De compressor heeft een inwendige druk en temperatuur beveiliging. Dus er staat teveel druk op. Goed daarbij is te weten dat na 55 dagen er geen lek is. Dus ik laat de druk beetje bij beetje schieten via een auto-look-alike ventiel. Tot de compressor blijft draaien. Vanaf nu start ik een meet en weet campagne. Ik noteer de vriezer en frigo temperatuur en laat alle 3 uur weer wat gas schieten. Volgend resultaat, -6/+14 pschhhht, -8/+12, pschhht, -10/+10, Pschht, -12/+8, Pscht -14/+2, Pscht -17/+4. Stop, we zijn aan het kantel punt waar de vrieser zelfs tot -22 gaat (heb ik al gezien) maar waarbij de frigo niet meer koelt. Het is een dubbel ontspan station met één compressor en het is duidelijk dat het de gasdruk cruciaal is voor de goede werking. Enzo, zonder al die meet instrumenten staat onze ijskast/diepvries (keuken) nu lustig te draaien op halve termostaat werking zodat de ijskast ook nog eens regelmatig stopt en dat is dan weer goed voor het elektrisch verbruik. We zullen de fridge man maar betalen. 320€. Hij kwam 4 keer en spendeerde in totaal 12 uur en een gas fles aan onze ijskast + al het soldeer werk.

De auto zijn we kwijt. Dus updaten zal wat moeilijker zijn. Morgen weer naar Machico zodat u dit verhaal weer binnen krijgt.

En, O ja, Taby is weer helemaal thuis. Ik wou dat ik Taby was. Heeft nu ook een vriendinnetje gevonden bij onze overbuur. Katten hebben echt een zwaar leven hoor.

15/01/09 Madeira - Quinta do Lorde

Madeira was kind to us. After we left the wharf we got 2 bleu and no wind days. Just what we need. Now the main can be pulled up to check if the reef lines are well adjusted. And they where. Also did we crack and solve the 3rd reef system witch was not yet clear to us. Putting back the sail in the Lazy Jack was a walk in the park. The main has been for so long in the bag the folding memory is firm now. So bye, bye sail flaking system. To bad Gideon was not yet ready in his mind so he made a Lazy Jack (in guaranty) with 3 holes on top to let pass the sail flaking lines. Now these holes letting rain water inside making here and there ponds in the main. More sewing work.

Sorry folks, but this update will be quite technical. Also had we some sail repairing to do. One of the rivets eyes from the sail flaking system was torn out leaving a big hole in de main (in the middle right on the underside). It me nearly a day to sew this bloody stiff sail part. Going trough 6 layers of sail is difficult and even dangerous. But all went well as you can see in the picks.

In our sail wardrobe we have also a 'Code Zero' sail. She never have seen daylight yet. So time to put here up. A Code Zero is something in between a asymmetric spinnaker and a genoa. It's a huge genoa in light canvas that goes on the front peek and has a single wheel roll up system. It's mend for light weather sailing close up to the wind. In the big hall here we unfold the 95m2 sail filling the hall entirely. By hand we roll up the sail as it would be on the ship. See pick, the sail way in the front. After dragging the dead weight on board we start to lift the sail. But it's just 10cm to long and after a call with Gideon, we lower the bow sprit by shortening the whiskers. While doing that suddenly a wind shift unfold part of the badly by hand rolled up sail and creates a balloon in with Martha hanging on the under part crying for help. So I fast lower the whole sail witch is now flying horizontal next to the boat. The two of us are pulling the sail in and a 3rd helping hand prevent it from getting sea born.  So fast as it is we put the long salami into the front peek of the boat. Puff, that was that. So now it's waiting again for a non wind day to try this again and let the sail out to be able to roll it properly. We are learning very fast.

And good weather is not for the next 3 days. That's what Windguru shows. 3 stars for the next 3 days and in fact, while I'm typing this is a full storm outside. Windguru is meant for surfers and to my knowledge was never wrong yet. So a golden site. Well, anyway, plenty work inside too. I still have to clean the outside of the boat after the dirty wharf period and Martha already started to clean ship on the inside.

And then there's  the kitchen fridge story. Before getting out of the water the fridge man pumped up the fridge to 1.5bar. But on dry land we can not test the seawater cooled fridge. So 55  days later and back into the marina it's time to play. After starting, 10 seconds later the compressor stops. Ha, that's actually a good sign since I know this phenonemen. It means to high pressure and proof the fridge isn’t leaking any gas. The compressor has 2 security switches build in. On for high pressure, on for temperature. So I vent some gas and do so as long the compressor stay turning. From now on it's measuring fridge/freezer temps and letting go some gas every 3 hours until the optimum has reached. The bulletin shows, -6/+14, Pschhht, -8/+12, pschhht, -10/+10, pschhht, -12/+8, pschht, -14/+2, pschht, -17/+4. Stop. I’ve reached the turning point. I know from previous fridge man tests the freezer can do -22 but then the fridge stay warm. It's obvious the right pressure is crucial in this fridge who has only one compressor and two pressure relief stations. One for the freezer one for the fridge. And so, without any instruments I succeeded to get de kitchen fridge up and working again after more than a year. Even the thermostat is put half way and so the fridge stops so now and then witch is good for Amp consumption. I will though pay the 320€ to the fridge man who came 4 times spending in total 12 hours and spend a gas bottle on our fridge. Poor Ozone layer.

No car anymore. So updating will be less obvious.

Oh, yes, Taby is home also. And now he got a girl friend in the opposite boat. Although I think it's an SM relationship. Ach well, cats have a difficult live. Wish I was Taby (even with no bullocks).