|
01 Nov 2011 - Grenada Marine (St Davids) aan land. Je leest vaak in verhalen dat afscheid nemen het moeilijkst is van de hele reis. Het is een beetje doodgaan. Wel ik ben recent vele malen een beetje dood gegaan.
Gelukkig verstaat ze mijn drang naar avontuur en laat ze me gaan. We zijn
nog steeds een hecht koppel. Vaak lopen huwelijken spaak met dit soort
avonturen. Een andere troost is dat mijn kleindochter er niets van zal
herinneren dat bompa weg was. 6 maanden is te jong voor het geheugen. Ik heb 5 weken tijd om aan de boot te werken en haar te prepareren voor de
Pacific alvorens mijn maat en crew lid Michel naar mij komt. Genoeg arbeid
dus om de zinnen wat te verzetten. Eens hij op de boot is begint het
avontuur en zal het vertrekkers verdriet wel verdwenen zijn. Natuurlijk kom
ik tussendoor nog wel eens naar huis en komt Martje mij wel eens bezoeken
maar waar en wanneer, daar hebben we nu geen zicht op. |
|
|
06 Nov 2011 - Grenada
Marine De boot stond er nog en er niets gestolen. Oef. Minder oef was de staat van de boot. Toen ik binnen stapte overviel me een muffe geur. De lange gesloten toestand in combinatie met veel regen en dus vocht heeft heel wat schimmel cultuur in gang gezet. Vooral op de hout gedijd dit goed. Niets wat bleekwater en zeep vermag om dit te verhelpen. Maar wat een klus zeg. Alles maar ook alles moet afgewassen worden. Ook alles wat in de kasten ligt dient aan de beurt te komen. Dus propere kleding moet ook in het sop. U begrijpt, een klus waar ik weken me zoet zal zijn. Ik combineer de werken echter omdat het anders te eentonig zou zijn. Zo is het grootzeil al op zijn plaats zij het met Egyptische spitsvondigheden. Dat ding weegt wel 150kg. Met de grootzeil val gewoon uit het salon getrokken want daar lag het ferm in de weg. Het genua rolsysteem is ondertussen ook al hersteld en ik ben bezig de rompen te schuren voor de onderwater lijn behandeling. De salon ijskast doet het niet meer. Erg vervelend. Wat gaat dat weer kosten. Ik behelp me voorlopig met ijszakken. Koken doe ik nauwelijks. Ik heb geen auto gehuurd en als ik alles bijeen tel kan ik hier 3 maal eten en de nodige biertjes betalen voor de prijs van een auto. 45US $ per dag. De keuze is snel gemaakt. Er is ook een shuttle busje als je 6 mensen kan verzamelen. Dat gaat vlot en dus kan ik boodschappen doen. Vooral technische boodschappen. Het is hier verder een drukte van jewelste. Iedereen komt aan van een verblijf thuis en wil zijn boot in het water zien. Er wordt geklust dat het een lieve lust is. Ha, gedeelde smart is halve smart. Een babbel in de bar 's avonds is dat een belangrijke uitlaat klep. Er zijn nog meer mannen alleen zoals ik voor wie het sociale contact toch wat ontspanning brengt en het alleen zijn wat verlicht. En zie, straks kip eten bij de overbuur. Zijn madam komt later. |
|
|
04 Dec 2011 - Grenada
Marine Ik heb mijn eigen verhaal gelezen aan het begin van deze rubriek en lach/huil me een kriek voor de onzin die er staat. We zijn nu een maand verder en niets klopt nog van dit verhaal of de verwachtingen. Het is eerder een verhaal van "Echternach" (schrijf ik dit goed?) u weet wel 2 passen vooruit en 1 achteruit. Telkens als ik iets ging testen en uit proberen werkte het niet. Ik werd er zowaar moedeloos van. Ik ga u verder niet vervelen met dit verhaal dan te melden de de 2 ijskasten nu werken, dat 1 generator het nog steeds niet doet, dat de Mastervolt (lader & maker van 220V AC) letterlijk ontploft is en dat (en dit is serieus voor de reis) een snelheidsregelaar voor een motor het ook niet meer doet. Beestjes hebben er hun woning gemaakt en de printplaat bevuild. Bijna alles is gerelateerd aan vocht en schimmel. Dus weerom is African Cats ingeschakeld om alles per express op te sturen. Dat dit weer een arm en een been kost moet ik u vast niet vertellen. Dus alle detail werken als schilderen, een luxe job, vallen uit de boot. Ook het onderwaterschip schilderen is nog niet aan de orde. Zoals zoveel nog niet aan de orde is geweest door nieuwe gegevens en zeg maar tegenslagen. Het houd nooit op op een boot. Een troost, op andere boten is het verhaal hetzelfde. KOOP NOOIT EEN BOOT !!!!!! Ga met anderen zeilen Of huur er een. Vééééééél goedkoper en minder zorgen. Maar we slaan er ons wel door zoals we dat al vaak gedaan hebben. Het maakt ons alleen maar sterker. Heel binnen kort komt Michel me vervoegen (9 dec) en dan kan je spreken van gedeelde vreugde en gedeelde smart. Het plan is voorlopig nog intact maar dat is natuurlijk onder voorbehoud.
|
|
|
21 Dec 2011 -Prickly Bay Michel is nu al een tijdje aan boord. Eerst nog op het droge in Grenada Marine maar ondertussen hebben we weer water onder de kiel. Het klikt goed tussen ons. Michel werkt heel actief mee aan al de technische problemen die ik u bespaar. Normale boot dingen. Eén harde noot wil ik wel meegeven en dat is de Fischer Panda generator die maar niet wil starten. Tijdens dit schrijven hebben we net een werktuig opgehaald dat we speciaal hebben laten maken om de sproeiers eruit te krijgen en te vervangen. Dat is echt onze laatste optie. Geloof me, al het andere werkt en is getest. Ons besluit staat vast. Als de generator niet start vertrekken we even goed. De andere werkt en motoren we hebben we niet nodig om Noord te varen. Plan is om naar de BVI's te gaan. Als dat niet bezeilt is gaan we niet vechten tegen de natuur en wordt het misschien de Dominicaanse republiek. Maar we gaan vertrekken. We zijn nu onze laatste EC dollars aan het spenderen want die zijn van geen nut meer verder op. Deze tussentijdse rubriek wordt afgesloten en een nieuwe met hopelijk veel foto's gaat het echte verhaal verder vertellen. Wanneer er nog eens een update komt is moeilijk in te schatten. We zullen alvast een dag of 3 nodig hebben tot de BVI's dus tot later beste lezers. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|